Monday, February 22, 2010

သူ.. သူမ .. တို႕ႏွင့္ ပတ္သက္ ၍......

တေလာက ညီမေလး တေယာက္က ေျပာလာတယ္.. မမ က ကဗ်ာေတြ ေရး ေရး ႏိုင္လြန္းလိုက္တာတဲ့...။ သူ ေျပာမွ ေသခ်ာ ျပန္ၾကည့္မိတယ္.. ဟုတ္ပါ့... ဘေလာ့ရဲ႕ တရား၀င္ သက္တမ္းတႏွစ္ မျပည့္တျပည့္မွာ.. ေရးျဖစ္ခဲ့တ့ဲံ၊ တင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြ.. ၉၉ ပုဒ္ ရွိခဲ့ျပီ.... ေနာက္ တပုဒ္ က ပုဒ္ေရ ၁၀၀ ေျမာက္ ကဗ်ာ ျဖစ္ေတာ့မွာ...။ မမသီရိ ဘေလာ့ေလးကို ဘေလာ့ဂိုစဖီးယားထဲတရား၀င္လႊတ္ေပးခဲ့တာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၁၀ ရက္ေန႕ကမို႕လို႕ ခုဆို တႏွစ္သက္တမ္းရွိခဲ့ျပီလို႕ေျပာရေတာ့မွာေပါ့။ အဲဒီမတိုင္ခင္ကေတာ့ အမွတ္တရသိမ္းထားခဲံရုံေလးပါပဲ။

က်မ ကဗ်ာေတြေရးခဲ့တာ.. အလယ္တန္း တက္စ ႏွစ္ေတြမွာ ျဖစ္မယ္ ထင္ပါရဲ႕..။ က်မတို႕ ငယ္ငယ္ တုန္းက ပန္းခ်ီ ဆန္းထြန္း ဆြဲတ့ဲံ ပို႕စ္ကဒ္ေလးေတြ အေတာ္ေခတ္စား ခဲ့တာကလား.. ေမာင္ပန္းေမႊး ရဲ႕ သုံးေၾကာင္းစပ္ ကဗ်ာေလးေတြ ပါတဲ့ ဆန္းထြန္း ရဲ႕ခ်စ္စရာ အရုပ္ေလးေတြနဲ႕ ပို႕စ္ကဒ္ေလးေတြ က က်မရဲ႕ အသဲ စြဲ ျဖစ္ခဲ့ ျပီး ရသမွ် မုန္႕ဖိုးေတြ နဲ႕ ပုံအသစ္ေတြ႕တိုင္း ၀ယ္ သိမ္းခဲ့ဖူး ခဲ့တယ္ေလ..။ ကိုယ္ က ပုံ ဆြဲတာလဲ ၀ါသနာက ပါခဲ့ေသးတာ ကိုး..။ အဲဒီ ပို႕စ္ကဒ္ေတြထဲက သုံးေၾကာင္းစပ္ကဗ်ာေလးေတြနဲ႕ ေက်ာင္းသင္ရိုးညႊန္းတမ္းထဲ ကေခတ္စမ္းကဗ်ာေတြ က က်မကို ကဗ်ာ စမ္းေရးျဖစ္ေစဖို႕ တြန္းအားေပးခဲ့တာ ျဖစ္ႏို္င္ပါတယ္.။ က်မရဲ႕ ကဗ်ာေရးခဲ့တဲ့ ရာဇ၀င္ အေၾကာင္းေတြကိုေတာ့ ကိုတင္မင္းထက္ Tag လို႕ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ပထမ ကဗ်ာ ဆိုတဲ့ပို႕စ္ထဲမွာလဲ အေတာ္ကေလး ထဲထဲ၀င္၀င္ ေရးထားခဲ့ပါေသးတယ္ ..။

က်မရဲ႕ကဗ်ာအမ်ားစုက က်မရဲ႕ ပုဂၢလိက ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ေလးကို အျမဲဦးစားေပးထားတဲ့ အတၱဥခြံေဘာင္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာပဲ ရွိေနတဲ့ သမုဒယ ကဗ်ာေတြမ်ားပါတယ္။

ခံစားလြယ္တတ္သူ၊ ခံစားခ်က္ေတြ ကူးစက္လြယ္သူ တေယာက္မို႕လို႕လဲ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ျမင္ရေတြ႕ရ၊ ၾကားရ၊ သိရ တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြထဲက လွိဳက္ေမာဖြယ္ရာ၊ ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ၊ လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ရာ အေၾကာင္းအရာေတြဟာ က်မ ရဲ႕ ရင္ကိုအျမဲ လာလွဳပ္ခတ္္ေစခဲ့ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ ဒီဘေလာ့ ေလး ေရးေနရငး္မွာပဲ က်မရင္ထဲမွာ ဇာတ္ေကာင္ ႏွစ္ေယာက္ က ပုံေပၚ အသက္ ၀င္ လာခဲ့တယ္..
အဲဒီႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ က်မရဲ႕.. သူ နဲ႕ သူမ.. ပဲေပါ့..

 က်မရဲ႕ကဗ်ာေတြထဲက သူမ.. ဟာ ခ်စ္သူ ကို အခ်စ္ၾကီးတတ္တဲ့၊ နားလည္စာနာေပးတတ္တဲ့၊ အင္မတန္မွ လြမ္းတတ္တဲ့ မိန္းမငယ္တေယာက္ ျဖစ္ေနခဲ့ျပီး.. သူမ ရဲ႕ သူ ကေတာ့ .. ေတြေ၀တတ္သူ၊ အားငယ္တတ္သူ၊ တျပိဳငိနက္ထဲမွာပဲ ျပတ္သားခ်င္သူ သတၱိရွိလြန္းသူ၊ သူမနဲ႕ အေ၀းၾကီး တေနရာမွာ ရွိေနတဲ့သူ၊ အႏုပညာဆန္လြန္းလွျပီး ႏွလုံးသားႏုးညံ့လြန္းတဲ့သူ၊ ဂီတ ကို ျမတ္ႏိုး ဖန္တီးတတ္သူ၊ သူမ နဲ႕ ေတြ႕တဲ့ ခါ သူမအတြက္ အေပ်ာ္ရႊင္ဆုံး အခ်ိန္ကာလေတြ ေပးႏိုင္မဲ့သူ လို႕ သူမ ကိုယ္တိုင္က ယုံၾကည္ကိုးစားေနတဲ့.. သူ.. ပဲေပါ့.. သူ.. ဟာ.. က်မရဲ႕ ကဗ်ာေတြထဲ မွာ.. တခါ တရံ .. ကို.. ျဖစ္ခါ ျဖစ္.. တခါ တရံမွာေတာ့.. ေမာင္.. ျဖစ္ခါ ျဖစ္... တခါ တခါ က်ေတာ့လဲ.. ကေလးေလး တေယာက္ ျဖစ္လို႕..

က်မ ကိုယ္တိုင္.. အဲဒီ သူ နဲ႕ သူမ ဟာ ဒီကမၻာေပၚမွာ တကယ္ရွိရဲ႕လား လို႕ မေသခ်ာပါဘူး၊ စိတ္ကူးထဲမွာ ေတာ့ အဲဒီ ၀ိဥာဥ္၂ ခုဟာ က်မကို အျမဲ လႊမ္းမိုးေနတတ္ပါတယ္..တခါ တရံမွာသူ႕ ရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ေတြလာ၀င္ပူး ခ်င္ ပူးတတ္သလိုပဲ အခါ အမ်ားစု မွာေတာ့ သူမ ရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ေတြက တြယ္ကပ္တာ ကိုခံရပါတယ္.... ။

 
အဲဒီ မေသခ်ာတဲ့ ၾကားမွာပဲ .. သူ. သူမ တို႕ နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ခံစား ခဲ့ရတာေတြ ကို ခ်ေရးျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာ ၅၃ ပုဒ္ ၾကီးမ်ား ေတာင္ ရွိေနခဲ့ပါေပါ့လား...

၁။ အျပစ္တစ္ခု လို႕ မမွတ္ေစခ်င္
၂။ ခ်စ္သူ႕ ရင္ခြင္
၃။ တိတ္တိတ္ေလးပဲ.လြမ္းေနမယ္..
၄။ ဆူး
၅။ ခ်စ္မိသည့္ ..ဒဏ္...
၆။ေမာင္မလာပါ ဘူးကြယ္
၇။ အခ်ိန္တိုင္းမွာ...
၈။ ခ်စ္လြန္းၾကင္
၉။ ယုံၾကည္ခ်က္
၁၀။ ဂလိုက္ဒါေလး တစ္စီးရဲ႕အေၾကာင္း
၁၁။ ;(
၁၂။ ေပ်ာ္လိုက္တာ
၁၃။ အခ်စ္ေၾကာင့္သာ...
၁၄။ ခ်စ္သူ
၁၅။ ရွင္သန္ျခင္း
၁၆။ ငါ့ရဲ႕ ကဗ်ာဆရာေလး
၁၇။ ေမာင္ဟာ အကုန္လုံးပဲ
၁၈။ ေကာ္ဖီၾကိဳက္တဲ့သူ
၁၉။ အလြမ္းပန္းေတြ စမ္းမ်က္ရည္
၂၀။ အလြမ္းသူေဌး
၂၁။ ေပးပို႕ခ်င္ေသာ အနမ္းမ်ား
၂၂။ ကႏၱာရ သစ္ပင္
၂၃။ ခြင့္လႊတ္ပါ
၂၄။ အိပ္မက္ မိုးတိမ္
၂၅။ ဘန္ကီမြန္လဲ စိတ္တိုတယ္.. ခ်စ္သူကိုလဲ စိတ္တိုတယ္
၂၆။ က်မလာခဲ့့တယ္
၂၇။ မင္းမရွိရင္
၂၈။ ခံပြင့္ကေလး
၂၉။ အေျဖညွိစရာမလိုတဲ့ ပေဟဠိေလးေတြ
၃၀။ ပါရမီျဖည့္လိုသူ၏ဆႏၵမ်ား
၃၁။ မင္းရဲ႕အရုပ္ကေလး
၃၂။ ရူးသြပ္ျခင္း
၃၃။ ၀ိုင္နီပုလင္းေလး တလုံး...
၃၄။ ေနာင္တမဲ့ေသာ... (၂)
၃၅။ ပုလဲေပ်ာက္ရွာပုံေတာ္
၃၆။ "သူသိေစခ်င္"
၃၇။ ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္
၃၈။ ခ်စ္သူ႕က်ိန္စာ
၃၉။ မ်က္ေျပ ကဗ်ာ
၄၀။ အရိုးခံ ဆႏၵမြန္
၄၁။ သစၥာ
၄၂။ ပ်ားကေလး တမန္
၄၃။ ငါက က်န္စစ္သား မဟုတ္ဖူး
၄၄။ မိဆိုး
၄၅။ တိမ္ကိုနမ္းေသာ ေျခလွမ္းမ်ား
၄၆။ အလြမ္းတို႕ေစရာ
၄၇။ ဥယ်ာဥ္မွဴးနဲ႕သူ၏ပန္း
၄၈။ ႏွစ္ဦးသား ဆုံတဲ့ေန႕
၄၉။ မင္း မရွိတဲ့ အရပ္ မွာ....
၅၀။ ပိုင္စိုး ပိုင္နင္း
၅၁။ ခ်စ္တယ္.... ခ်စ္တယ္... ခ်စ္တယ္...
၅၂။ ပုထုဇဥ္
၅၃။ သဲစုတို႔ထက္ပိုေသာ ... ၾကယ္စုတို႕ထက္ပိုေသာ.....

ျပန္စဥ္းစားၾကည့္လိုက္မိေတာ့ အေတာ့ ကို အံ့ၾသ ထူးဆန္းဖြယ္ရာပါပဲ.. အဲဒီ ကဗ်ာေတြ က ဘယ္လိုမ်ား ဒီေလာက္ထိ အလြယ္တကူ စီဆင္းျပီး ေရးျဖစ္ခဲ့တာပါလဲ လို႕ ေပါ့..။

ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီ သူ နဲ႕ သူ မ ေၾကာင့္ပဲ က်မ ရဲ႕ ဘေလာ့ ေလး အသက္၀င္ ရွင္သန္ခဲ့တယ္။ မိတ္ေဆြ ေတြ တိုးလာခဲ့တယ္..။ ခံစားခ်က္ တူညီ ျပီး အလြမ္းကူးေဖာ္ေတြ ရခဲ့တယ္..။

ဒါေၾကာင့္မို႕လို႕ က်မ ရဲ႕ သူ နဲ႕ သူမ ကို ဂုဏ္ျပဳ မွတ္တမ္းတင္ဖို႕ စိတ္ကူးေလး ရလာခဲ့ ရင္း.. သက္ဆိုင္တဲ့ ကဗ်ာေတြ စားရင္းျပဳစုျဖစ္ခဲ့တယ္... ျပီးေတာ့ .. က်မရဲ႕ ဘေလာ့ေပၚမွာ အပုဒ္ေရ ၁၀၀ ေျမာက္ ကဗ်ာ အျဖစ္နဲ႕ တင္ေပးဖို႕ ... သူ နဲ႕ သူမ .. ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလး တပုဒ္ကိုလဲ က်မ ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္... ။

အဲဒီ ကဗ်ာ ကို ေတာ့.. ဒီဘေလာ့ ေလးရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ ဂုဏ္ျပဳ တဲ့ အေနနဲ႕ ေနာက္ ၃ ရက္ အၾကာ တင္ေပးပါ့မယ္...။

အကယ္လို႕မ်ား.. က်မ ရဲ႕ ကဗ်ာေတြ ထဲက သူမ နဲ႕ သူ ဆိုတာ.. ဒီေလာက ၾကီးမွာ အမွန္ တကယ္ ရွိေနခဲ့ တယ္လို႕ ဆိုရင္.. က်မ ရဲ႕ ဘေလာ့ မိတ္ေဆြ ေတြ... သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ ကို ဘယ္လို ျဖစ္ေစခ်င္တာလဲ လို႕ ေတာ့.. က်မ သိေနခ်င္မိပါတယ္.... ေနာက္ ၃ ရက္ အၾကာ မွာ တင္မဲ့ ကဗ်ာေလး ကို ဖတ္ျပီးတဲ့ ခါေျပာျပခ်င္တဲ့ ဆႏၵ ရွိၾကမယ္ဆို ရင္ ေျပာျပ ေပးခဲ့ ၾကပါ.....။


မမသီရိ


(ဒီပို႕စ္ကိုစထားခဲ့တာ ၂၀၀၉ ႏို၀င္ဘာ ၈ ရက္ေန႕ ထဲက ဆိုေတာ့ အေတာ္ၾကာေနခဲ့ျပီေပါ့..။ ဒီဘေလာ့ေလး ရဲ႕ တရား၀င္ႏွစ္ပတ္လည္ေန႕ ျဖစ္တဲ့ ၂၀၁၀ ဇန္န၀ါရီ ၁၀ ရက္ေန႕ မွာ ကဗ်ာ ပုဒ္ေရ ၁၀၀ ေျမာက္ မတင္မီ ရွင္းတမ္းေလး အေနနဲ႕ တင္ဖို႕ ေရးခဲ့တာ.။ အလုပ္ေတြ မႏိုင္ရင္ကန္ နဲ႕ မို႕ ခု မွ ပဲ တင္ရပါေတာ့တယ္..။)

12 comments:

reenoemann said...

တီေရ ၁ ယူလိုက္အံုးမယ္။ ျပီးမွတစ္ေခါက္ ျပန္ေရးမယ္

တူေတာ္ေမာင္ ငယ္ငယ္

kiki said...

“သူ” နဲ ့ “သူမ” တို ့ အသက္ထက္ဆံုး ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထိုင္သြားၾကေလသတည္း... ဆိုတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမ်ားေတြ နဲ ့ ဆံုဆည္းေပးလိုက္ပါ .. မမသီရိ ရယ္ ..
နို ့မို ့ဆို တို ့ မမၾကီးတေယာက္ အငွားရင္ နဲ ့ မဆန္ ့မျပဲ ခံစားေနရ မစိုးလို ့ ပါ .. ဟိဟိ

ေနာက္ ၃ ရက္ေတာင္ေစာင့္ရ အံုးမွာတဲ့လား ..ခုေတာင္ ဇန္နဝါရီ ၁၀ ရက္ကို ေက်ာ္ခဲ့တာ ၄၂ ရက္ ရွိေနျပီ ေတာ့.. ဟိဟိ

Welcome said...

ေမွ်ာ္ေနပါမယ္ ..

Craton said...

ညားေစခ်င္သည္။

tin min htet said...

"သူနဲ႔သူမ" တကယ္သာရွိရင္ တကယ္ကို ေပါင္းေစခ်င္ပါတယ္။ အပုဒ္ တရာေျမာက္ ကဗ်ာကိုလည္း ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါတယ္။

သိဂၤါေက်ာ္ said...

ကဗ်ာေတြ ေရးႏိုင္တာ အားက်လိုက္တာ..
စိတ္ကူးထဲက သူ ပဲလား.. အျပင္ဘက္က သူ ကေရာ..ဘယ္လိုလဲ..

Nge Naing said...

ကၽြန္မက မမသီရိကိုယ္တိုင္ ႀကံဳေတြ႔ခံစားရတာေတြပဲ ထင္ေနတာ အခုေတာ့ သူနဲ႔သူမကို မမသီရိကိုယ္တိုင္က မသိေသးဘူးဆိုေတာ့ လြဲျပန္ၿပီ။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပုဒ္ ၁၀၀ ျပည့္ ကဗ်ာေလးကိုလည္း လာဖတ္ပါဦးမယ္။

ဒ႑ာရီ said...

မမသီရိရဲ႕ ကဗ်ာေလးေတြကို ႏွစ္သက္တယ္. ႏွလံုးသားနဲ႔ ခံစားခ်က္ကို ကဗ်ာေလးအျဖစ္ ကာရံညွိထားတာကို အရမ္းအားက်မိတယ္။ ညီမ ကေတာ့ ကဗ်ာ မေရးတတ္ဘူး မမရယ္.။ ၀ါသနာပါေပမယ့္ ပါရမီ မရွိဘူးေလ။ မမဘေလာ့ေလးထဲက သူနဲ႔သူမ ကို စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ ဆံုစည္ေစခ်င္ပါတယ္။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

~ဏီလင္းညိဳ~ said...

အစ္မသီရိေရ...
အပုဒ္ (၁၀၀) ေျမာက္ကဗ်ာေလးကို ဖတ္ဖို႔ အားခဲၿပီးျပန္သြားပါၿပီခင္ဗ်ာ....။
ခင္မင္တဲ့
ဏီလင္းညိဳ

ညရဲ႕ေကာင္းကင္ said...

မမသီရိက ကဗ်ာေရးတာ အရမ္းေတာ္တယ္ဗ်ာ...
ေအးေအးေဆးေဆးမွ အေဟာင္းေတြကုိ လိုက္ဖတ္အုန္းမယ္...

အပုဒ္ (၁၀၀) ေျမာက္ကို ေမွ်ာ္ေနမယ္ေနာ္....

ေရႊရတုမွတ္တမ္း said...

အမွတ္တမဲ့ စုဆုံစီးလာတဲ့ေရစက္ေလးေတြက ျမစ္ၾကီးျဖစ္လာသလို....သူနဲ႔သူမလဲ...၁၀၀...ကေန ၁၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀....ေမွ်ာ္ေနမယ္

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

မမသီရိေရ...မေရာက္တာ ၾကာသြားတယ္ မမရယ္...အပုဒ္ ၁၀၀ ေျမာက္ ကဗ်ာေလး ေစာင့္ဖတ္မယ္...ရင္ေတာင္ခုန္တယ္...:)