MA MA THIRI (မမသီရိ)

Thursday, March 25, 2010

အဲဒီေန႕က..

မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဘူး..
မထင္မွတ္ခဲ့ဘူး..
စိတ္မကူးဖူးဘူး..

အလင္းတန္းႏွစ္ခု ျဖတ္ကနဲ ဆုံခဲ့မိျပီးတဲ့အခိုက္.
အာရုံခံျပဴတင္းက ဦးေႏွာက္ကို သတင္းပို႕တယ္..
အဲဒီသတင္း လက္ခံျပီးတဲ့ ခဏ
ထိမ္းခ်ဳပ္ခန္းက ခလုပ္ေတြ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္မီခင္ေလး
ႏွလုံးသား ဆီ ဒိုင္း။။ ကနဲေရာက္..

ရင္ထဲမွာ..
ေတာ္လဲတယ္
ငလ်င္လွဳပ္တယ္
မုန္တိုင္းတိုက္တယ္
မိုးၾကိဳးပစ္တယ္
မီးေတာင္ေတြ ေပါက္ကြဲတယ္
ေရခဲေတာင္ေတြ ျပိဳက်တယ္
ေျခ လက္ေတြ ေအးစက္ကုန္တယ္..

ထိုင္ခုံ ေနာက္မွီေပၚ ျဖည္းျဖည္းေလး မွီခ်..
ကြန္ပ်ဴတာ ကီးဘုတ္ေပၚက လက္ေတြ ေလ်ာ က်...

ကမူးရွူးထိုး... Chat box ေလးကိုၾကည့္ျပီး

စကားေလး တခြန္းသာ ေျပာႏိုင္ေတာ့တယ္..

ခ်စ္တယ္...။

မမသီရိ
၂၅.၂.၂၀၁၀

Thursday, March 18, 2010

၁၂ လ ရာသီ

ႏွင္းေတြက ...
တႏွစ္မွာ တရာသီေ၀တယ္...
....
ျမဴေတြက
တႏွစ္မွာ တရာသီ ဆိုင္းတယ္....

မိုးစက္ေတြ က ...
တႏွစ္မွာ တရာသီ ေၾကြတယ္...
..
အလြမ္းေတြ က်ေတာ့ ..
ရာသီတိုင္း .ရိုင္းေနေအာင္ ပြင့္..လို႕...။

မမသီရိ (၃၀.၁.၂၀၁၀)

Monday, March 15, 2010

ေမေမ သာ စိတ္မရွည္လို႕ကေတာ့
မမ က ဘယ္လိုလုပ္ျပီး လွပခဲ့မလဲ ေမေမရယ္

ခုေတာ့
ပန္းေတြကို ေမႊးခြင့္ရခဲ့တယ္
ေနေရာင္ျခည္ကို နမ္းခြင့္ရခဲ့တယ္

မိုးေကာင္းကင္ၾကီးရဲ႕ေအာက္မွာ
လြမ္းေနရေပမဲ့ မမ ေပ်ာ္ပါတယ္ ေမေမ

ေမေမ့ ေက်းဇူးေၾကာင့္
ပန္းကေလးေတြ ဖူးပြင့္ေအာင္ လုပ္ခြင့္ ရခဲ့တယ္

ဖေယာင္းပန္းပုေလးေတြသြန္းခြင့္ရခဲ့တယ္

အေရာင္မဲ့မ်က္၀န္းေတြ လင္းလက္ေစႏိုင္ခဲ့တယ္

အဲဒီအျပဳံးမ်က္ႏွာေလးေတြေၾကာင့္
ဘ၀ ဟာ ေနေပ်ာ္လို႕

မမ က လူျဖစ္က်ိဳးနပ္ပါတယ္ ေမေမ

အရာရာ တိုင္းအတြက္
ဒီေလာကၾကီးထဲ ပို႕ေပးခဲ့တဲ့ အတြက္
ေက်းဇူးပါေမေမ..။

မမသီရိ
၁၅.၃.၂၀၁၀

Thursday, March 11, 2010

မင္းက မခ်စ္ပါနဲ႕ ကြယ္ ဆိုတိုင္း..

မင္းကမခ်စ္ပါနဲ႕ ကြယ္ ဆိုတိုင္း..
ရပ္ဆိုင္းပစ္လိုက္ရေအာင္လို႕..
ငါ့ အသဲႏွလုံး က ကြန္ပ်ဴတာ တလုံးမွ မဟုတ္တာကို....

သိမ္းခ်င္တဲ့အခါ သိမ္း..
ဖ်က္ခ်င္တဲ့အခါ ဖ်က္လို႕ ရတဲ့
ပရိုဂရမ္ တခုျဖစ္ခဲ့ ရင္ေတာ့ တမ်ိဳးေပါ့ ခ်စ္သူရယ္...

လူထူထူ လမ္းမေပၚ ေရာက္ေတာ့
ဆံပင္ရွည္ရွည္.. စမတ္က်က် ေကာင္ေလးေတြ
မင္း ျဖစ္ေနမလား... ရင္ခုန္ရင္း ေငးမိ...
(တကယ္ေတာ့ မင္းက စမတ္က်သူလဲ မဟုတ္ပဲနဲ႕..)

လူခပ္ရွင္းရွင္းပန္းျခံတြင္း လမ္းေလွ်ာက္...
အေရာက္ေပ်ာက္လု ခုံ တန္းေလးေပၚ ထိုင္ခိုက္
ကိုယ့္ပုခုံးကိုမ်ား တေယာက္ေယာက္ လာဖက္ေလသလား..
ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား ထင္မွတ္မွားမိ.တာ က ခဏခဏ

အဲဒီတေယာက္က မင္းကလြဲ လို႕ ဘယ္သူ ျဖစ္အုံးမလဲ..

ေမာ္နီတာ ဒက္စေတာ့ေထာင့္မွာ
မိန္႕မိန္႕ၾကီး ျပံဳးရင္း...
ျပံဳးျပံဳးၾကီး နဲ႕ ငါ့ကို..
ငါ အလုပ္လုပ္တာ ထိုင္ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ
မင္းပဲ မဟုတ္လား ခ်စ္သူေလး ရဲ႕..

မင္းက ေန၀င္ရာ အရပ္ဆီမွာ ရွိတယ္
ငါ ေနထြက္ရာ အရပ္ဆီမွာ ရွိတယ္..
ဒါေပမဲ့ ကမၻာၾကီးက လုံးေနေတာ့.. ငါတို႕ ဘယ္မွာေ၀းလို႕လဲ..

မင္းက ညေတြကို မုန္းတယ္ မုန္းတယ္ ေျပာ၇င္း
အဲဒီညေတြ ကို ဖက္တြယ္ထားတယ္
(အိပ္မေပ်ာ္ဘူး..လို႕..ငါ့ကို ေျပာခဲ့တာ ခဏခဏ)

ငါက လေရာင္ေတြ ကို ခ်စ္တယ္.. ခ်စ္တယ္.. ေျပာျပီး
အဲဒီ လေရာင္ေအာက္မွာ ငို ငို ေနတတ္တယ္
(မင္း ကို လြမ္းလို႕..)

မင္း ဆီမွာ တခါ သာ.. ငါ့ ဆီမွာ တခါ သာတဲ့
တခုေသာ လမင္းရဲ႕ အေရွ႕
မတိုင္မပင္.. မရြ႕ံ မဆုတ္..

ခ်စ္တယ္.. လို႕ ျပိဳင္တူေျပာျဖစ္ခဲ့တာ
မင္းနဲ႕ ငါပဲ မဟုတ္လား ကြယ္...

မင္းက ဂစ္တာ တီးရင္း. ငါ့ကို လြမ္းေနခဲ့ တယ္..
ငါက ကဗ်ာေတြေရးရင္း.. မင္းကို လြမ္းေနခဲ့တယ္..

မင္းရဲ႕ ညေတြ ကို ငါ့အလင္းေတြ နဲ႕ ေထြးေပြ႕လို႕..
ငါ့ ရဲ႕ ေန႕ေတြ ကိုေတာ့ မင့္ သီခ်င္းေတြ နဲ႕ ရင္ခုန္ေစခဲ့တယ္..

ဒါနဲ႕မ်ား..
ဒါနဲ႕မ်ား..

ဒါနဲ႕မ်ား... မင္းမို႕ ေျပာရက္တယ္..
မခ်စ္ပါနဲ႕ေတာ့ကြယ္.. တဲ့...

အဲသလို ရရိုးလား ခ်စ္သူ ရဲ႕...

မင္းကမခ်စ္ပါနဲ႕ ကြယ္ ဆိုတိုင္း..
ရပ္ဆိုင္းပစ္လိုက္ရေအာင္လို႕..
ငါ့ အသဲႏွလုံး က ကြန္ပ်ဴတာ တလုံးမွ မဟုတ္တာကို......။

မမသီရိ
၁၈.၂.၂၀၁၀

Friday, March 05, 2010

ကဗ်ာဆန္သူ

ကဗ်ာဆန္တယ္ရယ္လို႕ေတာ့
ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ ေကာင္ေလးရယ္..

တခါတရံကေလး မွာ
ကာရံေတြညွိေပးရုံကေလးပါ လို႕ ေတြးၾကည့္ေပးပါလား..

ပင္လယ္ကေျပာေတာ့
ေကာင္းကင္ျပာလို႕ သူ ျပာတာပါတဲ့

ေကာင္းကင္ကေျပာေတာ့
တိမ္ေတြ ကြာလို႕ သူျပာတာပါ တဲ့...

ဒီလိုဆို..
က်မရင္ထဲက ႏွလုံးေသြး
အလြမ္းေတြေၾကာင့္ျပာေနတာ
မင္း... ဘယ္လိုေျပာမွာလဲ.......

ေလေျပက ေျပာတယ္...
မင္းလြမ္းရေအာင္လို႕ ငါ တိုက္ေပးတာမွ မဟုတ္တာတဲ့..

ပန္းပြင့္ေလးကေျပာတယ္
မင္း တမ္းတျခင္းအတြက္ ငါတို႕ ပြင့္ေပးတာမွ မဟုတ္တာတဲ့...

ေကာင္ေလးေရ..
က်မ က သူ႕ ကို.. လြမ္းခ်င္လို႕ လြမ္းတယ္
ေလႏုေအး ေၾကာင့္ လြမ္းတယ္.
ေလနီ ၾကမ္းေၾကာင့္ လြမ္းတယ္..

ပန္းအဖူးေတြ ငုံလို႕ လြမ္းတယ္..
ပန္းအပြင့္ေတြ စုံေတာ့လဲ လြမ္းတယ္..

ခ်စ္ခြင့္ရျခင္း အစုံ နဲ႕ သူ႕ ကိုခ်စ္တယ္...
ျခဳံပု၀ါေလး ျခံဳရင္ သူ႕ ရင္ခြင္လို႕ ေတြးတယ္..
ပါးျပင္ေပၚ ေလေ၀ွ႕အရမ္း.. သူ႕ အနမ္း လို႕ မွတ္တယ္..
အိပ္မက္ထဲ မွာ .. သူ အလည္လာလို႕ ေပ်ာ္တယ္..

ႏွစ္ဦးသား ဆုံမဲ့ ရက္ .. လက္ခ်ိဳး တြက္ရင္း အသက္ရွင္တယ္

ကဲ... ေကာင္ေလး ..... မင္း ေျပာအုံးမလား...

ကဗ်ာေတြ ဆန္ေနလိုက္တာလို႕.......။

မမသီရိ
၂၄.၂.၂၀၁၀

Wednesday, March 03, 2010

ကြဲကြာျခင္း အႏုပညာ

တမိသားနဲ႕တမိသား အတူတူူေနၾကဖို႕ဆုံးျဖတ္ျပီး ဘ၀ကိုလက္တြဲ ေလွ်ာက္ဖို႕ အတြက္ ေနာက္ခံသမိုင္းေလးေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က တေယာက္နဲ႕တေယာက္ ႏွစ္ႏွစ္လိုလို ေမတၱာ သက္၀င္တာမို႕ အတူတူ ေနဖို႕ ဆုံးျဖတ္ၾကသလို၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ မိဘ ေမာင္ဘြားေတြရဲ႕စီစဥ္မွဳေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္သေဘာက်သည္ျဖစ္ေစ၊ သေဘာမက်သည္ျဖစ္ေစ အတူတူေနၾကဖို႕ သေဘာတူရတယ္။ တခ်ိဳ႕က အေျခအေန အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ေမတၱာ မရွိေသာ္လည္း အတူတူေနျဖစ္ၾကရတယ္။ တခ်ို႕က်ျပန္ေတာ့ ရုတ္တရက္မေမွ်ာ္လင့္ပဲ အိမ္ေထာင္က်တတ္ၾကျပန္ပါတယ္။

ဘယ္လိုပုံစံမ်ိဳးနဲ႕ ပဲ အတူတူ ေနၾကသည္ျဖစ္ေစအုံး ေတာ့ ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ လက္ထပ္ထားတဲ့ ၾကင္ေဖာ္ၾကင္ဖက္ေတြဟာ လမ္းခြဲဖို႕ ကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ အလြယ္တကူ စဥ္းစားၾကမယ္ မထင္ပါဘူး..

အိမ္ေထာင္ဖက္ရယ္လို႕ျဖစ္လာျပီဆိုရင္ မိသားစု ဘ၀ ဆိုတာေတြ ရွိလာျပီးေတာ့ တျခားေသာ လူမွဳေရး၊ စီးပြားေရး နဲ႕ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အျပန္အလွန္မွီခိုအားကိုးလိုမွဳေတြ၊ ေဖးမ မွဳေတြနဲ႕ သံေယာဇဥ္ေတြ ႏြယ္ဆက္လာျပီမို႕ ခြဲခြာၾကဖို႕ ဆိုတာအေတာ္ ၾကိဳးစားရမဲ့ အမ်ိဳးပါ..။

အထူးသျဖင့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အိမ္ေထာင္ျပဳျပီးျပီဆို ဆိုးဆိုးေကာင္းေကာင္း တဘ၀ လုံး ႏွစ္ျမွဳပ္ေပးဆပ္တတ္ၾကတာမုိ႕ .. အိမ္ေထာင္မွဳ၊ ဘုရားတည္၊ ေဆးမင္ရည္စုတ္ထိုး၊ ဤသုံးမ်ိဳး ခ်က္မပိုင္လွ်င္ ေနာင္ျပင္ရန္ခက္သည့္ အမ်ိဳး ရယ္လို႕ ေရွးလူၾကီးသူမေတြက စာဖြဲ႕ခဲ့ၾကပါတယ္။

အဲဒါေၾကာင့္မို႕လို႕ ထင္ရဲ႕ေနာ့။ . အေနာက္တိုင္းကလူေတြ လက္မထပ္ပဲ အတူေန၊ ကေလးေမြးၾကတာ၊ အဲဒီအတူေနတဲ့ကာလမွာ စိတ္သေဘာထား မတိုက္ဆိုင္တာမ်ိဳး၊ အေစးမကပ္တာမ်ိဳးေတြ ရွိလာရင္ အလြယ္တကူ ျပန္ခြာလို႕ ရေအာင္ထင္ပါရဲ႕..။ အဲသလိုမ်ိဳးက ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ရအ့ံ မထင္.. တိတ္တိတ္ပုန္းသာ မဟုတ္ခဲ့ရင္ ျမန္မာ့ဓေလ့ထုံးတမ္း ဥပေဒ အရ ပုဆိုးတန္းတင္ ရင္ အၾကင္လင္မယား ျဖစ္သလိုပဲ၊ ရပ္ကြက္ထဲ ေက်းရြာထဲ အေရွ႕ ၇ အိမ္၊ အေနာက္ ၇ အိမ္ က ဒီလူႏွစ္ေယာက္ အတူူတူေနၾကျပီလို႕ သိသြား ရင္ အၾကင္လင္မယား အရာေျမာက္တာမို႕ေလ..။

ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေလာကၾကိးရဲ႕ အရင္းႏွီးဆုံး လူသား ႏွစ္ေယာက္ဟာ ႏွဖူးစာ မင္ရည္က်ဲလာတဲ့ တေန႕၊ တေယာက္အေပၚ တေယာက္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးေၾကာင့္ စိတ္ကုန္လာတဲ့ တေန႕၊ ဘယ္လိုမွ အတူတူေနၾကဖို႕ မျဖစ္ေတာ့ဘူးလို႕ ႏွစ္ေယာက္လုံးက ယူဆလာတဲ့ ေန႕မွာေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္ျဖစ္၊ တျခား ကမၻာေပၚက ဘယ္ေနရာမွာ ျဖစ္ျဖစ္ ကြာရွင္းမွဳေတြ ကြဲကြာမွဳေတြ ျဖစ္လာရပါေတာ့တယ္။

တခ်ို႕ေတြက အဲဒီ ခြဲခြာျခင္းကို အလြယ္တကူပဲ ျဖတ္ေက်ာ္ၾကေပမဲ့၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ ခက္ခက္ခဲခဲ ေက်ာ္လႊားၾကရတယ္။ ဆုံးျဖစ္ခ်က္ေတြခ် ဖို႕ အခ်ိန္ေတြ ႏွစ္ခ်ီျပီးေစာင့္စား ၾကသလို တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ တထိုင္တညး္၊ တခ်က္ထဲ ရဲရဲ၀ံ႕၀ံ႕ ကြာပစ္လိုက္ၾကတာမ်ိဳး..။

ဘာရယ္လို႕ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး.. ။ ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ထဲမွာ လက္ထပ္ျခင္း အႏဳပညာ ဆိုတဲ့ ပို႕စ္ေလးတခု တင္ထားဖူးတာမို႕.. ခု တခါ ေတာ့ ေဖာ္၀ါ့ဒ္ေမးလ္ ထဲ က ရလာတဲ့ ကမၻာ့ေနရာ တခ်ိဳ႕က စုံတြဲေတြ ရဲ႕ ခြဲခြာပုံ နညး္လမ္းေလးေတြ ျပန္လည္ေ၀မွ် လိုက္ပါတယ္...။

ကမၻာေပၚက ခ်စ္သူစုံ တြဲတိုင္းဘယ္သူ႕ကိုမွ နာက်င္စြာ မခြဲခြာေစခ်င္ပါဘူး..။

ဂ်ပန္

အိပ္ေနတဲ့မိန္းမရဲ႕ပံုစံကိုမႀကိဳက္ခဲ့ရင္ ေယာက္်ားကကြာ႐ွင္းခြင့္ေတာင္းႏိုင္တယ္။

*အီတလီ*

မိန္းမက အိမ္မႈကိစၥမလုပ္ဘူး၊ မလုပ္ခ်င္ဘူးဆိုရင္ ေယာက္်ားကကြာ႐ွင္းခြင့္ေတာင္းႏိုင္တယ္။

*အာဖဂန္နစၥတန္*

တကယ္လို႔ မိန္းမဖက္က အရင္ကြာ႐ွင္းခြင့္ေတာင္းၿပီးေနာက္အိမ္ေထာင္ထပ္ျပဳခဲ့ရင္ေနာက္ေယာက္်ားက

အရင္ေယာက္က္်ားကို မဂၤလာစရိတ္ႏွစ္ဆေလ်ာ္ရတယ္။ တကယ္လို႔ ေယာက္်ားဖက္က

အရင္ကြာ႐ွင္းခြင့္ ေတာင္းခဲ့ရင္မိန္းမေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့အခါ ေနာက္ေယာက္်ားက

အရင္ေယာက္်ားနဲ႔ မိန္းမတို႔ေဆာင္ခဲ့တဲ့ မဂၤလာစရိတ္ကို ေပးေလ်ာ္ရပါတယ္။

*အဂၤလန္*

ေယာက္်ား သို႔မဟုတ္ မိန္းမ တစ္ေယာက္ေယာက္ကကြာ႐ွင္းခြင့္ေတာင္းႏိုင္တယ္။ တကယ္လို႔ႏွစ္ဦး

လံုးၿပိဳင္တူကြာ႐ွင္းခြင့္ေတာင္းခဲ့ ရင္ အတည္မျပဳဘူး။

*လက္ဘႏြန္*

မိသားစု႐ုိးရာမွာ မိန္းမျဖစ္သူက အျပင္မထြက္ခင္ လင္ေယာက္်ားရဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္ကိုယူရတယ္။ တကယ္လို႔ တစ္ေန႔မွာ ေယာက္်ားက မိန္းမကိုမလိုခ်င္ေတာ့တဲ့အခါအျပင္ထြက္မယ္လို႔ မိန္းမခြင့္လာေတာင္းတဲ့အခ်ိန္ "သြား.. အိမ္ျပန္မလာနဲ႔ေတာ့" လို႔ေျပာၿပီး ကြာရွင္းလို႔ရၿပီျဖစ္တယ္။

*Togolese Republic*

ေယာက္်ားနဲ႔မိန္းမ မခ်စ္မႏွစ္သက္ၾကေတာ့တဲ့အခါ သက္ဆိုင္ရာ႐ံုးကိုသြားၿပီးကြာ႐ွင္းခြင့္ ေတာင္းႏိုင္တယ္။ တာဝန္႐ွိသူေတြက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ဆံပင္ကိုတစ္ဝက္စီျဖတ္ၿပီး အခ်င္းခ်င္းလွဲလွယ္ခိုင္းၾကတယ္။

*Salvador*

ေယာက္်ားနဲ႔မိန္းမ မခ်စ္မႏွစ္သက္ၾကေတာ့တဲ့အခါ သက္ဆိုင္ရာ႐ံုးကိုသြားၿပီးကြာ႐ွင္းခြင့္ ေတာင္းႏိုင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ႏြားတစ္ေကာင္ဝယ္ သတ္ျဖတ္ၿပီးႏွစ္ဖက္မိဘေဆြမ်ဳိး၊ ေမာင္ႏွမေတြေခၚၿပီး စားေသာက္ရတယ္။ စားေသာက္ၿပီးရင္ေယာက္်ားနဲ႔ မိန္းမ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ၿပီး တစ္ေယာက္ကိုပါး(၁ဝ) ခ်က္စီရိုက္ရတယ္။ပါးရိုက္ရတာက ေနာက္ဆံုးနာက်င္ျခင္းကို မွတ္ယူေစဖို ျဖစ္ၿပီး ရိုက္ၿပီးရင္ကြာရွင္းခြင့္ရၿပီျဖစ္တယ္။

*Ecuador*

လင္မယားႏွစ္ေယာက္ကြာ႐ွင္းခ်င္ရင္(၃)ရက္အစာငတ္ခံရတယ္။ အစာငတ္ခံၿပီး (၄) ရက္ေျမာက္မွာေဒသခံအသက္ႀကီး သူတစ္ေယာက္ဆီသြားၿပီး

အင္အားရွိမရွိအစစ္ေဆးခံရတယ္။ တကယ္လို႔ အားမရွိတာမွန္ရင္ ကြာရွင္းခြင့္ေပးတယ္။

လိမ္ညာေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ လံုးဝ တစ္သက္လံုး ကြာရွင္းခြင့္မေပးေတာ့ဘူး။

(စာဖတ္သူေတြ သိေနတဲ့ ႏီု္င္ငံတကာက ကြာရွင္းျခင္း ပုံစံေလးေတြ လဲ ေရးေပးခဲ့ၾကပါအုံး..)

အာလုံးကို ခ်စ္ခင္ေလးစားတဲ့

မမသီရိ

Wednesday, February 24, 2010

သူ.. နဲ႕... သူမ

သူမ

တခါျဖင့္ရင္လဲ တခါတည္းမဟုတ္..
အၾကိမ္ၾကိမ္ အခါခါ လူးလာေခါက္တုန္႕
အလြမ္း ႏြံအိုင္ထဲ ..မေမာ မပမ္း ကူးခပ္..
အဲဒါ... သူမ.. ေပါ့..

မယ္မယ္ရရ အေၾကာင္းျပစရာမရွိ
ခ်စ္မိ လို႕ ခ်စ္သြားသတဲ့
သူမ ေျပာခဲ့.. သူ႕ ကိုခ်စ္တဲ့ အေၾကာင္းေတြ...

သူမ ေကာင္းကင္တခြင္လုံး..
သူ႕ကို ခ်စ္ျခင္းတြနဲ႕ ဖုံးအုပ္..
သူမ ခ်စ္တာ.. သူ႕ အမည္ စာလု့ံးေပါင္းေလးေတြက အစပါ.. တဲ့..

သူ႕မ်က္ႏွာ ေငြလ
တေန႕တခါ မျမင္ရ .. ႏြမ္းလ် လို႕ပမ္း
မရႊင္လန္းႏိုင္ေအာင္ လႊမ္းမိုး
အလြမ္းတာရုိးေတြ က်ိဳး
မ်က္ရည္မိုးေတြ ေစြခါေစြ....
ၾကာေလ ခ်စ္ေလ.. ခ်စ္ေလ.. လြမ္းေလ..
လြမ္းေလ ခ်စ္ေလ....ခ်စ္ေနမိတာ သူ႕ ကိုပါ တဲ့....

သူ

တရာသီျဖင့္ရင္လဲ တရာသီ မဟုတ္..
သကၠရာဇ္ေတြထဲ စုန္းစုန္းျမွဳပ္လို႕
အလြမ္းေတြ ျမံဳထား..
အခ်စ္လို႕ ထင္ခဲ့တဲ့ အရာမ်ား
လိုလိုခ်င္ခ်င္ တပ္မက္ဖူးေသာ သူ႕ ႏွလုံးသား..
ဓား ပါးပါး ေတြ နဲ႕
တလႊာခ်င္း လႊာခံရျပီး တဲ့ ေနာက္မေတာ့...

အနာဂတ္ကို ေလွ်ာက္ဖို႕ ၾကိဳးစားရင္း..
အတိတ္ပန္းခင္းထဲမွာ ပဲ ညွိဳ႕ခ်က္မိ..
ေလွာင္ပိတ္ခံ ထိေနေသာ..

ပန္း၀တ္မွုန္ေတြ ဖမ္းဆုပ္ယူရန္ၾကိဳးစားရင္း
ပ်ားဆိပ္ဒဏ္ အဖန္ဖန္ သင့္ခံ ထိေနေသာ

ေလထဲစီးေမ်ာေနတဲ့ သီးခ်င္းသံ သဲ့သဲ့ ေနာက္
တေကာက္ေကာက္ လိုက္ရင္း အေမာသင့္ေနရရွာေသာ...

ဟိုတစ ဒီတစ.. ျပန္႕က်ဲ လြင့္စင္က်သြားေသာ
မွန္ကြဲ အစေတြ တယုတယ ျပန္ေကာက္
ေကာင္းလာေလႏိုး ၾကိဳးစားဆက္ရင္း.. မွန္ကြဲစ ရွခံထိေနေသာ...

ျဒပ္ အေကာင္အထည္ ရွိေနပါရက္..
ျပန္ ျပန္ စမ္း ၾကည့္တဲ့ အခိုက္
တိုက္မိ စရာ အရိပ္ေတာင္ မရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္
ေပ်ာက္ ေပ်ာက္ သြား လုျပီ ျဖစ္ေန ေသာ.....

ေကာင္းကင္ျပာျပာ ကိုေမာ့ ၾကည့္ရင္း
သမုဒၵရာ အမွတ္နဲ႕ တိမ္ေတြအၾကား..
အိပ္မက္ကို ေက်ာပိုးလို႕ လက္ပစ္ကူး သြားေနေသာ.....
သူမ ... အသက္တမွ်.. ခ်စ္ရေသာ... သူ......

သူ နဲ႕ သူမ

ေသြးတစက္စက္ က်ေနတဲ့ သူ႕ ဒဏ္ရာေတြ အတြက္
သူမ ႏွလုံးသားဟာ မြမြ ေက်ခဲ့....
ဟက္တက္ ကြဲ ကာ ရိေနျပီ ျဖစ္တဲ့ သူ႕ ဒဏ္ရာေတြအတြက္
သူမ... အသက္နဲ႕ လဲ လို႕ ကုေပးခဲ့ခ်င္သတဲ့..

သူမရဲ႕ ေသြးေတြ ေဆး အျဖစ္ ဖန္ဆင္း..
သူ႕ အနာ မယင္းေအာင္ ကာကြယ္ ခဲ့ ခ်င္ သတဲ့...

သူ ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႕.
သူ စိတ္ခ်မ္းသာ ဖို႕..
သူ အဆင္ေျပဖို႕..
သူ.. သာ.. ျပန္လည္ ရွင္သန္လာမယ္ ဆို..
ဘာကိုေပးရရ
ဘာကို လုပ္ရရ
ဘာေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္
အခ်စ္ေတြ နဲ႕ သူမ.. ေပးဆပ္လို႕ရသမွ် ေပးဆပ္ခ်င္ေသး သတဲ့..

အိပ္မက္ထဲေတြ ေတာင္ ေယာင္ျပီးေတာ့ခ်စ္..
အဲဒီ အျဖစ္ေတြ အေၾကာင္း.. သူ႕ ကို ျပန္ေျပာင္းေျပာတဲ့အခါ
အိပ္မက္ေတြ ခဏခဏ မမက္ပါနဲ႕ လုံမ ရယ္. လို႕.
သူ က ေျပာ အုံးမွာ ျဖစ္ေပမဲ့...

အလြမ္းဒဏ္သင့္ ကဗ်ာေတြ.. အပုဒ္ေရ မ်ားလာျပီ ဆိုမွျဖင့္
အဲဒီ အလြမ္း ကဗ်ာ ေတြ ခဏခဏ မေရး ပါနဲ႕ လုံမ ရယ္. လို႕
သူက ေျပာအုံးမွာ ျဖစ္ေပမဲ့...

သူ သြား ရာ လမ္းတေလွ်ာက္..
သူ႕ က်က်န္ေနခဲ့တဲ့ အလြမ္း အစက္ အေပ်ာက္ ေတြ
တစ စီ တစက္စီ ေနာက္ကေကာက္...
သံ ေယာဇဥ္ က်ည္ေတာက္ထဲ စု..
သူ႕ ဒဏ္ရာေတြ ေပ်ာက္တဲ့ အထိ .. ေနာက္ဆုံး ထြက္သက္ ရွိခ်င္ ရွိေစ..
သူမ ... ေစာင့္ ေနမွာ....တဲ့...

သူ ငိုဖူး တဲ့ သစ္ပင္ေအာက္..
က်က်န္ေနတဲ့ သူ႕ မ်က္ရည္ေတြ
တစစီ တပြင့္စီ ေနာက္ကေကာက္..
အၾကင္နာ က်ည္ေတာက္ေလးထဲ ထည့္
သူ႕ မ်က္၀န္းေတြ ျပန္လည္ေတာက္ပမဲ့ေန႕
အသက္ ရွိသေရြ႕ သူမ ေစာင့္ေနမွာ....တ့ဲံ....

ဘလက္ခ္ ဟိုးလ္.. တြင္းနက္ထဲ ျပဳတ္က်...
ေပ်ာက္ဆုံး သြားရတဲ့ သူ႕ အျပံဳးေတြ...
အသက္ျပန္၀င္ေလႏိုး.. ေမွ်ာ္ကိုး ေတြးစိတ္ေတြ နဲ႕..
ရင္ဖိုစြာ မန္းမွဳတ္.. လက္အုပ္ေလး ခ်ီ ဆုေတာင္းရင္း...
ဘ၀ ကူး ျခင္းဆိုတာ မရွိသေရြ႕.... သူမ.. ေစာင့္ေနမွာ တဲ့.....

တကယ္ေတာ့..
သူမ... ဟာ.... အခ်စ္ဆိုတာ.... သူ နဲ႕ ေတြ႕ မွ .. သိတာပါ ... တဲ့....

တကယ္ေတာ့..
သူမ... ဟာ.... အခ်စ္ဆိုတာ.... သူ နဲ႕ ေတြ႕ မွ .. သိတာပါ ... တဲ့.....။

မမသီရိ
၅.၉.၂၀၀၉

Monday, February 22, 2010

သူ.. သူမ .. တို႕ႏွင့္ ပတ္သက္ ၍......

တေလာက ညီမေလး တေယာက္က ေျပာလာတယ္.. မမ က ကဗ်ာေတြ ေရး ေရး ႏိုင္လြန္းလိုက္တာတဲ့...။ သူ ေျပာမွ ေသခ်ာ ျပန္ၾကည့္မိတယ္.. ဟုတ္ပါ့... ဘေလာ့ရဲ႕ တရား၀င္ သက္တမ္းတႏွစ္ မျပည့္တျပည့္မွာ.. ေရးျဖစ္ခဲ့တ့ဲံ၊ တင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြ.. ၉၉ ပုဒ္ ရွိခဲ့ျပီ.... ေနာက္ တပုဒ္ က ပုဒ္ေရ ၁၀၀ ေျမာက္ ကဗ်ာ ျဖစ္ေတာ့မွာ...။ မမသီရိ ဘေလာ့ေလးကို ဘေလာ့ဂိုစဖီးယားထဲတရား၀င္လႊတ္ေပးခဲ့တာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၁၀ ရက္ေန႕ကမို႕လို႕ ခုဆို တႏွစ္သက္တမ္းရွိခဲ့ျပီလို႕ေျပာရေတာ့မွာေပါ့။ အဲဒီမတိုင္ခင္ကေတာ့ အမွတ္တရသိမ္းထားခဲံရုံေလးပါပဲ။

က်မ ကဗ်ာေတြေရးခဲ့တာ.. အလယ္တန္း တက္စ ႏွစ္ေတြမွာ ျဖစ္မယ္ ထင္ပါရဲ႕..။ က်မတို႕ ငယ္ငယ္ တုန္းက ပန္းခ်ီ ဆန္းထြန္း ဆြဲတ့ဲံ ပို႕စ္ကဒ္ေလးေတြ အေတာ္ေခတ္စား ခဲ့တာကလား.. ေမာင္ပန္းေမႊး ရဲ႕ သုံးေၾကာင္းစပ္ ကဗ်ာေလးေတြ ပါတဲ့ ဆန္းထြန္း ရဲ႕ခ်စ္စရာ အရုပ္ေလးေတြနဲ႕ ပို႕စ္ကဒ္ေလးေတြ က က်မရဲ႕ အသဲ စြဲ ျဖစ္ခဲ့ ျပီး ရသမွ် မုန္႕ဖိုးေတြ နဲ႕ ပုံအသစ္ေတြ႕တိုင္း ၀ယ္ သိမ္းခဲ့ဖူး ခဲ့တယ္ေလ..။ ကိုယ္ က ပုံ ဆြဲတာလဲ ၀ါသနာက ပါခဲ့ေသးတာ ကိုး..။ အဲဒီ ပို႕စ္ကဒ္ေတြထဲက သုံးေၾကာင္းစပ္ကဗ်ာေလးေတြနဲ႕ ေက်ာင္းသင္ရိုးညႊန္းတမ္းထဲ ကေခတ္စမ္းကဗ်ာေတြ က က်မကို ကဗ်ာ စမ္းေရးျဖစ္ေစဖို႕ တြန္းအားေပးခဲ့တာ ျဖစ္ႏို္င္ပါတယ္.။ က်မရဲ႕ ကဗ်ာေရးခဲ့တဲ့ ရာဇ၀င္ အေၾကာင္းေတြကိုေတာ့ ကိုတင္မင္းထက္ Tag လို႕ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ပထမ ကဗ်ာ ဆိုတဲ့ပို႕စ္ထဲမွာလဲ အေတာ္ကေလး ထဲထဲ၀င္၀င္ ေရးထားခဲ့ပါေသးတယ္ ..။

က်မရဲ႕ကဗ်ာအမ်ားစုက က်မရဲ႕ ပုဂၢလိက ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ေလးကို အျမဲဦးစားေပးထားတဲ့ အတၱဥခြံေဘာင္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာပဲ ရွိေနတဲ့ သမုဒယ ကဗ်ာေတြမ်ားပါတယ္။

ခံစားလြယ္တတ္သူ၊ ခံစားခ်က္ေတြ ကူးစက္လြယ္သူ တေယာက္မို႕လို႕လဲ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ျမင္ရေတြ႕ရ၊ ၾကားရ၊ သိရ တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြထဲက လွိဳက္ေမာဖြယ္ရာ၊ ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ၊ လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ရာ အေၾကာင္းအရာေတြဟာ က်မ ရဲ႕ ရင္ကိုအျမဲ လာလွဳပ္ခတ္္ေစခဲ့ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ ဒီဘေလာ့ ေလး ေရးေနရငး္မွာပဲ က်မရင္ထဲမွာ ဇာတ္ေကာင္ ႏွစ္ေယာက္ က ပုံေပၚ အသက္ ၀င္ လာခဲ့တယ္..

အဲဒီႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ က်မရဲ႕.. သူ နဲ႕ သူမ.. ပဲေပါ့..

က်မရဲ႕ကဗ်ာေတြထဲက သူမ.. ဟာ ခ်စ္သူ ကို အခ်စ္ၾကီးတတ္တဲ့၊ နားလည္စာနာေပးတတ္တဲ့၊ အင္မတန္မွ လြမ္းတတ္တဲ့ မိန္းမငယ္တေယာက္ ျဖစ္ေနခဲ့ျပီး.. သူမ ရဲ႕ သူ ကေတာ့ .. ေတြေ၀တတ္သူ၊ အားငယ္တတ္သူ၊ တျပိဳငိနက္ထဲမွာပဲ ျပတ္သားခ်င္သူ သတၱိရွိလြန္းသူ၊ သူမနဲ႕ အေ၀းၾကီး တေနရာမွာ ရွိေနတဲ့သူ၊ အႏုပညာဆန္လြန္းလွျပီး ႏွလုံးသားႏုးညံ့လြန္းတဲ့သူ၊ ဂီတ ကို ျမတ္ႏိုး ဖန္တီးတတ္သူ၊ သူမ နဲ႕ ေတြ႕တဲ့ ခါ သူမအတြက္ အေပ်ာ္ရႊင္ဆုံး အခ်ိန္ကာလေတြ ေပးႏိုင္မဲ့သူ လို႕ သူမ ကိုယ္တိုင္က ယုံၾကည္ကိုးစားေနတဲ့.. သူ.. ပဲေပါ့.. သူ.. ဟာ.. က်မရဲ႕ ကဗ်ာေတြထဲ မွာ.. တခါ တရံ .. ကို.. ျဖစ္ခါ ျဖစ္.. တခါ တရံမွာေတာ့.. ေမာင္.. ျဖစ္ခါ ျဖစ္... တခါ တခါ က်ေတာ့လဲ.. ကေလးေလး တေယာက္ ျဖစ္လို႕..

က်မ ကိုယ္တိုင္.. အဲဒီ သူ နဲ႕ သူမ ဟာ ဒီကမၻာေပၚမွာ တကယ္ရွိရဲ႕လား လို႕ မေသခ်ာပါဘူး၊ စိတ္ကူးထဲမွာ ေတာ့ အဲဒီ ၀ိဥာဥ္၂ ခုဟာ က်မကို အျမဲ လႊမ္းမိုးေနတတ္ပါတယ္..တခါ တရံမွာသူ႕ ရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ေတြလာ၀င္ပူး ခ်င္ ပူးတတ္သလိုပဲ အခါ အမ်ားစု မွာေတာ့ သူမ ရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ေတြက တြယ္ကပ္တာ ကိုခံရပါတယ္.... ။

အဲဒီ မေသခ်ာတဲ့ ၾကားမွာပဲ .. သူ. သူမ တို႕ နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ခံစား ခဲ့ရတာေတြ ကို ခ်ေရးျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာ ၅၃ ပုဒ္ ၾကီးမ်ား ေတာင္ ရွိေနခဲ့ပါေပါ့လား...

၁။ အျပစ္တစ္ခု လို႕ မမွတ္ေစခ်င္
၂။ ခ်စ္သူ႕ ရင္ခြင္
၃။ တိတ္တိတ္ေလးပဲ.လြမ္းေနမယ္..
၄။ ဆူး
၅။ ခ်စ္မိသည့္ ..ဒဏ္...
၆။ေမာင္မလာပါ ဘူးကြယ္
၇။ အခ်ိန္တိုင္းမွာ...
၈။ ခ်စ္လြန္းၾကင္
၉။ ယုံၾကည္ခ်က္
၁၀။ ဂလိုက္ဒါေလး တစ္စီးရဲ႕အေၾကာင္း
၁၁။ ;(
၁၂။ ေပ်ာ္လိုက္တာ
၁၃။ အခ်စ္ေၾကာင့္သာ...
၁၄။ ခ်စ္သူ
၁၅။ ရွင္သန္ျခင္း
၁၆။ ငါ့ရဲ႕ ကဗ်ာဆရာေလး
၁၇။ ေမာင္ဟာ အကုန္လုံးပဲ
၁၈။ ေကာ္ဖီၾကိဳက္တဲ့သူ
၁၉။ အလြမ္းပန္းေတြ စမ္းမ်က္ရည္
၂၀။ အလြမ္းသူေဌး
၂၁။ ေပးပို႕ခ်င္ေသာ အနမ္းမ်ား
၂၂။ ကႏၱာရ သစ္ပင္
၂၃။ ခြင့္လႊတ္ပါ
၂၄။ အိပ္မက္ မိုးတိမ္
၂၅။ ဘန္ကီမြန္လဲ စိတ္တိုတယ္.. ခ်စ္သူကိုလဲ စိတ္တိုတယ္
၂၆။ က်မလာခဲ့့တယ္
၂၇။ မင္းမရွိရင္
၂၈။ ခံပြင့္ကေလး
၂၉။ အေျဖညွိစရာမလိုတဲ့ ပေဟဠိေလးေတြ
၃၀။ ပါရမီျဖည့္လိုသူ၏ဆႏၵမ်ား
၃၁။ မင္းရဲ႕အရုပ္ကေလး
၃၂။ ရူးသြပ္ျခင္း
၃၃။ ၀ိုင္နီပုလင္းေလး တလုံး...
၃၄။ ေနာင္တမဲ့ေသာ... (၂)
၃၅။ ပုလဲေပ်ာက္ရွာပုံေတာ္
၃၆။ "သူသိေစခ်င္"
၃၇။ ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္
၃၈။ ခ်စ္သူ႕က်ိန္စာ
၃၉။ မ်က္ေျပ ကဗ်ာ
၄၀။ အရိုးခံ ဆႏၵမြန္
၄၁။ သစၥာ
၄၂။ ပ်ားကေလး တမန္
၄၃။ ငါက က်န္စစ္သား မဟုတ္ဖူး
၄၄။ မိဆိုး
၄၅။ တိမ္ကိုနမ္းေသာ ေျခလွမ္းမ်ား
၄၆။ အလြမ္းတို႕ေစရာ
၄၇။ ဥယ်ာဥ္မွဴးနဲ႕သူ၏ပန္း
၄၈။ ႏွစ္ဦးသား ဆုံတဲ့ေန႕
၄၉။ မင္း မရွိတဲ့ အရပ္ မွာ....
၅၀။ ပိုင္စိုး ပိုင္နင္း
၅၁။ ခ်စ္တယ္.... ခ်စ္တယ္... ခ်စ္တယ္...
၅၂။ ပုထုဇဥ္
၅၃။ သဲစုတို႔ထက္ပိုေသာ ... ၾကယ္စုတို႕ထက္ပိုေသာ.....

ျပန္စဥ္းစားၾကည့္လိုက္မိေတာ့ အေတာ့ ကို အံ့ၾသ ထူးဆန္းဖြယ္ရာပါပဲ.. အဲဒီ ကဗ်ာေတြ က ဘယ္လိုမ်ား ဒီေလာက္ထိ အလြယ္တကူ စီဆင္းျပီး ေရးျဖစ္ခဲ့တာပါလဲ လို႕ ေပါ့..။

ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီ သူ နဲ႕ သူ မ ေၾကာင့္ပဲ က်မ ရဲ႕ ဘေလာ့ ေလး အသက္၀င္ ရွင္သန္ခဲ့တယ္။ မိတ္ေဆြ ေတြ တိုးလာခဲ့တယ္..။ ခံစားခ်က္ တူညီ ျပီး အလြမ္းကူးေဖာ္ေတြ ရခဲ့တယ္..။

ဒါေၾကာင့္မို႕လို႕ က်မ ရဲ႕ သူ နဲ႕ သူမ ကို ဂုဏ္ျပဳ မွတ္တမ္းတင္ဖို႕ စိတ္ကူးေလး ရလာခဲ့ ရင္း.. သက္ဆိုင္တဲ့ ကဗ်ာေတြ စားရင္းျပဳစုျဖစ္ခဲ့တယ္... ျပီးေတာ့ .. က်မရဲ႕ ဘေလာ့ေပၚမွာ အပုဒ္ေရ ၁၀၀ ေျမာက္ ကဗ်ာ အျဖစ္နဲ႕ တင္ေပးဖို႕ ... သူ နဲ႕ သူမ .. ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလး တပုဒ္ကိုလဲ က်မ ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္... ။

အဲဒီ ကဗ်ာ ကို ေတာ့.. ဒီဘေလာ့ ေလးရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ ဂုဏ္ျပဳ တဲ့ အေနနဲ႕ ေနာက္ ၃ ရက္ အၾကာ တင္ေပးပါ့မယ္...။

အကယ္လို႕မ်ား.. က်မ ရဲ႕ ကဗ်ာေတြ ထဲက သူမ နဲ႕ သူ ဆိုတာ.. ဒီေလာက ၾကီးမွာ အမွန္ တကယ္ ရွိေနခဲ့ တယ္လို႕ ဆိုရင္.. က်မ ရဲ႕ ဘေလာ့ မိတ္ေဆြ ေတြ... သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ ကို ဘယ္လို ျဖစ္ေစခ်င္တာလဲ လို႕ ေတာ့.. က်မ သိေနခ်င္မိပါတယ္.... ေနာက္ ၃ ရက္ အၾကာ မွာ တင္မဲ့ ကဗ်ာေလး ကို ဖတ္ျပီးတဲ့ ခါေျပာျပခ်င္တဲ့ ဆႏၵ ရွိၾကမယ္ဆို ရင္ ေျပာျပ ေပးခဲ့ ၾကပါ.....။

မမသီရိ

(ဒီပို႕စ္ကိုစထားခဲ့တာ ၂၀၀၉ ႏို၀င္ဘာ ၈ ရက္ေန႕ ထဲက ဆိုေတာ့ အေတာ္ၾကာေနခဲ့ျပီေပါ့..။ ဒီဘေလာ့ေလး ရဲ႕ တရား၀င္ႏွစ္ပတ္လည္ေန႕ ျဖစ္တဲ့ ၂၀၁၀ ဇန္န၀ါရီ ၁၀ ရက္ေန႕ မွာ ကဗ်ာ ပုဒ္ေရ ၁၀၀ ေျမာက္ မတင္မီ ရွင္းတမ္းေလး အေနနဲ႕ တင္ဖို႕ ေရးခဲ့တာ.။ အလုပ္ေတြ မႏိုင္ရင္ကန္ နဲ႕ မို႕ ခု မွ ပဲ တင္ရပါေတာ့တယ္..။)

Friday, February 19, 2010

တတိယေျမာက္ ႏွစ္ကူးည

ေမြးတာကျမိဳ႕ေပၚမွာ ၾကီးေတာ့ ေဖေဖတာ၀န္က်တဲ့ မိခင္ဖက္ကအဖိုးေတြအဖြားေတြ ရွိတဲ့နယ္မွာ၊ အေနာက္တိုင္းယဥ္ေက်းမွဳနဲ႕ မနီးစပ္တဲ့အျပင္ ခရစ္ႏွစ္သစ္ကူးကို တကူးတက အေလးမထားတဲ့ ပတ္၀န္း က်င္မွာ ၾကီးျပင္းခဲ့ရသူမို႕ ဒီဇင္ဘာ ႏွစ္ကူးညေတြကို ရင္ခုန္ရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့တဲ့ သူပါ။

၂၀၁၀ အၾကိဳ ႏွစ္ကူးည ရဲ႕ ည ဦး ၁၁ နာရီ ခြဲေလာက္ထိ သဲအညိဳႏုေရာင္ေတြ လႊမ္းတ့ဲံ ကမ္းေျခ ဟိုတယ္ တခု ရဲ႕ အခန္းက်ယ္ တခု ထဲမွာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ ကို အေဖာ္ျပဳရင္း ကြန္ပ်ဴတာတလုံးနဲ႕ အလုပ္ရွဳပ္ေနခဲ့ရတဲ့ ကုသိုလ္ကံ ရုပ္ဆိုးဆိုးေၾကာင့္ အလုပ္ခပ္မ်ားမ်ား မိန္းမ တေယာက္ဟာ က်မ ပဲေပါ့။

ဟိုတယ္ရဲ႕ ကပြဲ ခန္းမဆီက ရီေမာသံေတြ သီခ်င္းဆိုသံ၊ ကခုန္ျမဴးတူးသံေတြက အခန္းထဲဆီကို တခ်က္ တခ်က္ လြင့္ပ်ံ တက္လာေနေပမဲံ့၊ ၂၀၁၀ မကူးခင္ အျပီးသပ္ရမဲ့အလုပ္ေတြကို ဦးစားေပးေနရတာမို႕ အဖြဲေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေနတဲ့ က်မက ေခါင္းေဆာင္ျပီး ေခါင္းမေထာင္ရဲ၊ ကိုယ္သာ အရင္ဖင္ၾကြ လိုက္လို႕ကေတာ့ အလုပ္ကျပီးဖြယ္ရာ မျမင္တာမို႕ တေနကုန္ပင္ပမ္းထားတာေတာင္ ၾကိတ္မွိတ္ ဆက္လုပ္ေနခဲ့ရတာမ်ိဳး.. ။

၁၁ နာရီ ခြဲမေတာ့ လက္ပ္ေတာ့ကို ပိတ္ခ် လိုက္ျပီး အခန္းေဖာ္ညီမငယ္ နဲ႕ အျပင္ ထြက္ခဲ့ၾကတယ္.. ကပြဲ ခန္းမေနရာကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေပ်ာ္ေနၾကသူေတြခ်ည္း..။ ကိုယ္နဲ႕ မ်က္ႏွာသိေတြလဲ မရွိတာမို႕ ၀င္ ေပ်ာ္ၾကဖို႕က ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ျဖစ္ေနမွာမို႕ ႏွစ္ေယာက္သား ကမ္းေျခဖက္ကို ေျခဦးလွည့္ဖို႕ ဆုံးျဖတ္ၾကရင္း.. မီးမွိန္မွိန္လင္းေနတဲ့ ဟိုတယ္ေရွ႕ဖက္ဆီ တိုး၀င္ေလွ်ာက္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္.. ။

(၂)

"ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ ကိုခုလိုေစာင့္ၾကည့္ျဖစ္တာ မမ ဘ၀ မွာ ဒါဟာ တတိယအၾကိမ္ေျမာက္ပဲ ညီမ ရဲ႕.."

အညိုႏုႏု သဲမြမြ ကမ္းေျခေပၚမွာ ထိုင္ခ်လိုက္ရင္း ေျပာလိုက္တဲ့ သူ႕စကားသံေၾကာင့္ ေဘးက အခန္းေဖာ္ ညီမငယ္က သူမ မ်က္ႏွာကို တအံ့ တၾသ လွမ္းၾကည့္လာပါတယ္..။ ဟုတ္ရဲ႕လား လို႕ မယုံခ်င္စြာ စူးစမ္းတဲ့သူမေလးရဲ႕ မ်က္၀န္းေတြကို လျပည့္ည လေရာင္ေအာက္မွာ က်မ ေတြ႕ျဖစ္ေအာင္ေတြ႕လိုက္မိတယ္..

"၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ႏွစ္ကူးတဲ့အခ်ိန္တုန္းက ဘ၀ရဲ႕ ပထမ ဦးဆုံး ႏွစ္ကူးည ျဖစ္ခဲ့တာေပါ့..အဲဒီတုန္းက မမ တာ၀န္က်ခဲ့ ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ Inter Agency Happy New Year Party ကို ခုေလာေလာဆယ္ စကၤာပူက်န္းမာေရး၀န္ၾကီးဌာနမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ မိတ္ေဆြ ေမာင္ငယ္ေလး တေယာက္နဲ႕ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ ဦးစီးျပီး မမ တို႕ေတြက ၀ိုင္း၀န္းကူညီေပးခဲ့ရတယ္.. လိုတဲ့ ရန္ပုံေငြကိုေတာ့ အဲဒီတုန္းက ႏိုင္ငံတကာ ၀န္ထမ္းေတြက အမ်ားစု က်ခံေပးၾကတယ္ေလ.. ေပ်ာ္စရာေတာ့ အေကာင္းသား ကြဲ႕.. အစားအေသာက္ေတြ.. အဖြဲ႕အစည္းအသီးသီး ရဲ႕ လုပ္ငန္းျပကြက္ေတြ၊ ရီစရာဖက္ရွင္ရွိဳး၊ လွယဥ္ေက်းေမာင္ ျပိဳင္ပြဲ၊ စေတ့ရွိဳး၊ မီနီေ၈ါ့ဖ္.. အို.. စုံေနတာပဲ.. အဲဒီတုန္းက အဲဒီျမိဳ႕ေသးေသးေလးမွာ အဖြဲ႕ ေပါင္း ၁၀ ေက်ာ္ ၂၀ နီးပါး ရွိေနတာဆိုေတာ့ ၀န္ထမ္းေတြလဲ အမ်ားၾကီးေပါ့..... ၂၁ ရာစုရဲ႕ ႏွစ္သစ္ကို ၾကိဳဆိုတဲ့ ႏွစ္ေဟာင္းရဲ႕ ေနာက္ဆုံး စကၠန္႕ပိုင္းေလးကို ေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္ေလးေတြ ကိုယ္စီ ကိုင္ရင္း ႏွင္းမွဳန္ဖြဲဖြဲေအာက္မွာ လူေတြအမ်ားၾကီးနဲ႕ ေထာင္စုႏွစ္သစ္ကို ၾကိဳခဲ့တာေလ.."

"ဒုတိယ အၾကိမ္ ႏွစ္သစ္ကူးကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္က၊ ရုံးက ညႊန္ၾကားခ်က္နဲ႕ မမ ဦးေဆာင္ျပီး လုပ္ခဲ့ရတာ..။ ႏွစ္သစ္ကူး ကို Peace Mobilization Objective နဲ႕ေဒသတြင္းမွာရွိတဲ့ လူမ်ိဳးစုေတြအၾကား Inter Ethnic Activity ပုံစံမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့ရတာ.ေလ.။ ႏွစ္သစ္ကို အေၾကာင္းျပဳျပီး လူမ်ိဳးစုေတြ အၾကားအခ်င္းခ်င္းနားလည္မွဳတည္ေဆာက္ဖို႕၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတရားေတြ အေျခခိုင္ဖို႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေပးခဲ့ရတာ.ေပါ့..။ Happy New Year လို႕ ကိုယ္တိုင္ မိုက္ ကိုင္ ဦးေဆာင္ ေအာ္ခဲ့တာေပမ့ဲံ တာ၀န္ေတြနဲ႕ ေပ်ာ္စရာရယ္ လို႕ ထူးထူးေထြေထြ မခံစားခ့ဲံရဘူး.. သူမ်ားေတြေပ်ာ္တာၾကည့္ျပီး ပီတိျဖစ္ရတာ တခုပါပဲ.. "

"ခု ဒီတၾကိမ္ကေတာ့ . မမ ဘ၀ ရဲ႕ တတိယ အၾကိမ္.. မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ဒီေနရာမွာရွိေနခဲ့ျပီ"..

က်မရဲ႕ စကား ရွည္ၾကီးကို တေမ့တေမာ လွမ္း နားေထာင္ေပးေနတဲ့ ညီမငယ္ ကို က်မ အသာအယာ ငဲ့ေစာင္းၾကည့္မိတယ္.. က်မရဲ႕ ဘ၀ အေတြ႕ အၾကံဳေတြကို အလ်င္းသင့္သလို.. ေျပာျပေနက်မို႕ ဒီတခါလဲ ပဲ သူမေလးက စိတ္၀င္တစားနားေထာင္ေပးေနတာကို ေတြ႕ရတာမို႕ က်မ နဲနဲေတာ့ ေက်နပ္သြားရပါတယ္... ဒီညီမေလးနဲ႕ က်မ အလုပ္တြဲလုပ္ျဖစ္တာ တႏွစ္နီးပါး ေလာက္ပဲ ရွိေသးေပမဲ့ လူတဖက္သားအေပၚ အေတာ္ေလး နားလည္ေပးတတ္သူေလး မွနး္ က်မသိခဲ့ရတာ ေတြ႕ျပီး မၾကာခင္မွာပဲဆိုပါေတာ့..။ က်မရဲ႕ လြမ္းဆြတ္ျခင္းေတြကို ဒိုင္ခံ မွ်ေ၀ခံစားေပးေနသူေလးပါပဲ။ က်မ ကဗ်ာေတြ ေရးတယ္ဆိုတာ အျပင္ေလာကမွာ သိတဲ့သူ ၃ ေယာက္ေလာက္ပဲ ရွိတာထဲ သူမေလး က တေယာက္ေပါ့..။ အေကာင္အထည္ ဖမ္းယူ ဆုပ္ကိုင္မျပႏိုင္တ့ဲံ က်မရဲ႕ လြမ္းေဆြးျခင္းေတြ၊ က်မရဲ႕တမ္းတျခင္းေတြ ကို နားလည္ေပးသလိုပဲ ဘာရယ္လို႕ မေ၀ခြဲႏိုင္ေသာ ေသာကေတြ နဲ႕ ေဆာက္တည္ရာမရ ျဖစ္ဖူးတ့ဲံ အခိုက္အတန္႕ေတြမွာလဲ သူမေလးက အားေပးေဖာ္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

က်မႏွလုံးသားထဲက အရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကို မ်က္မွန္ေအာက္က မ်က္၀န္းတခ်က္ ေမာ့ၾကည့္ရုံေလးနဲ႕ မွန္းဆျပီး နားလည္ေပးတတ္သူေလးနဲ႕ က်မ ရဲ႕ တတိယေျမာက္ႏွစ္ကူးည ကို အတူျဖတ္သန္းရမွာ က်မ စိတ္မေကာင္း မျဖစ္မိပါဘူး..။

ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ျပည္ျပည့္၀၀ ၾကီးသာေနတဲ့ လမင္း၀ါ၀ါ ကို ေမာ့ၾကည့္ရင္း တစုံတရာ ကို သည္းသည္းနင့္နင့္ တမ္းတ မိတာကလြဲ လို႕ ေပါ့ေလ...

"လမင္းၾကီးကို ေမာ့ၾကည့္ရင္း.. လြမ္းခ်င္ေနတာမို႕လား.. မမ..သဲေပၚမွာ ေက်ာခင္း လဲွခ် လိုက္ေလ.. ကဲ စဥ္းစားမေနနဲ႕ေတာ့ .. ညီမေတာ့ လွဲ ျပီးေနာ္.. '..

ေျပာလဲေျပာ လွဲ ခ်လိုက္တဲ့ သူမေလး ကိုေစာင္းၾကည့္ ရင္း ထပ္ စဥ္းစား မေနေတာ့ပဲ (ျခံဳလာတဲံ ပု၀ါ ကိုေတာ့ ေအာက္က ခင္း ျဖစ္ေအာင္ ခင္းလိုက္ေသးတယ္).. လွဲခ် မိပါေတာ့တယ္..

'' ကမၻာေျမၾကီးအေပၚ ေက်ာခင္းတာ ဒါ ပထမ ဆုံးပဲ ညီမ ရ.. " ဆိုတဲ့ က်မ စကား ကိုေတာ့ သူမ က ေနာက္ထပ္ အံ့ ၾသဟန္ မျပေတာ့.. က်မ နဲ႕ ေနလာတဲ့ တေလွ်ာက္လုံး က်မ ဆီ က အံ့ၾသ ထူး ဆန္းဖြယ္ရာေတြ မၾကာခဏျမင္ခြင့္ သိခြင့္၊ ၾကားေနခဲ့ရျပီး ျပီး ကိုး..။

(၃)

ညသန္းေခါင္ယံကတျဖည္းျဖည္းနဲ႕ နီးကပ္လာျပီ..

ဟိုတယ္ရဲ႕ ကပြဲခန္းမေဆာင္ေနရာဆီက မီးရွဴး မီးပန္းေတြ လႊတ္တင္သံေတြ ၾကားလာရျပီ..

ကမ္းေျခ ေနရာ တခ်ိဳ႕မွာေတာ့ လူငယ္ေလးေတြ ဟိုစုစု ဒီစုစု နဲ႕ ေပ်ာ္စရာႏွစ္သစ္ လို႕ ေအာ္ၾကရဖို႕ကို အသင့္ျပင္ေနၾကျပီ..

ေျခရင္းနားက ပင္လယ္ျပင္ၾကီးထဲ မေတာ့ လွိဳင္း အိအိေလးေတြ က အသံတိတ္ ကမ္းနား ကို ေျပးလိုက္ ခြာလိုက္....

ေကာင္းကင္ေပၚ ႏွင္းမွဳန္ေတြ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ထူထူ ေလး ဆင္းသက္ လို႕. မ်က္ႏွာေပၚ လာနမ္း ေန..

ေအးစိမ့္လာတဲ့ အခ်မ္းနဲ႕ နင့္နင့္သီးသီး လြမ္းဆြတ္လာတဲ့ သူ႕မ်က္နွာ ကို ျမင္ေယာင္လာမိတဲ့ အခိုက္မေတာ့ .. ႏွဳတ္ဖ်ားေပၚ က ကဗ်ာေဟာင္းေလး တပုဒ္ ရုတ္တရက္ ခုန္ခ် လာေတာ့တယ္......

ခ်စ္သူ႕ ရင္ခြင္

..ႏွင္းစိုစို..

အေအးပိုတဲ့ ..ဒီလ

ေစာင္ျခဳံေတာင္.

လုံေအာင္ မေႏြး ႏိုင္သမို႕.

ခ်စ္ရိပ္ခို ရင္ခြင္နန္းကို..

လြမ္း.. တသသ..။

မမသီရိ (၂၆.၁၁.၂၀၀၈)

..........................................................

...

၂၀၀၉ ရဲ႕ ေနာက္ဆုံး ညေနခင္း .. သူမ ရွိေနခဲ့တဲ့ ကမ္းေျခ မွာ.......

(၄)

၂၀၁၀ ရဲ႕ ပထမ ဆုံး နံနက္ ခင္းဟာလဲပဲ ခါတိုင္းနဲ႕ မျခားနားစြာ.. အလြမ္းေတြ နဲ႕ ထူထပ္ဆဲ.......။

မမသီရိ ( ၂၀၁၀ ဇန္န၀ါရီ)

ဘေလာ့နဲ႕ေ၀း.. ခင္ရာမင္ရာ မိတ္ေဆြေတြနဲ႕ ေ၀းေနခဲ့တာ အေတာ္ၾကာခဲ့ပါျပီ..။ အလုပ္ေတြက တခုျပီး တခု ပိလာေနတာက တေၾကာင္း၊ နဲနဲ အားမယ္ လို႕ ၾကံလိုက္တဲ့ အခိုက္မေတာ့ ကြန္နက္ရွင္ က အေတာ္ၾကာၾကာ မေကာင္း၊ ကြန္နက္ရွင္ေကာင္းျပန္ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာက ျပသနာ ၀င္နဲ႕.... မိတ္ေဆြ ေတြ ကို လြမ္းရုံမွ အပ မတတ္သာ ခဲ့....

စီေဘာက္မွာ လာျပီး ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြေတြ၊ ေမးလ္နဲ႕ လွမ္းျပီး စိတ္ပူေပးသူေတြ အားလုံး ေက်းဇူး တင္ပါတယ္.. ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာ အၾကမ္းေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနတာမို႕ အားတာ နဲ႕ ဆက္တိုက္တင္ေပးသြားပါ့မယ္...

ခု တင္လိုက္တဲ့ ပို႕စ္ေလး က လဲ ေရးထား ၾကာျပီ .. ႏွစ္ကူးျပီး ကတည္းက၊ ဒါေလးေတာင္ အဆုံး မသတ္ႏိုင္ေအာင္ မ်ားခဲ့တဲ့ အလုပ္ ကိုေတာ့ ရမယ္ မဖြဲ႕ေတာ့ပါဘူး.. ေလ... း)...။

Wednesday, December 30, 2009

ႏွစ္သစ္ဆုမြန္

ႏွစ္ကူးေတာ့မည္..
မွဳံရီအတိတ္.. တဆိတ္မွဳန္၀ါး
ေကာင္းလား.. ဆိုးလား...
ေ၀းသြား မပီ .. က်န္ခဲ့ျပီ....

လာမည့္ တႏွစ္..
ျဖစ္မည့္အေၾကာင္း.. ေကာင္းျခင္းသာ စုံ
ကုံလုံၾကြယ္၀.. လိုတာ ရလို႕..
ဆႏၵဖို႕ ညီ.. မဂၤလာပီတိ..
တ..တိုင္း ျပည့္ေစ.. ဆုမြန္ေခၽြ သည္...

ခ်စ္ေသာ မိတ္ေဆြ အား လုံး သို႕...........။

ခ်စ္ခင္ရေသာ မိတ္ေဆြအားလုံးအတြက္ ႏွစ္သစ္ကူးလက္ေဆာင္ပါ။

မမသီရိ

Saturday, December 26, 2009

ပထမ ကဗ်ာ

သူမ်ားတကာေတြ ႏွစ္သစ္ကူး နဲ႕ ခရစ္စမတ္နဲ႕ ေဟာလီးေဒးေတြ ယူၾက၊ ခရီးထြက္ ၾက၊ ခရီးထြက္ဖို႕ ျပင္ဆင္ၾက၊ မိသားစုေတြ ဆုံဖို႕ စီစဥ္ၾက နဲ႕ ကိုယ္ရ မဲံ့ခြင့္ရက္ေလးေတြ အလဟသ မျဖစ္ရေအာင္ အမိအရ ခြင့္ယူေနၾကေပမဲ့.. ကံ အေၾကာင္းမလွလို႕ အလုပ္ေတြနဲ႕ လုံးခ်ာလိုက္ေနသူေတြ ထဲ ပါခဲ့သူ က်မ ကေတာ့ ကိုယ္ဆတ္ေဆာ့ထားမိတဲ့ ပေရာဂ်က္ေတြ နဲ႕ ဘတျပန္ က်ားတျပန္ ႏွစ္ကုန္ထဲ မွာ နပမ္းလုံးေနရတာမို႕ ခြင့္ရက္ေလးေတြကို လြမ္းေမာတသ စြာ ေမွ်ာ္ေငးေနယုံေလး ျဖစ္ေနရပါတယ္..။

အြန္လိုင္းထဲ မေရာက္ျဖစ္တဲ့ ရက္ေတြ က ခပ္စိပ္စိပ္၊ ခပ္ထပ္ထပ္၊ ေရာက္ျပန္ေတာ့လဲ ေမးလ္ကေလး ကပ်ာကယာ စစ္၊ ကိုယ့္ဘေလာ့ေလး ဖြင့္ျဖစ္တဲ့အခါ ဆို ေဘးဆိုဒ္ဘားထဲက ခင္ရာမင္ရာ ဘေလာ့ေလးေတြ ထဲက မွ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ေခါင္းစည္းေလးေတြ နဲ႕ စာျမည္းေလးေတြ ဖတ္၊ ကသုတ္ကရက္ လည္ျဖစ္တဲ့အခါ လည္၊ မန္႕ခါမန္႕၊ မမန္႕ႏိုင္တဲ့ခါေတြ အမ်ားသား၊ တခါတေလေတာ့ မန္႕ခ်င္ရက္နဲ႕ ကြန္နက္ရွင္က အဆင္မေျပ နဲ႕ ကိုယ့္ရဲ႕ ဘေလာ့ဂါ အသိုင္းအ၀ိုင္းပိစိ ေလးကိုေတာင္ ဧည့္၀တ္မေက်ေတြျဖစ္ေနရျပီး မ်က္ႏွာပူေနမိပါတယ္။ ခင္ရာ ခင္ေၾကာင္း Tag ထားတာေတြ ကိုလဲ မေရးျဖစ္မေရးႏိုင္တာမို႕ အားနာရတာ လဲ မရွိတတ္ေတာ့....။

ကိုေဆာင္းယြန္းလ Tag ခဲ့တဲ့ ဆိုးျငီးျဖစ္တဲ့ သီးခ်င္းမ်ား အေၾကာင္း၊ ညီမငယ္ ႏွင္း Tag ဖူးခဲ့တဲ့ ကမၻာပ်က္မယ္ ဆိုခဲ့ရင္ အေၾကာင္း၊ တူေတာ္ေမာင္ ရီႏိူမာန္ Tag ဖူး တဲ့ ေနခ်င္တဲ့ ျမိဳ႕ကေလး အေၾကာင္း၊ ေမာင္မ်ိဳး Tag ခဲ့ဖူးတဲ့ ဆုံဖူးခ်င္သူမ်ား ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြ .. ေရးမယ္လို႕ ေတးထား လိုက္၊ စ ထားခဲ့ လိုက္ေပမဲ့.... အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ ေရွ႕ဆက္ မတိုးႏိုင္ပဲ ျဖစ္ေနတာမို႕ Tag ထားတဲ့သူေတြ ေတာင္ စိတ္နာနာ နဲ႕ ေမ့ေလာက္ၾကျပီ ေပါ့....။

ဟိုတေလာေလးကေတာ့ ကိုတင္မင္းထက္က သူ႕ရဲ႕ ပထမကဗ်ာ-ဆိုတဲ့ ပို႕စ္ထဲမွာ က်မ ကို သတိတရ Tag လာျပန္ပါတယ္။ အမွန္ေျပာရရင္ သူ Tag ခဲ့တဲ့သူေတြထဲမွာ က်မ ကလြဲလို႕ က်န္သူေတြ အားလုံးက ပေရာဖက္ရွင္နယ္ ေတြျဖစ္ေနတာမို႕ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ေရးရမွာ စာဖတ္သူေတြ အားနာမိ ပါတယ္..။

ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ က်မေရးခဲ့တဲ့ ဘယ္ကဗ်ာကိုမွ၊ ဘယ္မွာမွ၊ ဘယ္ေနရာမွာမွ ပုံႏွိပ္ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးျခင္း မရွိလို႕ပါပဲ။ က်မဘေလာ့ထဲက About Me ထဲမွာေရးခဲ့သလိုပါပဲ.. က်မ ကဗ်ာေတြ ေရးပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ သိမ္းထား ရုံေလးပါပဲ..ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ထဲမွာေတာ့ မထင္မွတ္ပဲ ဘေလာ့ေလးတခု လုပ္ျဖစ္ျပီး ကိုယ္ေရးတာေလးေတြ မွ်ေ၀ခြင့္ရခဲ့ေတာ့မွ ေရးျဖစ္တာေတြနဲ႕ ေရးျဖစ္ခဲ့တာ တခ်ိဳ႕ကို ဒီမွာ ခ်ျပခဲ့တာပါ။

ကဗ်ာေတြ က်မ ဘယ္တုန္းထဲက စေရးျဖစ္ပါလိမ့္လို႕ ျပန္ေျပာင္းစဥ္းစား ၾကည့္ေတာ့ က်မ ရဲ႕ ငယ္ဘ၀ ေတြက အေတြးထဲ ေျပးေျပးလႊားလႊား ျပန္လည္၀င္ေရာက္လုိ႕လာပါေတာ့တယ္..။

က်မတို႕ အရြယ္ငယ္ငယ္က ပန္းခ်ီဆန္းထြန္းဆြဲတဲံ့ စာရြက္ပါးနဲ႕ေခါက္ ပို႕စ္ကဒ္ေလးေတြ အရမ္းေခတ္စားခဲ့ဖူးတယ္။ ဒီေခတ္လူငယ္ေလးေတြကေတာ့ျမင္ဖူးမယ္ မထင္ပါဘူး.. (သိမ္းထားဖူးေပမဲ့ အေျပာင္းအေရႊ႕ေတြ နဲ႕ ဘယ္နားေရာက္ေနသလဲ အထားမွား တာမို႕ ၾကံဳတုန္း ျပန္မတင္ျပေပးႏိုင္တာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေသး။ ) က်မက ပန္းခ်ီ (ရုုပ္ျပ ခဲပန္းခ်ီ) ဆြဲ၀ါသနာပါသူမို႕ အဲဒီေရာင္စုံ ပို႕စ္ကဒ္ေလးေတြက က်မရဲ႕ အသဲစြဲ စုျဖစ္ခဲ့တဲ့အရာေတြ ေပါ့..။ က်မကို ပိုျပီးဆြဲေဆာင္ေစခဲ့တာက ပို႕စ္ကဒ္ေနာက္မွာပါေလ့ရွိတဲ့ ဆရာေမာင္ပန္းေမႊးရဲ႕ ၃ ေၾကာင္းစပ္ကဗ်ာေတြပါ..။

မေမွ်ာ္ဘူးေလ့
စိတ္ကေမ့လည္း
ေ၀့ေ၀့မ်က္လုံး လမ္းတဆုံး..။

ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးဆို ခုထိ မွတ္မိေနတုန္း.။ ျပီးေတာ့ အေဒၚတေယာက္လစဥ္ယူဖတ္တဲ့ တိုင္းရင္းေမ ဂ်ာနယ္ ္္ထဲမွာဆို အနယ္နယ္အရပ္ရပ္ ကေရးပို႕ၾကတဲ့၃ေၾကာင္းစပ္ကဗ်ာေတြ ၂ မ်က္ႏွာ ၃ မ်က္ႏွာေလာက္စီ ပါဖူးတယ္ လို႕ မွတ္မိေနေသးတယ္.. တ၀ ၾကီး ဖတ္ ေပါ့...။

မူလတန္းကေလးဘ၀မွာ ကဗ်ာရြတ္ျပီး အသင္အျပေကာင္းတ့ဲံ ဆရာမေက်းဇူးေၾကာင့္ ဆရာၾကီးမင္းသု၀ဏ္ရဲ႕ ကဗ်ာေတြ၊ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ရဲ႕ကဗ်ာေတြကိုတမက္ေမာေမာ ဆိုဖူးသူမို႕ အရြယ္ေလးရလာေတာ့လဲ ကဗ်ာေတြကို ရင္ခုန္တတ္လာတယ္ ဆို မွားမယ္ မထင္ပါဘူး..။ ေရႊးေသြး တို႕ေတဇ တို႕မွာ တဲ့ ကဗ်ာေတြ ကို ဖတ္တယ္..။ ျမ၀တီ နဲ႕ ေငြတာရီ မဂၢဇင္းေတြမွာပါတဲ့ကဗ်ာေတြ ကို ဖတ္တယ္.. တခုေတာ့ ရွိပါတယ္ .. က်မ ရဲ႕ ဦးေလးေတြက မိုးေ၀တို႕ ဘာတို႕ မဖတ္တာမို႕ အဲဒီ ကဗ်ာေတြ နဲ႕ေတာ့ က်မ သိပ္မရင္းႏွီးပါဘူး..။ အဲဒါေၾကာင့္လဲ ကဗ်ာဆရာ ကိုေအာင္သာငယ္က က်မ နဲ႕ က်မ ကဗ်ာေတြကို Old Fashion လို႕ ေျပာခဲ့တာ ထင္ပါရဲ႕..။

ေသခ်ာ မမွတ္မိေတာ့ေပမဲ့ က်မ ပထမဦးဆုံးေရးျဖစ္ခဲ့မဲ့ ကဗ်ာဟာ ၃ ေၾကာင္းစပ္ ကဗ်ာတပုဒ္ျဖစ္မယ္ဆိုတာ ေသခ်ာသေလာက္ရွိပါတယ္..။ က်မ အသက္ ၁၂ ႏွစ္အရြယ္ ၈ တန္းေက်ာင္းသူဘ၀ ရဲ႕ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ဗလာစာအုပ္ေလးတအုပ္နဲ႕ စခဲ့တဲ့ က်မ ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ကဗ်ာစာအုပ္ေလး ရွိခဲ့တာ က်မ မွတ္မိပါတယ္။ ကဗ်ာတိုစိေလးေတြ ကို ကိုယ္တိုင္ဆြဲတဲ့ ပုံေတြ နဲ့ တြဲျပီး စာအုပ္ေလး လုပ္ထားခဲ့တာပါ..။ ၉ တန္းႏွစ္အေရာက္မွာ က်မေရးတဲ့ကဗ်ာတခ်ို႕ ကို ရီးစားရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကူးေရး ၾကတယ္..။ စပယ္ပန္းနဲ႕ ဖြဲ႕ခဲ့တဲ့ အခ်စ္ကဗ်ာ (၀တၱဳစာအုပ္ဖတ္ရင္းေရးတာပါ.. တကယ့္အခ်စ္ကိုေတြ႕လို႕ မဟုတ္) တပုဒ္ဟာ က်မ ရဲ႕ ပထမ ဆုံး ၇ ေၾကာင္းေလာက္ရွိမဲ့ ကဗ်ာေပါ့.. ကဗ်ာ ကို အလြတ္မရေတာ့ပါဘူး.. ေနာက္ ခပ္ရွည္ရွည္ တပုဒ္ကေတာ့ ၁၀ တန္းေျဖခါနီး ေႏြရာသီမွာ ေက်ာင္းေနာက္ဖက္ လယ္ကြင္းထဲက ေပါက္ပင္ေတြ ရဲရဲ နီေအာင္ ပြင့္တာ ကိုၾကည့္ရင္း အာရုဏ္မွာ တြန္တဲ့ ဥၾသသံ ကို နားစြင့္ရင္းသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ တသက္တာ ခြဲရေတာ့မဲ့ အေၾကာင္း၊ လြမ္းဆြတ္စရာ ေကာင္းေနေၾကာင္းဖြဲ႕ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာ ပါ...။

အဲဒီကဗ်ာေတြ ပါတ့ဲံ ကဗ်ာ ဗလာစာအုပ္ရယ္.. ေနာက္ ထပ္ ကဗ်ာေတြ စာအုပ္တ၀က္နီးပါးရွိမ့ဲံ စာအုပ္ တအုပ္ရယ္ က လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ေလာက္ကထိ ရွိေနခဲ့ေသးေပမဲ့.. ခုေတာ့ ဘယ္နား က်န္ခဲ့မွန္းမသိ ရွာမေတြ႕ ေတာ့ပါဘူး..။ ၁၉၈၉ ေနာက္ပိုင္း မွာ ေရးတဲ့ကဗ်ာေတြပဲ က်န္ေနပါေတာ့တယ္..။

က်မ က ကဗ်ာေတြ ေရးသာေရးေပမဲ့ မဂၢဇင္းေတြ ပို႕ဖို႕ စာေစာင္ေတြ ပို႕ဖို႕ ဘယ္တုန္းမွ စိတ္ကူး မ၇ွိခဲ့ဖုူပါဘူး။ က်မ ကဗ်ာေတြ ေရးတယ္ဆိုတာ လူတိုင္းလဲ မသိပါဘူး။ က်မနဲ႕ အလြန္တရာ ရင္းႏွီးလြန္းတဲ့ သူ မိတ္ေဆြ တခ်ိဳ႕ ကိုပဲ က်မ ကဗ်ာ တခ်ို႕ ကိုေပးဖတ္ခဲ့တာပါ..။ အထူးသျဖင့္ မိန္းခလး မိတ္ေဆြ တခ်ို႕ ပဲ သိတာမ်ိဳးပါ... ေယာက်ၤားေလး သူငယ္ခ်င္းေတြ က်မ ကဗ်ာေရးတာ မသိၾကပါဘူး။ ခုလဲ အျပင္မွာ က်မကို ကဗ်ာေရးတဲ့သူ ဘေလာ့ ေရးတဲ့သူ လို႕ သိတဲ့သူ မရွိသေလာက္ပါ ပဲ..။

လူေတြ ေရွ႕မွာ ခ်ျပခဲ့ဖူးတဲ့ က်မရဲ႕ တပုဒ္တည္းေသာ ကဗ်ာကေတာ့က်မရဲ႕ ဇာတိျမိဳ႕ကေလးမွာက်င္းပ ခဲ့တဲ့ ကိုဖုန္းေမာ္ တႏွစ္ျပည့္ အခမ္းအနား မွာ က်မ ေရးဖြဲ႕ျပီး က်မ ကိုယ္တိုင္ တက္ရြတ္ခဲ့တဲ့ ကမၻာမေက်ဘူးေဟ့ လို႕ေခါင္းစဥ္တပ္ခဲ့တဲ့ကဗ်ာပါ..။ အဲဒီတုန္းက က်မ က က်မတို႕ျမိဳ႕ကေလးရဲ႕ လူ႕ေဘာင္သစ္ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီမွာ (တဦးတည္းေသာ မိန္းခေလး) တြဲဖက္စည္းရုံးေရးမွဴး တာ၀န္ယူေပးအပ္ျခင္းခံခဲ့ဖူး ပါတယ္..။ အဲဒီေန႕က ဆြမ္းေကၽြးျပီးေတာ့ ေဟာေျပာပြဲအစီအစဥ္ေတြၾကားထဲမွာ က်မရဲ႕ ကဗ်ာကို ရြတ္ခဲ့တာပါ..။ ဖတ္ရင္း နဲ႕ အံၾကိတ္ မ်က္ရည္ ၀ဲခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာ တပုဒ္..။ အဲဒီကဗ်ာ အပါ အ၀င္ အဲဒီကာလမွာ ေသြးစြန္းတဲ့ေတာ္လွန္ေရး အေၾကာင္းနဲ႕ ဖိႏွိပ္မွဳ ေတြ၊ မတရားမွဳေတြ အေၾကာင္းေတြပါတဲ့ ကဗ်ာေတြ က်မ ေရးျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္..။ ဒါေပမဲ့ ၁၉၈၉ ခု ဇြန္လ မွာေတာ့ က်မတို႕ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ လူ႕ေဘာင္သစ္ ဒီမိုကရက္ တစ္ပါတီရဲ႕ ျမိဳ႕နယ္ ေကာ္မီတီ၀င္အားလုံးနီးပါး (က်မ နဲ႕ ထြက္ေျပး သြားတဲ့ အတြင္းေရးမွဴး ကလြဲလို႕) အဖမ္းခံခဲ့ရတဲ့ အခိုက္ က်မရဲ႕ မိခင္က ေၾကာက္လန္႕တၾကား အိမ္မွာ ရွိတဲ့က်မရဲ႕စာရြက္စာတမ္း မွတ္စုေတြ၊ ဒိုင္ယာရီ နဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအတၳဳပတၱိစာအုပ္ေတြ အားလုံး က်မ မသိေအာင္ မီးရွိဳ႕လိုက္တာမို႕ ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာစာရြက္ေတြ ပါ ပါ သြားခဲ့ပါတယ္... ။ (က်န္တဲ့ အဖြဲ႕၀င္ေတြ အားလုံး ဖမ္းခံရျပီး က်မ တေယာက္ ထဲ ဘာလို႕ က်န္ေနခဲ့သလဲ ဆိုတာ ဒီေန႕ထိ က်မ နားမလည္ ႏိုင္ေသးပါဘူး.. .အဲဒီ အခ်ိန္မွာ မိဘေတြ ရွိတဲ့ နယ္ ကို ေရာက္ေနခဲ့ လို႕မ်ားလား.. ဒါမွ မဟုတ္္တဦးတည္းေသာ မိန္းခေလးမို႕လို႕ ခ်န္ထားခဲ့သလား မသိပါဘူး... )..

က်မရဲ႕ ကဗ်ာေတြကို ဘယ္မွ မပို႕ဖူး၊ ဘယ္မွာမွ မပါဖူးေပမဲ့.. စာေရးဆရာ ဆရာၾကီး ကေမၻာဇခင္လွိဳင္ ကေတာ့ ၁၉၉၀ ၀န္က်င္းေလာက္တုန္းက ျမန္မာ့အလင္း နဲ႕ ေၾကးမုံ သတင္းစာေတြမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ သူ႕ရဲ႕ အခန္းဆက္ ခရီးသြားေဆာင္းပါးေတြထဲမွာ က်မ ကို ကဗ်ာဆရာမ ရယ္လို႕ သညာ တပ္ျပီး (က်မရဲ႕ဇာတိျမို႕အမည္နဲ႕က်မရဲ႕ အမည္ကိုတြဲရက္) ေဖာ္ျပေပးခဲ့ဖူးတာေလး က ထူးျခား မွဳ တခု လို႕ ေျပာရမယ္ ထင္ပါရဲ႕.. ။ က်မ တာ၀န္က်တဲ့ ျမိဳ႕ကေလးမွာ ဆရာၾကီး နဲ႕ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ အမွတ္တမဲ့ ဆုံေတ႕ြ ခင္မင္မိၾကခဲ့ရင္း .. က်မ ကဗ်ာေတြေရးတာသိတဲ့ က်မ မိတ္ေဆြ ဆရာမေလးက က်မ ကိုေျမွာက္ပင့္ မိတ္ဆက္ေပးတဲ့အျပင္ ဆရာၾကီး ရဲ႕ မွတ္စု စာအုပ္ထဲမွာ ဆရာၾကီး ျပန္ခါနီး၊ ဆရာၾကီးအတြက္ အမွတ္တရ ကဗ်ာတိုေလး တပုဒ္ ရုတ္တရက္ ေရးဖြဲ႕ ေပးခဲ့လို႕မ်ား အဲသလို ေဖာ္ျပေပးခဲ့တာလဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ့.. အဲဒီ သတင္းစာ ေရာက္လာေတာ့ ေက်ာင္းက ဆရာမေတြနဲ႕ ဖတ္ရင္း မ်က္ႏွာပူပူနဲ႕ ရီခဲ့ၾကရေသးတာ မွတ္မိေသးေတာ့..။

အဲဒီတုန္းက က်မေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာ အမ်ားစု က အိမ္ေ၀းေနတဲ့ သမီးတေယာက္ရဲ႕ အိမ္အလြမ္းေတြ နဲ႕၊ က်မ တာ၀န္က်ရာ ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ အလွအပေတြ၊ ရာဇ၀င္ေတြ ကို ရာသီ ဖြဲ႕ေတြနဲ႕ တြဲဖက္ သီဖြဲ႕ခဲ့တာ မ်ား ပါတယ္..

က်မရဲ႕ တပုဒ္တည္းေသာ ဖေယာင္းေဖာက္ကဗ်ာေလးကေတာ့ ဒီမွာပါ..။

က်မ ေက်ာင္းဆရာမ လုပ္ခဲ့တဲ့ကာလတုန္းဆီက ဆို စာေမးပြဲ ေမးခြန္းေတြကို ဖေယာင္းစကၠဴေပၚမွာ စူးနဲ႕ေဖာက္ ေရးျပီး မီးေခ်ာင္းနဲ႕ လွိမ့္ျပီး မိတၱဴပြားၾကရပါတယ္ ..။ စာကူးစက္ေတြက အထက္တန္းေက်ာင္းၾကီး ေတြ နဲ႕ ျမိဳ႕နယ္ပညာေရးမွဴး ရုံးေတြမွာေလာက္ပဲရွိတာမို႕ အလယ္တန္းေက်ာင္းေတြ မူတန္းေက်ာင္းေတြ မွာ ေတာ့ ဒီလိုပဲ ေမးခြန္းလွိမ့္ၾကရတာပါ..။ က်မ သင္တဲ့ အဌမတန္း အဂၤလိပ္စာ ေမးခြန္းေဖာက္ေတာ့ စာမ်က္ႏွာ တပိုင္း ပိုေနတာမို႕ ကဗ်ာတပုဒ္ ေလာက္ ေဖာက္ၾကည့္ေကာင္းမလား စိတ္ကူးရျပီး ေဖာက္ၾကည့္ခဲ့တာပါ...။ အားလုံး ေကာ္ပီေတြ ထြက္လာေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီး မသိေအာင္ ေက်ာင္းအကူ ကို အကူအညီေတာင္းျပီး တိတ္တိတ္ေလး ၂ ေယာက္သား ျဖတ္ၾကရတာေပါ့.. း)...။ ၈ တန္းေက်ာင္းသား ၂၀ ေက်ာ္ ရွိတာမို႕ ကဗ်ာစာရြက္ ၂၀ ေက်ာ္ ရခဲ့တယ္... ဒီအတိုင္းပဲ သိမ္းထား ခဲ့တာ... ခုထိ က်န္တုန္း ဆိုပါေတာ့.. း)..။

အဲဒီ ကဗ်ာေလး ကိုပဲ ဒီဘေလာ့ စေရးတဲ့ ေန႕မွာေနတတ္သလို ဆိုျပီးအဖြင့္ကဗ်ာ အေနနဲ႕ နဲနဲ ပါးပါး ျပင္ျပီး တင္ထားခဲ့ပါတယ္ ..။ ဖေယာင္းေဖာက္ ကဗ်ာ မူရင္းကေတာ့ ..

ေနတတ္သလို

ေပ်ာ္စရာ...
ေတြ႔လာရင္ေပ်ာ္လိုက္...
ရင္ထဲခိုက္ေအာင္ မဟုတ္ပါ...

ငိုစရာ...
ေတြ႔လာရင္ ငိုလိုက္...
ရင္ထဲခိုက္ေအာင္ မဟုတ္ပါ...

ေန႔...
ည.......ရာသီ

သံသရာ ဒီစက္၀ိုင္းမွာ...
ေနရတာ ဘာမဟုတ္...

ခဏတာ အလည္ေရာက္ၾကတာမို႔...
အေျခအေန...
၀န္းက်င္ေတြ အားလုံး...
ေျပျပစ္ေအာင္အသုံးခ်လို႔....

လာလမ္းကို ျပန္ခ်ိန္ က်ရင္...
ေ၀ဒနာ ရင္မွာ ပါမသြားေစဘို႔...

ေျဖစရာရွာကာ ဒီဘ၀
ေနၾကမယ္ေလ....။

(၃၀.၇.၁၉၉၀)

ဒီကဗ်ာ ကိုပဲ ကိုရင္ေနာ္နဲ႕ ခင္ေလးငယ္ တို႕ Tag ဖူးတဲ့ ဆႏၵရွိတဲ့ အေဟာင္းေလး ဆိုတဲ႕ ပို႕စ္မွာ ျပန္လည္ေဖာ္ျပဖူးပါေသးတယ္..။

ေနာက္.. ပထမ ဆုံး .. တျခားကဗ်ာဆရာ၊ ဆရာမေတြနဲ႕ အတူတူ ေဖာ္ျပခံရတယ္လို႕ ေျပာရမဲံ့ကဗ်ာ တပုဒ္က ေတာ့ ကိုေအာင္သာငယ္၊ ေကာင္းကင္ကိုနဲ႕၊ ေမာင္ဖုန္းျမင့္တို႕ စီစဥ္ခဲ့တဲ့ ျပိဳင္တူလင္းတဲ့ ေကာင္းကင္ ဆိုတဲ့ သၾကၤန္ ကဗ်ာစုမွာ ပါခဲ့တဲ့ မပန္ျဖစ္တဲ့ ပိေတာက္ခက္မွတ္တမ္း ဆိုတဲ့ ကဗ်ာပါ.. ကဗ်ာစုထုတ္မယ္.. ကဗ်ာတပုဒ္ေလာက္ အဆင္ေျပရင္ေရးေပးပါလို႕ ပထမ ဦးဆုံး ေတာင္းခံ ခဲ့ရတဲ့ အခြင့္အေရး ျဖစ္ျပီး. က်မ ကို ကဗ်ာ ဆရာ စာရင္းသြင္းျခင္း ခံရတဲ့ ကဗ်ာစု ဆိုပါေတာ့ .. တကယ္ေတာ့ အဲဒီ ကဗ်ာကလဲ ကဗ်ာေဟာင္း တပုဒ္ ပါပဲ.. မွတ္စု စာအုပ္ထဲ ျပန္ၾကည့္ေတာ့ ကဗ်ာေရးတဲ့ ေန႕စြဲ က ၅.၅.၁၉၉၀ ပါတဲ့...။

ကဲ .. ကို တင္မင္းထက္ေရ.. ဘယ္လို ပုံႏွိပ္စာလုံးေတြနဲ႕ မွ ပုံႏွိပ္ေဖာ္ျပျခင္း မရွိေသးတဲ့ ကဗ်ာေရးသူ၊ ကဗ်ာခ်စ္သူ တေယာက္ရဲ႕ မရွိမဲ့ ရွိမဲ့ မွတ္တမ္းေလး နဲ႕ ပထမ ေတြ အေၾကာင္း ေသာင္းေျပာင္းေထြ လာေလး မ်က္ စိေနာက္ေအာင္ ေရးလိုက္ျပီ မို႕ ေက်နပ္မယ္ လို႕ ထင္မိပါတယ္ ရွင္..။

အားလုံးကိုခ်စ္ခင္ေလးစားေသာ

မမသီရိ

Sunday, December 13, 2009

ခ်စ္ျခင္း မွာ အၾကိမ္ ၾကိမ္ ေသ...

လြန္႕ကနဲ တခ်က္ ရုန္းအၾကြ
မင္း ႏွဳတ္ခမ္းေထာင့္က အလွကေလးမွာ
ဗုန္းဗုန္းပါေအာင္ က်ဆုံး
ငါ့ ႏွလုံးသားေတြ ေၾကြ.....

ေကာင္မေလးေရ...
ဘယ္လိုေမွာ္ေတြေအာင္လို႕ မင္း.. ဘယ္လိုလွ..
မင့္ အျပဳံးမွာ ဘာေတြ ခ်ယ္..
မင့္ ႏွဳတ္ခမ္းေလးေတြ ဘာနဲ႕ ေထြး..
မင္း ပါးကေလး ေတြက ဘယ္တန္ခိုးနဲ႕ မို႕..
မင့္ သြားကေလးေတြ က ဘယ္အစြမ္း နဲ႕ ေၾကြေရာင္ေျပ...
မင္း မ်က္လုံးကေလးေတြ ဘာဂါထာနဲ႕ မွဳန္း
မင့္ ပခုံးကေလး က ဘာလို႕ ေျပ...

မင္း ဆံႏြယ္ေတြ ဘာလို႕ လက္..
မင့္ လက္ကေလးေတြ ကေရာ ဘာလို႕ ႏြယ္..
မင့္ ေျခဖမိုး ေလးရယ္.. ဘယ္လို ေဖာင္းေဖာင္း.. အိ....
ဒီကမၻာေပၚ ရွိသမွ် အလွဆုံး အရာေတြ
မင္း ကို ဆရာ.. ေခၚ ရခ်ည့္. ...

တဒိတ္ဒိတ္နဲ႕ ငါ့ ရင္ေတြ..
ထိမ္း မရ ခ်င္ျပီ ေကာင္မေလး ရဲ႕..

နင့္ မ်က္ေတာင္ တခ်က္ အခပ္
ငါ... လွလွ ပပ ေသ...

နင့္ မ်က္လုံး တခ်က္ အ၀င့္..
ငါ... လွလွ ပပ ေသ...

နင့္ အျပဳံး တခ်က္ အလက္...
ငါ.. လွလွ ပပ ေသ....

နင့္ ေျခ တခ်က္ အလွမ္း...
ငါ.. လွလွ.. ပပ ေသ..

နင့္ ေခါင္း တခ်က္ အငဲ့..
ငါ လွလွ ပပ ေသ....

ေကာင္မေလး ေရ...
နင့္ ကို ဖ်တ္ကနဲ... ခ်စ္မိျခင္းထဲ
ငါ... ေလ.. ေသ ျပီး ရင္း ..ေသ.....။

မမသီရိ

က်မရဲ႕ အခ်စ္ကဗ်ာေတြ ဖတ္ရင္း.. ကဗ်ာထဲက ခ်စ္သူကို မနာလိုျဖစ္ေနၾကေသာ..း)....
ခ်စ္ခင္ရေသာ.. ေမာင္ေလး.. ေအာင္ေအာင့္ အတြက္ နဲ႕၊ ေမာင္ငယ္မ်ား ျဖစ္ၾကတဲ့ ကဗ်ာဆရာေလး လင္းဒီပ၊ ကိုရင္ေနာ္၊ က်မကဗ်ာေတြ အျမဲလာဖတ္ၾကတဲ့ ေမာင္ငယ္ဏီလင္းညိဳ၊ ညရဲ႕ေကာင္းကင္၊ ေမာင္၀င္းေဇာ္ (welcome)၊ ေမာင္ေလး ဖိုးသူေတာ္၊ တူေတာ္ေမာင္ ရီႏိုမာန္၊ ဘေလာ့ဂါတေယာက္ မဟုတ္ေသာ္လည္း သူ႕ ခ်စ္သူဖတ္လို႕ သူလဲလာဖတ္တာပါ ဆိုတဲ့ ကိုေဇာ္ထြန္း၊ ကိုေဇာ္ (ေျခလွမ္းသစ္)၊ ေမာင္ငယ္ စိတ္စမ္းေရ၊ ကေလးေလး ခေရတန္၊ လူျပိဳၾကီး အကိုၾကီးေရႊရတု တို႕ ကိုယ္စား ေရးဖြဲ႕ ရင္းနဲ႕ ႏွစ္သစ္ကူး လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးလိုက္ပါသည္။ ပုံ ကေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ဆြဲခဲ့တာ..။

အစတုန္းကေတာ့ လူပ်ိဳေလးေတြ အတြက္ပဲ လို႕ ရည္ရြယ္ခဲ့တာ ပါ.. း).. ။ေနာက္.. စဥ္းစားေတာ့.. ကိုေဆာင္းယြန္းလနဲ႕ ကိုတင္မင္းထက္ ကို ေျပးျမင္ေယာင္မိတယ္.. း)..။.. ကိုေဆာင္းယြန္းနဲ႕ ကိုတင္မင္းထက္ ေရ.. ခ်န္မထားခဲ့ပါဘူး ရွင့္.. ေနာ္.. . ။

တကယ္ေတာ့ ခ်စ္ျခင္း ေၾကာင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ ခ်စ္သူ ဟာ ကမၻာေပၚ မွာ အလွ ဆုံး ျဖစ္ေနတတ္တာေလး ဖြဲ႕ ေပးမိတာပါ ..။

ေကာင္မေလး.. ရဲ႕ အလွ မွာ ေၾကြက်ျပီး ႏွစ္သစ္ မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ..။

ခ်စ္ခင္ေသာ.. မမသီရိ

Saturday, December 05, 2009

သဲစုတို႔ထက္ပိုေသာ ... ၾကယ္စုတို႕ထက္ပိုေသာ.....

ေကြ႕ေ၀့ေသာင္စပ္ ..
ကမ္းေငြလွက..
ေဖြးေဖြး ရြရြ... သဲ မွဳံစ ေတြ...
ေမာင္.... ေလမပ်င္း...
ရွင္း ရွင္း စိတ္၀ယ္...
ရည္ခ်င္တယ္ ဆို....
ရာေပါင္း ကုေဋ .. ရွိလိမ့္ေလလား..
သန္းေပါင္း ရာ ..ေထာင္.. ရွိေယာင္ တိက်..
ရလို ရလိမ့္ .. ေမာင္ႏွစ္သိမ့္ရာ....

ျပန္႕ေျပာ က်ယ္လြင့္
မိုးဆင့္တိမ္လႊာ..
၀ဠာတခို.. ညမွာ စိုလဲ့
ျပိဳးျပိဳး ျပက္ျပက္ ေ၇ႊရည္လက္တဲ့
စိန္ပြင့္ေရာင္စုံ.. ၾကယ္မွဳံေလးေတြ
ကုေဋ ဘယ္ေလာက္ ျပည့္ေမာက္မလဲ..
ေမာင္ သိခ်င္လို႕ ရည္စို႕ရယ္ဆို ..
ပိုလို မရွိ သိခ်င္သိလိမ့္ ..
ေမာင္ႏွစ္သိမ့္ရာ
တိုင္းတာတခု.. ရလု ပါတယ္....

ေမာင့္ရဲ႕ အေပၚ
စည္းေတြေက်ာ္လို႕ ..
ေမတၱာ သြန္းျဖိဳး.. ရင္တြင္း မိုးႏွယ္..
သဲ၀ယ္ခ်ည္ရစ္.. ေႏွာင္တြယ္ခ်စ္ခဲ့ ..
က်မ အျဖစ္.. ေမာင္.. တြက္ စစ္ရင္..
ႏုပ်ိဳခ်ိန္မ်ား ကုန္ဆုံး သြားလို႕..
ဇရာႏြမ္းတိုင္.. မဆုံး ႏိုင္ပဲ..
က်ယ္ျပန္႕ လြင့္ေျပာ ..ေမ့.. ေမာင္.. ေမာ မယ္..
စိုးလို႕ပါကြယ္.. မရည္ ပါနဲ႕....

အသက္ရွဴသေရြ႕ ..
အခ်စ္ေန႕ ပါ...

ပိုတာ မဟုတ္..
ခ်စ္သရုပ္ ေတြ.. ပီျပင္ေနခဲ့..

ဆထက္္ထမ္းပိုး....
တိုးလို႕ခ်စ္လာ.. ေမ့ေမတၱာ ေတြ
ကုေဋ ဆယ္ဆ .. ေထာင္မက ေအာင္..
ေမာင္ သိမွာ ပါ.. အရာရာ ကို..
ေမာင့္ရဲ႕ သေဘာ... ေမာင္ေျပာ သမွ်..
ေမာင့္ အလိုက် ... ျဖစ္ေစရခဲ့
ကိုယ့္ဖက္မေတြး ..ေရွ႕ ေရး မေမွ်ာ္..
ေမာင္ေပ်ာ္ဖို႕ အတြက္....
က်မ ခ်စ္တာ.. ကမၻာေပၚ က
သဲမွဳန္႕ ထက္ ပို... ၾကယ္ပ်ိဳထက္ ကဲ..
က်မ ရင္ထဲ.. ေမာင့္ ကို ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ေတြ ေလ.........။

မမသီရိ

Thursday, November 26, 2009

ပုထုဇဥ္

(သူ႕ဖုန္းနံပါတ္ေလး ႏွိပ္..
ဟဲလို ..ဟဲလို.. ဆိုတဲ့ အသံေလး အၾကား
အသာ အယာ ပိတ္ ျပစ္လိုက္..
...
အဲဒီ ဟဲလို.. ကေလး.. က
..
ရင္ေတြ ခုန္ေစသတဲ့
အလြမ္းေတြ ေျပေစသတဲ့..
ခြန္အားေတြ ျဖစ္ေစသတဲ့......
ရူး လိုက္ ပုံ မ်ား..........)

ရင့္က်က္သင့္ျပီ..
ဒါေပမဲ့ မရင့္က်က္ႏိုင္ေသး..

ခ်န္ခဲ့သင့္ျပီ..
ဒါေပမဲ့ မခ်န္ရက္ႏိုင္ေသး..

ေမ့လိုက္သင့္ျပီ..
ဒါေပမဲ့..မေမ့စြမ္းႏိုင္ေသး...

ခ်စ္ေနဦးမည္..
ဘ၀ အဆက္ဆက္ ခ်စ္ခြင့္ ရွိသေရြ႕

ဒါသည္ပင္လွ်င္ ပုထုဇဥ္ ....

မမသီရိ
(၂၇.၁၁.၀၉)

Sunday, November 22, 2009

ရင္မွာ..ေဆာင္း.....

အခ်ိန္ေတြ အေတာ္လြန္ျပီး ခါမွ....
မေျပာမဆို..
ကသုတ္ ကရက္..
ကဆုန္စိုင္း.. ၀ုန္း ဒို္င္း က်ဲ လို႕..
ရုတ္တရက္.. တံခါးေခါက္.. ေပါက္ခ်လာတဲ့... ေဆာင္း....

လာခ်ိန္တန္လ်က္
မေရာက္ခဲ့ ပဲ..
ရွိခ်ိန္အလြန္..ပန္းဇြန္ ေတြ ငိုေတာ့မွ
ဥတၱရ ေလေတြ.. တေပြ႕ တပိုက္ နဲ႕..
ခိုက္ ခိုက္ တုန္ မလို..
လြင္ျပင္ကို ျဖတ္.. ယာယီ ခဏေလး .. လား.. ေဆာင္း...

မင္း အလာ ေနာက္က်ခဲ့ေတာ့..

မိုင္းေသာင္းခ်ီ အေ၀းက
ေထာင္ေပါင္း မရည္ႏိုင္တဲ့
လာေနက် အေႏြးလို ငွက္ေတြ ေတာင္
ေဆာင္းခိုဖို႕အေရး..ဇေ၀ဇ၀ါ မေရ မရာ ျဖစ္လို႕
ေနရာသစ္ကို ခရီးဆက္သြားၾကတယ္ ေဆာင္း ေရ႕..

ဘာပဲ ေျပာေျပာ..
အဖူး ေတြ အသင့္နဲ႕ ေစာင့္ေနတဲ့
ေဆာင္ေတာ္ကူး ေဂၚသဇင္ ေတြက
ေပ်ာ္ေနၾက မွာေတာ့ အမွန္..

ေတာ္၀င္ သဇင္ေတြ ကသာ...
ရာသီ အို အတြက္.. မ်က္ႏွာေတြ ညိဳေနၾကေလ ရဲ႕..

ေမျမိဳ႕ ပန္းေတြ
ခ်ယ္ရီေတြ..
ေဒလီယာေတြ..
စိန္ခ်ယ္ ေတြ..
ေသာ္က ေတြ....

အင္း... သူတို႕ ေတြ ရင္ထဲက အေၾကာင္းေတာ့
ငါ.. ေကာင္း ေကာင္း မသိခဲ့ဘူး ကြဲ႕..

ေခတ္ေပၚ ေဆာင္း.. အတု
ေခတ္ေပၚ ႏွင္း.. အတု..
နည္းပညာ.. ဆန္းဆန္း ေတြ ရဲ႕ အလယ္မွာ
အဲဒီ..ပန္းကညာေတြ က..
ေဆာင္း.. အစစ္ကို ေမ့ခ်င္ ေမ့ေန.. ႏိုင္သလို..
ႏွင္း.. အစစ္ ကိုလဲ လြမ္း ခ်င္မွ လြမ္းၾကေတာ့ မွာေလ...

ရာသီ .. ဆိုတာ..
စားသုံးသူ ဦးစားေပး ေခတ္ၾကီး ထဲ..
တခါ တရံ မ်ားစြာ အတြက္...
ေမ့ေလ်ာ့ျခင္း ခံခဲ့ ရျပီ ကြဲ႕ ေဆာင္း ရဲ႕....
(မင္း ကလဲ .. လာခ်င္မွ လာမယ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိဳး နဲ႕
အခ်ိန္ မွ မေလး စား ေတာ့တာ ကို..)

ပုံ ရိပ္အေဟာင္းေတြ ထဲ မွာေတာ့
ႏွင္း ေ၀တဲ့ ေဆာင္းနံနက္ ေတြက
ရာဇ၀င္ တြင္... လို႕....

ေဆာင္း ရယ္... ႏွင္း.. ရယ္... ကိုယ့္ ခ်စ္သူ.. ရယ္......

ႏွင္း..........ေငြ ေရာင္ျဖဴလြ.. တူစြ သႏၱာ ရယ္.....

ခရမ္းႏု ေရာင္.. ႏွင္း မွဳန္ေလးေတြ နဲ႕ .. ျပည္မွာေဆာင္း ရယ္.....

အိုး....
လွ လို္က္ေလျခင္း...
ေဆာင္း..သတင္း.. ႏွင္း. သတင္း ေတြ...

ခုတေလာ ေဆာင္း ကေတာ့..

တြန္႕ တြန္႕ တိုတို
မျပိဳခ်င့္ .. ျပိဳခ်င္...
မာန ရွင္.. ႏွင္း ..ကိုတဲ့...ေျမွာက္ပင့္ ေပးေန ခဲ့..လို႕...

ေအးေတာ့ ေအးခ်င္ ပါရက္...
ႏွင္း မျပိဳ တဲ့ ညေတြ မ်ားမ်ား.. လာ......

အဲဒီ.. ႏွင္း မျပိဳေသာ ညေတြ မွာ...
ငါ......... မင္း ကို.. လြမ္းရမလား... ေဆာင္း.........................။

မမသီရိ
၂၂.၁၁.၀၉

ဓါတ္ပုံက အင္တာနက္ကပါ။