Tuesday, May 21, 2013

မေနာ္ဟရီ ရဲ႕ ၂၀၁၀ ( က်မ အတြက္ေတာ့ ၂၀၁၃)

 
 
၂၀၁၀

ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ၿပန္ၿမင္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔ ၾကည့္လို႔မေကာင္းဘူး
သံုးခ်က္ေခါက္လိုက္တဲ့ တံုးေမာင္းသံက ေခတ္ေဟာင္းအၿဖဴအမည္းကား နည္းနည္းဆန္တယ္
အဲဒီ ၂၀၁၀ ေတးသြားက အဆံုးမွာေတာင္ မလိုအပ္ပဲ တေယာသံခပ္မ်ားမ်ားနဲ႔ .. အီဆြဲေနလုိက္တာ
ၿပဳတ္က်ေအာင္ ၿဖဳတ္မခ်ႏိုင္ခဲ့တဲ့ အဲဒီ ဂီတက ရင္နင့္မက်န္ခဲ့တာ ဆန္းသလား ………..

ဒီမွာ ..ကၽြန္မက အစြန္းနည္းနည္းေရာက္ၿပီး .. အဲဒီအစြန္းက ေခ်ာက္ကမ္းပါး နည္းနည္း ဆန္တယ္ ..
ေလနည္းနည္းထန္ၿပီး .. အႏၱရယ္ေတြကိုလည္း ဟန္က်ပန္က် ခ်စ္တတ္တယ္ … ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္
ကိုယ့္အတြက္ တိတိပပညႊန္းထားတဲ့ ဇာတ္ညႊန္းက်ကာမွ စကားလံုးေတြကလာကၽြမ္းေနတာ မခက္ဘူးလား
ကတ္ …. ကနဲ ၿဖတ္ခ်လိုက္ရမယ့္ ဒါရိုက္တာ .. ခင္ဗ်ား ဘယ္ေရာက္ေနၿပန္တာလဲ …

တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ေကာင္းကင္ဆန္ၿပရတာ ေမာပန္းၿပာႏွမ္း လာတယ္
( ၿမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းေတြမွာက လူေတြအၿပည့္နဲ႔ )
ေၿမေပၚမွာ လဲေလ်ာင္းခြင့္ရေနရင္ ဒိထက္ပို ၿပဳတ္က်စရာ ဒါဏ္ရာရစရာ ဘယ္မွာရွိေတာ့မလဲ …
သာသာယာယာရွိေနတဲ့ ၿမစ္ကမ္းအေရာက္မွာမွ ကမ္းပါးထိပ္က ခုန္ခ်ပစ္လုိက္ရတဲ့ ဇာတ္ညႊန္း ..
တဆိတ္ေတာ့ .. လြန္လြန္းေနၿပီ …ထင္တယ္

ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ေအာင္ ဒါဏ္ခတ္မွ ၿဖစ္ေတာ့မယ္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆံုးမရတာ ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲပင္ပမ္းတယ္ဆုိတာ ခင္ဗ်ားလည္း သိတာပဲ ..
ကိုယ့္ေခါင္းကိုယ္ ဘယ္အတိုင္းအတာထိ မာေရေၾကာေရ ရွိတယ္ ဆုိတာလည္း ကိုယ္တိုင္ပဲသိတာ..
ကိုယ့္နားထင္ ကိုယ္ေသနတ္နဲ႔ ေထာက္ၿပီးကာမွ ပစ္ရခက္ေနတတ္တာကလည္း သဘာဝပဲမဟုတ္လား …

တကယ္ဆို အဲဒီလို ၿပန္ၿမင္ၾကည့္ဖို႔ မရည္ရြယ္ပါဘူး ကုိယ့္ဇာတ္ရုပ္လည္း ကိုယ္သိေနလ်က္နဲ႔ အပိုေတြ ..
က်ိမ္စာေတြ ဗလံုးဗေထြးနဲ႔ ေဝးၿပီးရင္း ေဝးေနရတဲ့ နံနက္ခင္းေတြက အဓိက ဇာတ္ကြက္လို ထပ္ထပ္လာ
ခုက်မွေတာ့ ေဆးစပ္လည္းမွား အေရာင္လည္း မမွန္္တဲ့အေၾကာင္း ဘာေၾကာင့္ခ်ဴပ္ေၾကာင္းထပ္ေၿပာေနမလဲ
အဲဒီလို လြင့္ေမ်ာရမယ္မွန္းသိရင္ အစတည္းက မုိးတိမ္တစ္ခုအၿဖစ္ပဲ ရြာခ်ပစ္ဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့လုိက္ပါတယ္ ..

မေနာ္ဟရီ
 
 
Note: က်မရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့ေလးမွာ သူတစ္ပါး ကဗ်ာဆိုလို႕ ရာဘင္ဲဒာနတ္တဂိုး ကဗ်ာ ဘာသာျပန္ ပို႕စ္ တစ္ခုထဲသာ တင္ဖူးပါတယ္.. . ၂၀၁၀ တုန္းက ေရးထားခဲ့တဲ့ မေနာ္ဟရီ ရဲ႕ ကဗ်ာ .. အဲဒီတုန္းက အမွဳမဲ့ အမွတ္မဲ့.. ဖတ္ျဖစ္ရုံေလး ဖတ္ခဲ့ ေပမဲ့.. သူ႕ ေဖ့ဘုတ္စာမ်က္ႏွာေပၚ မွာ ဒီေန႕ ျပန္တင္လာတာ ေတြ႕ျပီး ျပန္ဖတ္ရေတာ့ ရင္ ကို စူးရွတဲ့ ျမွား တစ္စင္း လာမွန္သလို ခံစား ရျပီး.. က်မ ကိုယ္ က်မ အဲဒီ မွာ ျပန္ျမင္ေနခဲ့ရတယ္ .. က်မ က အဲ ဒီ ကဗ်ာထဲ ေရာက္သြားျပီး.. ျပန္ထြက္ ဖို႕ မၾကိဳးစားခ်င္ေလာက္ေအာင္ ျငိတြယ္မိတာမို႕ .. က်မ ရဲ႕ သူမ်ား ကဗ်ာ မတင္ဘူး ဆိုတဲ့ အစဥ္အလာ ကို ကိုယ့္ဖာသာ ခ်ိဳးေဖာက္လို႕ .. သိမ္းထားခ်င္တဲ့ အေၾကာင္း ကဗ်ာဆရာမေလး မေနာ္ ဆီ ခြင့္ေတာင္းျပီး ျပန္လည္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္.. ကဗ်ာ ျပန္လည္ တင္ျပ ခြင့္ တဲ့ မေနာ္ ကို ေက်းဇူးကမၻာ ပါ....။
 
အားလုံးကို ခ်စ္ခင္ေလးစားတဲ့
 
မမသီရိ
၂၁ ေမ ၂၀၁၃
 

Thursday, May 16, 2013

....

 ၁ ၆ ၆ ၈ ၇ ...အဲ သေလာက္ ထူ တဲ့ စာမ်က္ႏွာ..
လွန္ေလွာ ခဲ့ တဲ့.. ကာ လ က တကယ္ဆို...  ၾကာ ေရာ ၾကာ လို႕ လား..
အေမွာင္ဆုံး ၇၈ ေန႕
အေမွာင္ဆုံး ၇၈ ည..
ျဖတ္ေက်ာ္လာ ရျပီး တဲ့ ေနာက္....
ေနာက္ထပ္ ေမွာင္စရာ ရွိေတာ့မယ္ မေတြး ထားခဲ့... ေပမဲ့..
က်မ ရဲ႕ ေကာင္းကင္ က တိမ္ေတြ မစဲ ႏိုင္ဘူး...
အုံ ရင္.. အုံ ရင္း. .. ျပိဳ ျပိဳ.. ဆင္းလာတာ ေတြ..
ဒီကမၻာေျမ က်မ ..ဘယ္နား သြား ေနရ ေတာ့မလဲ....

အားရ ပါး ရ.. ရုန္းခဲ့ ရတာေတာင္...
ပိုင္ဆိုင္တာဆိုလို႕..
က်မ ရဲ႕ ၾကယ္ကေလး...
က်မ ရဲ႕ ဆင္ျဖဴကေလး...
ျပီး ေတာ့.. က်မ ရဲ႕ ၀က္၀ံ ကေလး....
ေထြးေပြ႕ထားဖို႕ က်မ.. အားအင္ ေတြ က်န္ပါေသး ရဲ႕ လား.. ဒီအေမွာင္မွာ...

ရုပ္၀ထၱဳ ပစၥည္းမ်ား....
 အမည္နာမ.. ပညတ္ တစ္ခု..
အလြမ္း ေတာင္ၾကား..
ၾကိဳၾကား ပြင့္ တဲ့ စပယ္ ရုံ..
မိုးလုံ ေလလုံ .. အသိုက္အျမံဳ ကေလး..
ႏွင္း ေ၀ ေသာ နံနက္ခင္းမ်ား..
တိုး တိတ္ ညင္သာ.. ေရတံခြန္...
အစိမ္းေရာင္ ေတာင္ေစာင္း နဲ႕ ၀ါးတဲေလး ညိဳညိဳ....
ၾကယ္ေရာင္ ေတာက္ ပ.. မိုးလုံးျပည့္ ည မ်ား..
 က်မ .. ခင္တြယ္ ဖူး ေသာ.. အရာေတြ...
အာယာတ စစ္ေျမျပင္မွာ.. အေငြ႕ ပ်ံ တစ္စ စီ..ျဖစ္..
ခုေတာ့ အား လုံး ... အေ၀းဆီမွာ.....
ဒ႑ာရီ ဆန္ စြာ.... ကန္႕လန္ ကာ တစ္ခု က် သြား ခဲ့...

ေရမကူးတတ္သူမို႕ တဲ့.. ေကာက္ရုိး တစ္မွ်င္ ျဖစ္ခ်င္သူ ရွိခဲ့ တယ္..
အေမွာင္ဟာ.. က်မ ကို ထပ္ ႏွစ္ .. အဲဒီ ေကာက္ရုိး မွ်င္ေၾကာင့္ ပဲ.. နစ္ေတာ့မယ္..
ေနမင္း က က်မ နဲ႕ ေ၀း ကြာ လြန္းလွတယ္..
မုန္းတယ္.. မုန္း တယ္.. တံခါး ေတြ မရွိေတာ့ တာ က်မ မုန္း လွျပီ...
ေနမင္း က ေရႊ ေရာင္.. ေနၾကာခင္းေတြ မွာ သာ လို႕..
ေနမင္း .က..... ခရမ္း.... ေရာင္ ၀ိုင္အို လက္ပန္းေတြ ကို ပဲ ႏွစ္သက္..
ေနမင္း က... ခရမ္း.. ေရာင္.လာဗန္ဒါေတြ အတြက္ ပဲ တာ၀န္ရွိ...
ေနမင္း က..ခရမ္း.. ေရာင္ ခေမာင္း ပန္းေတြ ကို မစြန္႕လႊတ္ႏိုင္...
ေနမင္း.. က

ခရမ္း ဖတ္ဖို႕ ဆိုတဲ့.. မေနာ္ဟရီရဲ႕ ကဗ်ာေတြ ဖတ္ျပီး.. က်မ ငို တယ္..
သူ႕သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္း ေရးထားတဲ့ က်မ ေမာင္ေလး ရဲ႕ ကဗ်ာ ကို ဖတ္ျပီး .. က်မ ငိုတယ္..
လိင္.. အခ်စ္ နဲ႕ ေမတၱာ တရား.. ၾကား.. နံရံ ဟာ.. ထူလိုက္ ပါးလိုက္..
ေမာင္ေခ်ာ ႏြယ္ရဲ႕.. ညီမေလး.. မမျမင့္ ကို ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ ဖတ္ျပီး.. က်မ ငိုတယ္...
အေမ ေပ်ာက္သြားတဲ့ ကေလး ၆ ေယာက္ ရဲ႕ ပုံ ကေလး.. သူငယ္ခ်င္း က ပို႕ေပးလာေတာ့ က်မ ငိုတယ္..
က်မရဲ႕ လမ္းေလွ်ာက္ေဖာ္ ေကာင္မေလး က..
 ျပန္တိုင္း တကၠစီ ခေတာင္းတတ္တဲ့ သူ႕ခ်စ္သူအေၾကာင္း မ်က္ရည္ ၀ဲ၀ဲ နဲ႕ ေျပာေတာ့ က်မ ငိုတယ္..
က်မ ေလွ်ာက္ ေနက် လမ္း က.. ရာသီ မေရြး ေအာ္တတ္တဲ့ ဥၾသသံ ေၾကာင့္ က်မ ငိုတယ္..
ခလုပ္တိုက္လို႕ ဗန္းေမွာက္က်သြားတဲ့.. ကေလးေလး ငို ေတာ့ က်မ လိုက္ ငိုတယ္..
အင္တာနက္ သတင္းေတြ ေပၚ ေရာက္ လာတဲ့ လူသတ္ပြဲ ေတြ ၾကားက
 ကေလးေတြ အတြက္ က်မ ငိုတယ္..
သူ႕ မိန္းကေလး နဲ႕ ရွိေနမွေတာ့ .. က်မ ဖုန္း ကို ဘယ္ ကိုင္ ေတာ့မလဲတဲ့
အငယ္ဆုံး ကေလးေလး ဖက္ထား ရင္းေျပာ ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမေၾကာင့္ က်မ ငိုတယ္..

တင္း ေနေအာင္ ခ်ည္ ထားတဲ့ ၾကိဳး သုံး ေခ်ာင္း..
ဘယ္ ဓား က မိုက္လို႕ ျဖတ္မွာ လဲ...
က်မ သူငယ္ ခ်င္း ရဲ႕ အသံ တိုး တိတ္ လြန္းေနတယ္... 

က်မ ေဘး နားမွာ.. ဘယ္သူ မွ မျပဳံး ၾကေတာ့ ဘူး...
က်မ ေဘး ပတ္လည္ မွာ.. အလင္း ေရာင္ေတြ ပါးလ်ား ကုန္တယ္...
က်မ ေရခ်ိဳး ခန္းက ဘာလို႔ ဒီေလာက္ က်ဥ္းတာလဲ...
ေနပါအုံး...
အေပၚမွာ.... သစ္သားတန္း ရွိေနတယ္...
ျပီးေတာ့ ..
ဟို မွာ.. ၾကိဳး တစ္ေခ်ာင္း.. လဲ ခ်ိတ္ ရက္ ...
က်မ မ်က္ခြံ ေတြ ဘာလို႕ ဒီေလာက္ ေလးလံ လာရသလဲ....
ၾကယ္ကေလး ေရ... ဆင္ကေလးေရ.. ၀က္၀ံကေလးေရ..
က်မ တံခါး ကို ေခါက္ပါ...
က်မ တံခါး ကို ေခါက္ပါ...
က်မ တံခါး ကို ေခါက္ပါ...
ေဟာ ၾကည့္..
တိမ္ေတြ က.. မဲ ေမွာင္လို႕.. ျပိဳ လာခဲ့ ျပန္ျပီ.....။


မမသီရိ
၁၆ ေမ ၂၀၁၃

Saturday, April 27, 2013

ရွင္သန္ျခင္း

မင္း.. အခ်စ္ေၾကာင့္ ..
ငါ... မရပ္တန္႕ ခဲ့သလိုမ်ိဳး...
မင္း အမုန္းေၾကာင့္ လည္း....
ငါ.. ရပ္တန္႕ ေလမွာ.. မဟုတ္ေပဘူး...

ႏွလုံးသားဆိုတာ.. တစ္ရံတစ္ခါ..
ဘ၀.. ျဖစ္သြားတတ္တာ မွန္ေပမဲ့..
ဘ၀ ကေတာ့ .. သူ႕ တစ္ခုလုံး .. ႏွလုံးသား မဟုတ္ေလ ဘူး...

ငါခ်စ္တယ္...
ငါ ခ်စ္ခဲ့တယ္...
ငါ လြမ္းတယ္.. ငါ လြမ္းခဲ့တယ္...
အခ်စ္က ခြန္အား ျဖစ္သလို မ်ုိဳး ..
အလြမ္း ဟာ လဲ... ခြန္အားတစ္ခု ပါပဲ ...

ခ်စ္ေနတုန္း မွာ.. ငါ.. မရပ္နား ခဲ့ သလို..
လြမ္းေနတုန္းမွာ လဲ.. ငါ ဆက္သြားခဲ့တယ္...

မင္း အမုန္း ေလာက္နဲ႕ ေတာ့...
ငါ့ လမ္းေတြ.. မေကြ႕ေကာက္ေစရ..
ငါ့ ပန္းေတြ .. မညိဳွးႏြမ္းေစ ရ..
ငါ့ သီ ခ်င္းေတြ.. မတိုး တိတ္ေစရ..
ငါ့ ေလေျပ .. မဆိတ္ျငိမ္ ေစရ....

ေလာကဓံ တရားေတြ ထဲ.. ငါ ပစ္ထည့္လိုက္တယ္..
မင္း.. အခ်စ္ ေတြ လား...
ငါ ထပ္  တည့္ လိုက္တယ္.. မင္း အမုန္း ေတြလား..
တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္ .. လႊတ္ခ် လိုက္....

ငါ ရွင္ သန္ေနဆဲပါ.. ျမက္ခင္း ႏုႏု ေတြဆီ မွာ...
ငါ.. ရွင္ သန္ေနဆဲ ပါ... ေကာင္း ကင္ ျပာျပာ ရဲ႕ေအာက္မွာ...
ငါ... ရွင္သန္ ေနဆဲ ပါ... တိမ္္ စိုင္ ျဖဴျဖဴ ေတြ ရဲ႕ ၾကား မွာ ...
ငါ.. ရွင္ ေနဆဲ ပါ... ႏွင္း ဆီ ၀တ္မွဳံ ေတြ ရဲ႕ အလယ္ မွာ...
ငါ.. ရွင္ သန္ေနဆဲ ပါ...  သဲ ေသာင္ မြ မြ ေပၚ မွာ...

ငါ... ရွင္ သန္ေန ဆဲ ပါ....

မမသီရိ
၂၇ ဧျပီ ၂၀၁၃
2:30 pm

Sunday, April 21, 2013

လက္တြဲေဖာ္



လမ္းေကြ႕ေကြ႕ ေကာက္ေကာက္ေတြ ဆုံးေတာ့
အဲဒိ လယ္ကန္သင္းေတြ လြန္ေတာ့..
အဲဒိ ေတာင္ျပာျပာေတြ ေက်ာ္ေတာ့…
အ၀ါေရာင္ ခန္းဆီးရြရြ ရွိတဲ့ ..ကႏုတ္ ပန္းေတြ ကပ္ထားတဲ့.
လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ႏွင္းဆီ ပန္း တစ္အိုး နဲ႕
စပ်စ္ႏြယ္ေတြ အခိုင္အခိုင္နဲ႕..
အဲဒိ အခင္း ကေတာ့ ပန္းႏုေရာင္ ျဖစ္ခဲ့တယ္…

အတူတူ ေန၀င္ဖူးျပီ
အတူတူ ေနထြက္ ဖူးျပီ.
တစ္ေယာက္လက္ ေပၚ တစ္ေယာက္ ..ေမးေထာက္လို႕ အိပ္ဖူး ျပီ..

နံနက္ခင္း
ေနမင္း ရဲ႕ ေနေရာင္ျခည္  ေဘးျခင္းယွဥ္ ရွဴသြင္း
ညခင္း..
လမင္း ရဲ႕ လေရာင္ျခည္ ေဘးျခင္းယွဥ္ ရွဳသြင္း.
ရမၼက္မီး..
အဲဒီ ပင္လယ္ ပဲကြဲ႕ .. မေမာတမ္း တူတူကူးခဲ့..
ေသာက ..
အဲဒီ ေတာင္ေတြ ပဲ.. ေဖးမရင္း တူတူ ေက်ာ္
ရင္ခုန္ျခင္း .
အဲဒီကမ္းစပ္ ပဲ.. လက္တြဲရင္း တူတူေပ်ာ္..
စိုးရိမ္ ပူပန္မွဳ ေတြ ေ၀ယူၾက
ဘ၀ ေရွ႕ေရးက ေအးအတူ ပူအမွ်
သူ႕ရင္ဘတ္ ေႏြးေႏြးေပၚ
က်မ ပါးျပင္ သြားတင္ထားတဲ့ အခိုက္..
သူ႕ရင္ခုံသံမွာ .. က်မ အိပ္ေမြ႕က် သြားလိုက္ဆို..
ဘ၀ က လုံျခံဳ.. ေႏြးေထြး.. ေလႏုေအးကေလး ေတးခ်င္းခ်ိဳ..
ႏွစ္ေယာက္သား ေပါင္းဖက္မိၾကျပီးေတာ့မွ..
စြယ္ေတာ္ရြက္ လို႕ပဲဆို ဆို … ေခၚေခၚ..
က်မတို႕ က.. ဘ၀ရဲ႕ လက္တြဲေဖာ္….။

မမသီရိ
၁၇ ဧျပီ ၂၀၁၃

(To MM & MM )

Friday, April 05, 2013

မွန္စာ

ဒီလိုေန႔မွာ မွ ..ဒီျမဴေတြက ထူးထူးျခားျခား
ပါးပါးကေလးေတာင္ မဟုတ္..
ပိန္းေနေအာင္ တုတ္တုတ္ေဖြးေတာ့တယ္..  .. ..
အုန္း လက ္ အဖ်ား အနား ကေလးေတြ
ေငြ စင္ ဥ တြဲ ရြဲ လက္လက္ ေ၀..
အေတြး ဟာ.. အစုန္ အဆန္..
ပုံမွန္ မဟုတ္ေတာ့ တဲ့ ရထား အိုအို တစ္စင္း...
လမင္း အေၾကာင္း ေတြ ရင္း.. ည .. က .
မလင္း ခ်င္ပဲ လင္း လာတဲ့ .. မနက္ အိုစာ မွာ..
အလြမ္း ဟာ အိပ္မွံဳ စုံ မႊား နဲ႕.. ၀ိုး တိုး ၀ါး တား...
လမ္း ေလွ်ာက္ ဖိနပ္ေအာက္မွာ..
ရာႏွဳန္းျပည့္ သန္႕စင္ လိုေသာ.. အာသီသ ေတြ နိမ့္ လိုက္... ျမင့္ လိုက္....

ရူးသြပ္ျခင္း အေၾကာင္းတရား..
တို႕ေတြ ေဆြးေႏြးၾကမလား ..
ရူးသြပ္ခြင့္ ဆိုတာမ်ဳိူး က .. အေျခအေန ကလဲ ေပးအုံးမွ ကို..
ရူးသြပ္ခ်င္စရာလဲ ေကာင္းအုံးမွ ကို..
ရူးသြပ္ခြင့္ ျပဳတဲ့အရာ .လဲ ရွိအုံးမွ ကို..
ရူးသြပ္ခြင့္ ျပဳ သူ လဲ ရွိအုံးမွ ကို....

အတြယ္ အတာေတြ မရွာ ခ်င္ေတာ့ဘူး..
က်မ ကို မ ရူးသြပ္ ပါေစနဲ႕ေတာ့..
ၾကိဳး တန္းလန္း နဲ႕ စြန္ေတြ အေၾကာင္း..
ဘယ္ေတာ့မွ မထုတ္ေ၀ မဲ့ စာ ေစာင္လိုသာ
ေခ်ာင္ တစ္ေခ်ာင္ ထဲ ထား ထားလိုက္ပါ...

ဒီ စြန္ မွာ.. ၾကိဳး နဲ႕....
ဟို စြန္ မွာ လဲ ၾကိဳး တပ္ လိုက္ျပီ...
သူတို႕ဖာသာ လြင့္ ေနေအာင္ ပ်ံ ပါေစ ေပါ့ ...
ေ၀ဟင္ က်ယ္ ၾကီးထဲ .. ၾကိဳး ေတြ ထပ္ မရွဳပ္ ေအာင္..

စြန္ကေလး .. ေရ႕ ...
ျမဴထူထူပိန္းပိန္း ေတြ ထဲ... က်မ ေလ...
မွန္စာ ကို ပဲ ေသြး ျပီးရင္း ေသြးေနမိေတာ့ တယ္....။

မမသီရိ
၂၁ မတ္လ ၂၀၁၃

Saturday, March 30, 2013

တစ္ေရး ကေလး ပါပဲ....ေလာေလာဆယ္..

ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ၾကီး
တစ္ေရး တစ္ေမာေလာက္ ေသေသခ်ာခ်ာ အိပ္လိုက္ရရင္..

ေက်ာက္စရစ္အက္ကြဲ လမ္းကေလးေပၚ က
ဘ၀ အေမာေတြ ေျပေလ မလား..

ေလွာင္အိမ္ကေလး တစ္ခု မရွိလို႕တဲ့..
လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕ေအာက္မွာ
မနက္က ေသြးေတြ နဲ႕ ဘ၀ကူးသြား ရွာတဲ့ ယုန္နက္ကေလး
အေတြး က ထြက္ေျပးမလား..

ဧည့္သည္ ကြ.. အိမ္ရွင္ကြ ..
ၾကိဳး၀ိုင္းထဲ က မ်က္ႏွာမွာ အိုးမဲ နဲ႕ ေသြးသံရဲရဲ
တစ္ပါး ပိုသြားျပီ ျဖစ္တဲ့ ေလာကဓံ ထဲ
အလဲလဲ အကြဲကြဲ ..
Shelter က်ဥ္းက်ဥ္းထဲ ေရာက္သြားတဲ့
ဘ၀ေတြ အေၾကာင္း ေဟာင္းေတာ့ေဟ့လို႕  ေမ့သြား ေလမလား..

ေလးလံ လြန္းလွ တယ္..
ပုခုံး ဘယ္ညာ .. ေရွ႕ေနာက္ ၀ဲယာ ..
မႏိုင္လုနီး ပါး ၀န္ေတြ .. အေၾကာင္း
အံ ဆြဲ ေဟာင္းကေလးမွာ.. သိမ္းထားလို႕ ရမလား...

အသက္ရွဳရတာ မ၀ ေတာ့ ဘူး..
ဘယ္ရင္ အုံ ထဲ စူး စူး ေအာင့္ေနတယ္...

ၾကိဳးတန္းလန္း နဲ႕ ငွက္ ကေလး ကို ေမ့လိုက္ခ်င္တာ က အဆိုး ဆုံး ...
ေလာေလာဆယ္ဆယ္ ..
အုန္းလက္ ညိဳညိဳ ေတြ ေအာက္ တစ္ေရးေလာက္ အိပ္ခ်င္တယ္.... ။

မမသီရိ
၃၀ မတ္ ၂၀၁၃

Tuesday, February 26, 2013

ေႏြဦးကံ့ေကာ္

ေႏြဦး .. ၾကိဳၾကရေအာင္ လို႕ဆို.
ခ်ိဳအီေအာင္ေမႊး ..
အ၀ါ အလယ္မွာ ႏူးညံ့ အႏွစ္ေသြးနဲ႕
ေၾကြျဖဴနား ေရး 
ေဆာင္းေနွာင္းေတးဆို ..ကံ့ေကာ္ေတြ ကို တဲ့ ခ်န္မထားခဲ့ပါလို.......။

မမသီရိ
၂၆ ေဖဖၚ၀ါရီ ၂၀၁၃


Friday, February 15, 2013

က်င့္စဥ္



စိတ္ကို ရွင္း ရွင္းထား..
ကိုယ္ကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္ေန..
ႏွဳတ္ ကို ရုိးရုိး သုံး ..
ႏွလုံး ကို ျဖဴျဖဴ က်င့္..
ခႏၱီ တဲ့ ..
ပါရမီ. တဲ့..
အထုံ... တဲ့..
လြတ္ေျမာက္ရာ လမ္း က ပန္းေတာ ထဲ မွာ ခ်ာလည္ ခ်ာလည္


လြမ္းပါတယ္ ဆိုပါမွ အဲဒီတိမ္၀ါ၀ါ ေတြထဲ စုံးစုံး ျမဳပ္ေတာ့တယ္...။


မမသီရိ
၁၅ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၂၀၁၃

Tuesday, January 22, 2013

အတၱ၊ မာန၊ အခ်စ္ နဲ႕ လုံး၀န္းေသာကမၻာ

တစ္စုံတစ္ရာ ကို ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္မိတဲ့အေၾကာင္း
တစ္စုံတစ္ေယာက္သိသြားမွ ျဖစ္မွာလားလို႕
တစ္စုံတစ္ခု ေတာင္ ေသေသခ်ာခ်ာေရေရရာရာ
တပ္အပ္ ေသခ်ာ မေျပာႏိုင္ပဲနဲ႕မ်ား..
ဘာေတြ ေၾကာက္လို႔ ေၾကာက္မွန္းမသိ တဲ့..
ခ်ိဳင့္ခြက္ ထူေျပာ လမ္းေၾကာ မာမာ ကို ေလွ်ာက္ေနရ ခိုက္ေတြ..
ေဘး မွာ ပန္းေတြ ပြင့္ေနတာ သိရဲ႕.. စပယ္ေတြ ေမႊးေနတာ သိရဲ႕..
အတၱကိုမဖယ္ခြာ ႏိုင္တဲ့ ေန႕ ၁၂ နာရီ  ည ၁၂ နာရီ
အလီ အလီ စိတ္မေနပါနဲ႕ေတာ့..
လာခ်င္ရင္ အနီးေလး လို႕ ေျပာခဲ့ဖူးတာ ဘယ္သူလဲ ..
ဒီမွာ က က်ီးေတြ အိမ္ေရွ႕ကလဲ သာတယ္ အိမ္ေနာက္ကလဲ သာတယ္..
ေမတၱာ အေၾကာင္း ေရးတဲ့ ကဗ်ာေတြ က ေၾကာင္သတဲ့လား
ငါ ကေတာ့ အရာရာ အခ်စ္နဲ႕ ပဲ တည္ေဆာက္ ခ်င္တာပါ..
ဒီကမၻာ ကို အခ်စ္နဲ႕ပဲ လွပ ေစခ်င္တာပါ..
သူ႕ ကို ခ်စ္ပါ.. က်မကို ခ်စ္ပါ.. ေနမင္း ၾကီး ကိုခ်စ္ပါ..
လမင္းေလး လဲ ခ်စ္ပါ.. ေလေျပေလးလဲ ခ်စ္ပါ..
ႏွင္းဆီဖူးေတြလဲ ခ်စ္ပါ.. ကႏၱာရ ဆူးပန္းေတြလဲ ခ်စ္ပါ..
မိဘမဲ့ ကေလးေတြ ခ်စ္ပါ.. ေခြးေလ ေခြးလြင့္ ကေလး ေတြ လဲ ခ်စ္ပါ..
နင့္ အနီးဆုံး လူေတြခ်စ္ပါ.. အေ၀း ကလူေတြ လဲ ခ်စ္ေပးပါ
ဒီကမၻာေျမ အလိုအပ္ဆုံး အရာ က အခ်စ္တဲ့.. ယုံၾကည္ေပးပါ..
ငါ့ရဲ႕  အူေၾကာင္ေၾကာင္ ၀ါက်ေတြ မႏွစ္သက္ခ်င္ေနပါ
မၾကိဳက္ေၾကာင္းတကူး တက ေျပာျပ ပါ..
တစုံတရာကို ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္သြားတဲ့အခါ.. နင့္ မာနေတြ ခါ ခ်လိုက္ပါ..
တစ္စုံတေယာက္ကိုမွ တစ္စုံတစ္ခုေတာင္ ေျပာဖို႕ မလိုတဲ့အေၾကာင္း
နင္သိလာမဲ့ တေန႕ဟာ.. နင့္ႏွလုံးသား နင္နားလည္လာတဲ့ အခါ ... ။

မမသီရိ
၂၂ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၃

Wednesday, January 02, 2013

ခ်စ္ ညီမေလး

အခ်ိန္တန္ေတာ့လဲ
အေတာင္စုံေတာ့လဲ
ေ၀းေ၀းေျပး ျမင့္ျမင့္ပ်ံ ..
ေလဟုန္ ကို ဆန္ခ်င္ရင္ ဆန္..
ေလစုန္ မွာ.. ဟန္ ခ်င္ရင္ ဟန္...
ပါး မို႕ မို႕ ကေလး ပိုင္ သူရွိခဲ့ျပီ...
ပန္းဆီ ေရာင္ ညေနခင္းေတြ ..
အလွ ဆုံး လွ ပါေစ ညီမေလး ...
အရုဏ္ ေတြ က .. အစြမ္း ကုန္ ဖူးအာ..
ညီမေလး ဘ၀ သာယာ ပါေစ...

ခ်စ္ျခင္းမ်ားနဲ႕ သာ .. ဖြဲ႕သီ ေႏွာင္တုပ္ ..
မလွဳပ္ ႏွိုင္လဲ ရွိပေစ ..
ေပ်ာ္ရႊင္ ျခင္းေတြ ကို.. အပိုင္သိမ္းဆည္း..
ဘ၀ ခရီး ဟာ... လင္းလက္စြာ ေျဖာင့္ျဖဴး ေစ..

အခြင့္အခါ သာ ေပးခဲ့ရင္ေတာ့ ..
အဲဒီ ပါး ေဖာင္းေဖာင္းကေလး..
သနပ္ခါး ေသြး လူးေပးခြင့္...ရ မိခ်င္ ပါေသး...
ခ်စ္ေသာ ညီမေလး... ..။


အေတာင္အလက္စုံခဲ့ျပီေသာ.. ခ်စ္ညီမေလး သို႕

ခ်စ္ေသာ မမ

မမသီရိ

၂ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၃

Thursday, December 27, 2012

ငယ္သူငယ္ခ်င္း..

က်မ ျပဴတင္းနားမွာ..
ေဂၚသဇင္ ရနံ႔ ေတြ ဘယ္သူ လာခ် သြားတာလဲ ...

ေမႊးတယ္.. ရင္ထိ ေအာင္ ေအး..
ငယ္ငယ္ ဘ၀ ေတြ .. အေတြး ထဲ မွာ ရုတ္တရက္ေျပးလႊား..
ႏွင္းေတြ.. ပန္း ေဖြးေဖြး..ညြတ္ညြတ္ .. အဆုပ္ ဆုပ္..နဲ႕ ခဲ ေနပုံ...
က်မတို႕ ရြာလမ္း ကေလး က ဖုံေတြ ထူထူ နဲ႕ ေပါ့..
ဒါေပမဲ့.. ဘယ္သူ ကဗ်ာ မဆန္ဘူး ေျပာမလဲ..
သူငယ္ ခ်င္း ရဲ႕ ဖိနပ္ ပါး ေျခသံ.. တဖ်ပ္ ဖ်ပ္နဲ႔..
က်မတို႕ ေက်ာင္း သြား တဲ့ လမ္း ေပၚမွာ...

ပန္းခ်စ္သူ က်မအတြက္
ႏွင္းဆီ ဖူးေတြ လဲ သူ က ေပးဖူးတယ္...
ေဂၚသဇင္ ခိုင္ ေတြ လွိဳင္လွိဳင္ပြင့္ေတာ့ ..
သူ႕ လြယ္ အိတ္ ၾကီးၾကီး ထဲ ထည့္ ၀ွက္..
က်မ ကို ရုတ္တရက္ . အံၾသ ေစခဲ့ ပုံ..
သူငယ္ ခ်င္း ေလး ေရ... မင္း ရဲ႕ ၾကံပင္ ေတြ သန္စြမ္း ရဲ႕ မဟုတ္လား..
ေဂၚ သဇင္ ေတြ ပြင့္ တိုင္း က်မ ကို လြမ္း ေနသလား..
အျပန္လမ္း အတြက္.. ဘာ ကို ခက္ လို႕ ခက္ မွန္း မသိေအာင္..
ဘ၀ ေတြ က ရွဳပ္ေထြး ေပြလီ.. က်မ စီး ေနက် ပင္စယ္လ္ဟီး ေၾကာင့္ မ်ား လား လို႕
ရံခါ ရံဖန္.. ဆိုလဲ.. ေတြး မိေပါ့...
ဖေယာင္းတိုင္မီး ေလး နဲ႕ တို႕ ေတြ စာ တူတူ က်က္ဖူး တယ္..
လ ေရာင္ ေအာက္ မွာ.. သီ ခ်င္းေတြ လဲ တူတူ ျငီးဖူးရဲ႕..
မင္း ေျမပဲ ပင္ေတြ ဘာလို႕ ဒီေလာက္ သန္စြမ္း ခဲ့ သလဲ..
ငါ .. မေတြးခဲ့ ဖူးေပမဲ့.. ေျမၾကီး ရနံ႕ နဲ႕ မင္း လက္ ထူၾကမ္း ကေလးေတြ
ခုေတာ့ ငါ့ အလြမ္း စာရင္းမွာ ထိပ္ ဆုံးက ေပါ့ကြယ္....
ေနအုံးကြဲ႕... က်မ ေရာက္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ က.. ေဆာင္း ကို ၾကိဳက္ပုံ မရဘူး.. .
က်မခ်စ္ တဲ့ ေဂၚသဇင္ ကို သူ မသိဘူး...
သူ႕ အနား မွာ..သနားစဖြယ္ ဥၾသ ငွက္ ေတြ.. ၁၂ ရာသီလုံး ခၽြဲႏြဲ႕ ..
တစ္ႏွစ္ ပတ္ လုံး ေႏြ ဘြဲ႕ ကို ပဲ သီ သကြဲ႕ ....
ေဆာင္း မရွိတာ နဲ႕.ပဲ. က်မ အလြမ္းေတြ က ပို သည္း ရ သလားေတာ့ မသိ ႏိုင္ခဲ့...
သရီးဒီ ဖန္သား ျပင္ေတြ နဲ႕ ေ၀း တဲ့ ေနရာ.. က်မ ခဏ ေတာ့ ျပန္လာ ခ်င္တယ္..
ေဂၚသဇင္ေတြ က်မ အတြက္ ေမႊး ပါေစ လား...
ျဖစ္ႏိုင္ ရင္ေတာ့.. ႏြားလွည္း ကေလး လဲ စီး ခ်င္ေသးတယ္...
က်မ ၾကိဳက္ တဲ့ ..ေျမပဲ ဥေတြ .. ျပဳတ္ေကၽြး ပါ..
ျပီး ေတာ့ ဟိုး အရင္ က .. လို ပဲ က်မ ကို.. ဆက္ခ်စ္ပါ...
မင္း ဆံပင္ ရွည္ရွည္  အတြက္.. ကလစ္ လွလွ ေလး က်မ ၀ယ္ ထားတယ္....။

မမသီရိ
၂၇ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၂




Wednesday, December 19, 2012

ရင္ကိုမွန္ေသာ ကာတြန္းမ်ား (၁)

 








ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ ကာတြန္းဆရာေတြ ဟာ ေခတ္ နဲ႕ ျပည္သူေတြ ရင္ထဲက စကားေတြ ကို အရုပ္ အသြင္ ေျပာင္းျပီး ခ်ယ္မွဳန္း ေဖၚထုတ္ တင္ျပၾကပါတယ္.. ျမန္မာျပည္ ကာတြန္းေလာကကို ဦးေဆာင္ ျမွင့္တင္ေပးခဲ့တဲ့ ကာတြန္းဆရာၾကီး ဦးဘဂ်မ္း ကို ရည္မွန္း ဂုဏ္ျပဳ ေသာ ကာတြန္းျပပြဲ မွာ တင္ဆက္ခဲ့ၾကတဲ့ ကာတြန္းေတြ ထဲ က ရင္ ကို လာထိ ေသာ ကာတြန္းေလး ေတြ ကို အမွတ္တရ ဒီဘေလာ့ မွာ .. သိမ္းလိုက္ပါတယ္ ... တခ်ိဳ႕ ေသာ ကာတြန္းေတြ က ရုပ္ေျပာင္ဆိုေပမဲ့ အေတြးေတြ တေလွၾကီး နဲ႕ ၀မ္းနည္းေစမွာ ျဖစ္ေပမဲ့ အားလုံးပဲ နဲနဲ ျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ ျပဳံးႏိုင္ၾကပါေစ... ပုံေလးေတြ တခ်ိဳ႕က်န္ေနပါေသးတယ္ .. ကြန္ပ်ဳတာ က ေလးေနတာ မို႕..  အပိုင္း (၂) မွာ ထပ္ျပီး မွ်ေ၀ ေပးပါ့မယ္.. ..
































မမသီရိ
၁၉ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၂

Photo Credit to TAMARA with many thanks

Wednesday, December 12, 2012

အလြမ္း







လြမ္းလို႕ ေသသြားသူေတြ ရွိသလား မေသခ်ာေပမဲ့...
ေသေလာက္ေအာင္ လြမ္းေနမိတာေတာ့ အမွန္....။



မမသီရိ
၁၂.၁၂.၁၂

Saturday, December 08, 2012

I Love You



I Love You


You spent your time with me
more than your friends and others


You sacrificed your life for your heart
more than people know about you…


You're kind absolutely to me
more than I care to you..


You always forgive me whenever I make mistakes
 more than I expected from you


You love me with your deep heart
more than I love you and share to you..


You inspire me like a morning sun rise 
more than everything in this World ..


You are the shiniest one..
You are the greatest one…
 who ever I met in my life..
I will be nothing without you..
I Love you… I love you… 

I Love you

         
      mamathiri
      21 June 2011

Wednesday, December 05, 2012

ေလညွင္း.. လမင္း... နဲ႕ ....

ေဘးနားက မီးပြင့္ ကို ပိတ္ခ်လိုက္မွ ..
လ.  က .. ကဗ်ာ ဆန္စြာ လင္းခြင့္ရေတာ့တယ္.. ..

မနီးမေ၀း တစ္ဖက္ ကမ္း ...မွဳန္လဲ့လဲ့ ရီ....
.ေခၽြခ် တဲ့ လ ေရာင္ ေတြ ေသာက္သုံးလို႕
ျမစ္ ျပင္ ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ကေလး က်ေတာ့ ..
ေရႊမွဳန္ မိတ္ကပ္ ေတြ နဲ႕တဖ်ပ္ဖ်ပ္ ေတာက္ပ....
လွလိုက္တာ ကြယ္.... 

ေန႕လည္ဖက္မွာ ဆို ....
ရွားပါး တဲ့ ေလႏုလတ္ဆတ္ကေလး ..
ပုန္း ပုန္းေနတတ္တဲ့ ေလႏုလတ္ဆတ္ကေလး  ..
ခုမွ...    အေျပးလာ ေဆာ့ျမွဴ ..
ခ်စ္ခ်င္ေအာင္ၾကဴ ေနေတာ့တာပဲ..
ေပ်ာက္လိုက္တာ ကြာ..လို႕ .. စိတ္ တို ျပေတာ့....
ဟို း.. လယ္ကြင္းေတြ ဆီ..
ေတာအုပ္ ..အုပ္.. ေတာင္ ညိဳညိဳေတြ ဆီ.. အလည္ သြား ခဲ့ သတဲ႕...
ျမိဳ႕ျပ က သူ႕ ကို မခ်စ္ေတာ့ ဘူး လို႕..  သူ အေတြး ေတြ ၀င္....
မခုံမင္ၾကမွေတာ့... သူက လဲ မခ်စ္ခ်င္ ေတာ့ဘူး ကို...

ေလႏုကေလး ရယ္... လမင္း ကို တို႕ေတြ ၾကည့္ၾကမယ္
သူ လင္း ခြင့္ ရ သမွ် ျပည့္ ျပည့္ ၀၀ လင္း လို႕..
ဘယ္ သူ ရယ္.. ဘယ္ ၀ါရယ္ လုိ႕.. သူ မေရြးခ်ယ္..
ညီညီ မွ်မွ် .. သူ႕ အလင္းေတြ ခ် ခ် ေပး ..
ငါ တို႕ေတြ ေငး ၾကရတာ.. သူ႕ ရဲ႕ ရင့္က်က္ မွဳ ပဲ မဟုတ္ဘူးလား ကြယ္..

က်မ ကေတာ့ .. သူ႕ ကိုခ်စ္တယ္..
လ ေကြးေကြး ကေလး .. လ ျပည္႕၀ ကေလး...
မိုးတိမ္ ေတြ ထူ တုန္းဆို.. က်မ က လြမ္းရ..
ႏွင္းမွဳန္ေတြ သဲ တုန္းဆို.. က်မ က လြမ္းရ..

(တယ္ ဒီကေလးမ.. ထစ္ကနဲ ရွိ လြမ္း ရ.. ထစ္ကနဲ ရွိ.. ခ်စ္ရ...)
အဲသလို ဆူ မလို႕လား.. ကြဲ႕....
က်မ ကေတာ့... ေလညွင္းကေလး လဲ ခ်စ္ ပါတယ္....။


မမသီရိ
၅ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၂