Monday, November 09, 2009

ပိုင္စိုး ပိုင္နင္း

အတူတူေနျဖစ္ၾကတဲ့အခါ ..

ရွင္.. ဂစ္တာတီးေတာ့..
က်မ ေဘးက ထိုင္နားေထာင္မယ္..
ကိုယ္ႏွစ္သက္တဲံ့ သံစဥ္ေတြ ဆို
သီခ်င္းေလး လိုက္ျငီး ရင္း နဲ႕...

ခဏေနၾကာေတာ့..
ရွင့္ပုခုံးေပၚ ေခါင္းေလး မွီလို႕..
ရွင့္ေက်ာ ျပင္ ဖြဖြေလး သိုင္းဖက္ ထား ...

အိပ္ယာ၀င္ေနာက္က်တတ္တဲ့ ရွင့္ကို..
မ်က္ေစာင္းထိုး လို႕ က်မ ဆူမယ္..
ရွင္ အိပ္ေပ်ာ္ တဲံ့ ခ်ိန္ထိ ေဘးနား က က်မ ထိုင္ေစာင့္ရင္း...
ရွင့္ ရင္ဘတ္ေပၚ ေစာင္ကေလး လႊာေပးလို႕..

မနက္ မိုးလင္းတ့ဲံ အခ်ိန္..
အတင္းဆြဲ လို႕ ႏွိဳးထ..ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္
ပ်င္းေၾကာေလး နဲ႕ ေက်ာဆန္႕ မေနနဲ႕..
ရွင့္ အတြက္ ေကာ္ဖီ ခြက္ကေလး က စားပြဲေပၚမွာ....


ခု ေလာေလာ ဆယ္မေတာ့..
က်မတို႕ ၾကားက မိုင္တိုင္ေတြ က်ဥ္းသြားေအာင္..
ရွင္.. ေရွ႕ ကို တလွမ္း စီ.. တလွမ္း စီ တိုး ခဲ့...
က်မ လဲ တလွမ္း ခ်င္း တလွမ္းခ်င္း.. လွမ္း ခဲ့ မယ္...

(ခဏ... ေနာ္.).. မွာ စရာေလးေတြ ရွိေသးတယ္..

စိတ္ညစ္စရာေတြ လာ လာ မေျပာနဲ႕
သိပ္ခ်စ္တာေတြ ပဲ ေျပာ...
၀မ္းနည္းေစေသာ အေၾကာင္းေတြ ျမွပ္ႏွံ သျဂိုလ္ လိုက္ေတာ့..
ဒီမွာ.. ရွင့္အတြက္.. ေႏြးေထြး တဲ့ ရင္ခြင္တခု ရွိေနျပီ....

အြန္လိုင္း ေပၚ ခဏခဏ မတက္နဲ႕
အြန္လိုင္း မွာ အၾကာၾကီး မေနနဲ႕..
ေကာင္မေလး ေတြ ျပဳံး ျပံဳး မျပ နဲ႕..
တယ္လီဖုန္းေျပာရင္ အသံ ေတြ မခ်ိဳေနေစနဲ႕..
ကားေမာင္းတာ ဂရုစိုက္ေမာင္း...
သစ္သီးေတြ မ်ားမ်ား စား...
အိပ္ေရးပ်က္မခံ နဲ႕...
က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္..
ေဒါသ မထြက္ေအာင္ေန..
အစြန္းေလး ပါး လြတ္ေအာင္ က်င့္..
၀မ္းမနည္းေအာင္ ၾကိဳးစား...
လမ္းသြားတဲ့ ခါ ေခါင္း ငုံ႕မထားနဲ႕..
ဆံပင္ေတြ ေသေသသပ္သပ္ ျဖီး..
စီးကရက္ေသာက္တာ ျဖတ္လိုက္ျပီလား.
(မျဖတ္ ရေသး ရင္ ျဖတ္လိုက္ေတာ့..)..
အရက္ေသာက္တာ မၾကိဳက္ဖူး...
အဆီမ်ား တဲ့ အစား အေသာက္ေတြ ေရွာင္..
အရာရာ ကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစား...


အေရးအၾကီးဆုံးက..
က်မ.. ရွင့္ကို ခ်စ္တယ္...
အဲဒါ ... ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ေလ နဲ႕......။

PS:
ရွင္စားခ်င္ေနတယ္ ဆိုလို႕..
က်မ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ဖို႕ ရယ္..
ပဲျပဳတ္ ျပဳတ္တတ္ဖို႕ရယ္ ေလ့က်င့္ေနပါတယ္..
အတူတူ ေနၾကတဲ့ အခါ.. ခ်က္ေၾကြးခ်င္လို႕ပါ......။



မမသီရိ

Saturday, November 07, 2009

Memory of Yangon 2008

၂၀၀၈ ခု ေဖေဖၚ၀ါရီတုန္းက အလုပ္ကိစၥတခ်ိဳ႕ နဲ႕ ရန္ကုန္ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ျမင္တာ ေတြ႕တာေလးေတြ ဟိုရိုက္ ဒီရိုက္ လုပ္ထားခဲ့မိတာ .. တေန႕က ဓါတ္ပုံ file ေတြ ျပန္ၾကည့္ရင္း သတိတရ ျဖစ္လာလို႕ ရန္ကုန္ လြမ္းေနသူေတြ အတြက္ ေ၀မွ်ေပးလိုက္ပါတယ္။ ခုေလာက္ဆို ျမင္ကြင္းေတြက ေျပာင္းေနမလားေတာ့ မေျပာတတ္.. ။

(၁)

ဒီပုံ က ဘယ္နားက ရိုက္ထားတာလဲ မွတ္မိၾကမလား မသိဘူး...။

(၂)


အမွန္က လက္ဖက္သုပ္ဆိုတာ ကိုယ္နဲ႕ မတည့္ဆုံးေသာ အစား အစာ.. ဒါေပမဲ့ .. ၾကြရြေနတဲ့ ႏွစ္ျပန္ေၾကာ္ အေၾကာ္ေတြ.. လက္ဖက္ရြက္ ႏုႏု ေလးေတြ.. တလုံးၾကက္သြန္ျဖဴ ေလးေတြ.. ကုလားေအာ္ျငဳပ္စိမ္းျဖဴျဖဴေလးေတြ ျမင္ေတာ့ မေနႏိုင္မထိုင္ ၀ယ္မိေတာ့တာ..။ တညး္တဲ့ ဟိုတယ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ တို႕ယုံေလး တို႕ၾကည့္ျပီး... ဟိုတယ္က တာ၀န္က် ကေလးေတြ ေပးစား ခဲ့ရေရာ...း).... အဲဒါ တခါ တည္း မဟုတ္ပဲ... ေနခ့ဲံတ့ဲံ ရက္ေတြမွာ ေန႕တိုင္း သြား ၀ယ္ ျပီး.. ေန႕တိုင္း ေပးစား ခဲ့ရတာ... း)... ။


Justify Full(၃)
ရန္ကုန္ျမိဳ႕လည္တေနရာ.. အေပၚ က ရိုက္ထား ခဲ့တာ... ဘယ္အေပၚ ကလို႕ ထင္ၾကပါ သလဲ....... း)....။

(၄)

က်မ ေရာက္ခဲ့တုန္းက.. ဒီအေဆာက္အဦၾကီး ကို.. ဟို ပုဂၢိဳလ္ က ၀ယ္လိုက္ျပီ .. ျပန္ျပင္ေတာ့မယ္.. ဟိုတယ္ လုပ္မလား မသိဘူး ဆိုတဲ့.. ေကာလဟာ လေတြ ထြက္ေနေတာ့ .. ၀မ္းနည္းစြာ နဲ႕.. အခ်ိန္ရ တိုင္း.. က်မ အဲဒီေရွ႕ သြားျပီး ၾကည့္ခဲ့တယ္... ခု ေတာ့ ဘာျဖစ္ ကုန္ျပီ လဲ မသိေတာ့.... အဲဒီ သမိုင္း၀င္ အေဆာက္အဦၾကီး..ကို တကယ္သာ ေရာင္းခဲ့ တယ္ ဆိုရင္ေတာ့....... က်မတို႕ ဘယ္လို အစား ထိုး မွဳ မ်ိဳးနဲ႕ ေျဖသိမ့္ရမွာ လဲ...။

အဲဒီေရွ႕ မွာ...ထိုင္ေနတဲ့ လူအုပ္စုေတြ က ႏိုင္ငံျခားထြက္ဖို႕ ပတ္စပို႕တ္ လုပ္တဲ့ သူေတြ.. မနက္ က ည ထိ အျပည့္ ရွိေနတာ ေတြ႕ခဲ့ ရတယ္..။

(၅ - က)


(၅-ခ)

(၅-ဂ)

ေရာက္စ တည ေနခင္းမေတာ့ တည္းတဲ့ ဟိုတယ္ေရွ႕နားေလး ထြက္ၾကည့္တုန္း . လူေတြ စုရုံးေနတာေတြ႕လို႕ သြား စပ္စု ၾကည့္ေတာ့ အသက္ ၁၁ အရြယ္ ကေလးေလး တေယာက္ ပန္းခ်ီ ထိုင္ဆြဲ ေနတာ ေတြ႕ ခဲ့ရတယ္.. ဆဌမ တန္းေက်ာင္းသားေလး ပါ..။ မ်က္စိေရွ႕မွာ တင္.. ပုံေတြ တခုျပီး တခု စိတ္၀င္တစား နဲ႕မနား တမ္း ဆြဲေန တဲံ့ ကေလးေလး ကို အံ့ၾသဖြယ္ရာ ေတြ႕ခဲ့ရတယ္..။ လက္ရာေတြ ကလဲ မဆိုး ဘူး ေျပာရမွာ.. သူ႕ အေဖနဲ႕ အေမနဲ႕ က ေဘးနား မွာ ေစာင့္ေပးေနတယ္.. မိဘေတြ ခြင့္ေတာင္းျပီး ဓါတ္ပုံ ရိုက္ စကားေလး နဲနဲ ပါးပါး ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္.။ ညေန ေက်ာင္းအားခ်ိ္န္ေတြ မွာ.. ဟိုတယ္ ေတြ နား မွာ ပန္းခ်ီ ထြက္ဆြဲ ျပီးမိဘေတြ ကို လုပ္ေကၽြးေနတာ ပါတဲ့.. သူ႕ အေဖ က လဲ ပန္းခ်ီဆရာ တေယာက္ပါ .. ဒါေပမဲ့.. သူ႕ ပန္းခ်ီကားေတြ ကို ေရာင္းလို႕ရေအာင္ တင္မဲ့ ေနရာ အခက္အခဲ .. နဲ႕က်န္တဲ့ အခက္အခဲ ေလးေတြ ရွိေနလို႕ ၀မ္းေရးအတြက္ အေတာ္ေလး ပင္ပမ္းၾကပါသတဲ့...။ သားကေလးက ငယ္ငယ္ ထဲ ပန္းခ်ီ ၀ါသနာပါျပီး.. အေဖ ပန္းခ်ီ ဆြဲတဲ့ အနား အျမဲ ေနတတ္သူ .. ေနာက္ေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ စမ္းဆြဲ လာေတာ့.. လူျမင္ကြင္းမွာ.. ဆြဲ ျပီး ေရာင္းၾကည့္ ဖို႕ အၾကံ ရျပီး .. စ ေရာင္းခဲ့ ၾကတာ တဲ့... ခုေတာ့.. ကေလးေလး ရဲ႕ လုပ္အာ းနဲ႕ သူတို႕ ထမင္းစာဖို႕ အေတာ္ အသင့္ အဆင္ေျပတယ္ လို႕ သိခဲ့ ရတယ္..။ ၅ မိနစ္ ကေန မိနစ္ ၂၀ အတြင္းအျပီး ဆြဲ တဲံ့ ပန္းခ်ီ တကားရဲ႕ တန္ဖိုး က က်ပ္ ၅၀၀ နဲ႕ ၁၀၀၀ ပါ..။ ဓါး တေခ်ာင္းနဲ႕ စုတ္တံ အရြယ္အစား အမ်ိဳးမ်ိဳး ကို သုံးျပီး တမဟုတ္ခ်င္း လက္တမ္း ဆြဲ ႏိုင္တဲ့ ကေလးေလး ရဲ႕ အႏုပညာ ဗီ ဇ ေလး ကို ခ်ီက်ဴး မိျပီးေတာ့ အနာဂတ္မွာ ထူးခၽြန္တဲ့ပန္းခ်ီ ဆရာ ေလး ျဖစ္ဖို႕ .. ဆုေတာင္းပးခဲ့တယ္.။


(၆)
ဒါကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေစ်း ထဲ က ပန္းခ်ီကားေတြ ေရာင္းတဲ့ တေနရာပါ..။



မမသီရိ


Friday, November 06, 2009

ညီညီ


ညီညီေရ..
ေရွးေဟာင္း၈ရိေတြရဲ႕
နတ္ဘုရားေလး တပါး ဟာ မင္း ပဲေပါ့....
ေၾကး၀ါ ေရာင္ အသား အရည္ နဲ႕
ေခြေကာက္ေကာက္ ဆံ ႏြယ္ေတြ..
ေနျခည္မွာ ဆို ေရႊ အို ေရာင္လက္ လို႕...

လင္း လဲ့ မ်က္၀န္း ျပာ ျပာ မွာ...
ေကာ့ ညႊတ္ေနတဲ့ မ်က္ေတာင္ေတြ...
မဲ နက္ တဲ့... မ်က္ခုံး တန္း နဲ႕...
ဆုေတာင္း ေကာင္းခဲ့တဲ့ ကေလး...
သြား ကေလး ေတြ ေဖြးေဖြး ဥလို႕ စီ...
ညီ ညာ ပါ ေပ့...
နီေထြး ႏွဳတ္ခမ္းပါး ကေလးက ေထာ္ေထာ္..

ေမေမ ေရ.. လို႕ေအာ္ ေခၚတဲ့ အခါ...
ႏိုက္တင္ေဂးလ္ ငွက္ကေလးရဲ႕ အသံသာ သလိုပဲ လို႕...
ညီညီ့ ေမေမ က ထင္ သတဲ့....

တန္ေဆာင္မုန္း လ..
နကၡ စုံ ညီ ၀န္းရံ ခ စား...
လျပည့္ နား ရဲ႕ တဖက္.. ခု လို တရက္ မွာေပါ့
ေမေမ က ညီညီ့ ကို...
အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳ ေတြနဲ႕ . ေထြးေပြ႕ ခဲ့တာ ကြဲ႕....

ညီညီ ေရ...
ညီညီ့ ေမေမ ေျပာတဲ့ စကား.... ၾကားေနပါ ေသး ရဲ႕..
ေမတၱာ မပါ တဲ့.. .ည.. အျပာ ေတြ ေၾကာင့္...
ေဆာင့္ ၾကီး ေအာင့္ၾကီး... လြယ္ခဲ့ရတဲ့ သား....
သူ႕ ၀မ္း ၾကာ တိုက္ ၾကား ေရာက္လာျပန္ေတာ့..
သူ ႕ ဘ၀ မွာ ညီ ညီ ကေလးေလး သာ
အေရး ၾကီး ဆုံး ျဖစ္ခဲ့ ပါ သတဲ့.....


အေဖ ဆိုတာ တြယ္တာစရာ လို႕
သိခြင့္ မရခဲ့ သူေလး မို႕..
အသနား ကလဲ ပို ရပါ သ တဲ့....

ဒါေပမဲ့ .. ညီညီ ရယ္...
ေမေမ က ေန...
ေမေမ .. က လ...
ညီညီ့ ဘ၀ မွာ အျမဲ သာ ေနေပး တာ..

ေမေမ ရဲ႕ သီ ခ်င္း..... ေမေမ ရဲ႕ ကဗ်ာ
ညီညီ ရဲ႕ ႏွလုံးသား မွာ အျမဲ သီကုံး ေပးေန မွာ....

ေမေမ ဟာ... ညီညီ လိုေန သေရြ႕
ညီညီ ့ ကမၻာ သာ ျဖစ္ ေနေစ့ ပါ မတဲ့......


ေလး ႏွစ္ မွ သည္...
ရာခ်ီ တဲံ့ ထိ...
ရႊင္ လန္း က်န္းမာ.. ရတနာ သား ေကာင္း...
ေမေမ့ နားေဒါင္း တရံ ပမာ....
ေမေမ့ အနားမွာ
အလင္း ေတြ ေ၀ျဖာ ေစမဲ့......သား ကေလး ညီညီ .. ...ေပ်ာ္ ပါေစ....။


ဘယ္ဘ၀ က ၀င္စားေလသလဲ မသိ... စကား တတ္စ ကတည္းက စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပဲ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ အေျပာက တျပားသားမွ မေလွ်ာ့ သူကေလး..။ သူ႕ အေမ က ေတာ့.. စစ္ဆိုရင္ ေရ ေတာင္ စစ္မေသာက္ ခ်င္သူပါတဲ့... း)... အနာဂတ္ မွာ ဘာေတြ ျဖစ္လာမယ္ ဆိုတာ မသိၾကေပမဲ့... ဘ၀ ရဲ႕ အေကာင္းတကာ့ အေကာင္းဆုံးေတြ ပဲ ရပါေစ... ညီညီ ေရ.......


မမသီရိ

Wednesday, November 04, 2009

မင္း မရွိတဲ့ အရပ္ မွာ....


ေ၀း......ကြာျခင္းက ..
တို႕ရဲ႕ ႏွလုံးသား ကို..
တိတ္ဆိတ္စြာ ပဲ..
ရက္ရက္ စက္စက္ လာႏွိပ္စက္ေနျပီ...

အိပ္မက္ဆန္ေသာ ကမၻာ အလယ္
ဆုံၾကတဲ့ အခိုက္.. ခ်စ္ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္..
အဲဒီ အခ်ိန္ေတြ တုန္းကေတာ့..
ခ်စ္တာတခုပဲ ခ်န္ က်န္တာေတြအကုန္ ေမ့ထား..
မိုက္မဲ စြာ အေပ်ာ္လြန္ခဲ့ သမွ်...
ခု ခ်ိန္က်ေတာ့...
အက္စစ္ မ်က္ရည္ေတြ..
ေၾကြေနျပီ.... ေ၀ေနျပီ... အခ်စ္ ရယ္......

အတူ ေလွ်ာက္ လို႕ မရတဲ့ လမ္း မွာ..
ေ၀း ကြာ စြာေနရင္း..
ဦး တည္ခ်က္ စခန္းမ်ား..
တေယာက္ တလမ္းေပါ့ အခ်စ္ ရယ္....
ေဆာင္း ၀င္စ.. ႏွင္းေတြ က လဲ
အသံ မဲ့ စြာ က်ေနၾကတယ္...
တိတ္ဆိတ္ လြန္း လိုက္တာ..

တို႕ ရင္ထဲ ငို ေနတာ.. သိလို႕ မ်ားလား..

ငွက္ကေလး ေတြ ေတးဆို ၾကတာကလဲ
ပီျပင္စြာ ၾကည္လင္မေန ပဲ
အက္ကြဲ လုိ႕ ေဆြးေျမ႕ စြာ...ကူ လြမ္း ေနသလား....

လမင္းေလး ရယ္..
မင္းကေတာ့.. ေနထြက္ တဲ့ အခါ ပုန္း လွ်ိဳး
ေန၀င္ တဲ့ အခါ ျပန္ေရာက္လာမွာ ..
တို႕တေတြ မွာသာ..
ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ကမၻာ ေရာက္လို႕
ဘယ္လို လမ္းေတြ ေလွ်ာက္
ဘယ္စခန္း ေရာက္မွ
တိမ္ စင္စြာ ေပ်ာ္ရႊင္ ရမလဲ...
ေနမင္း ၾကီး နဲ႕ လြဲခဲ့ ရုံ နဲ႕ ငို တာ မဟုတ္ေပမဲ့....
မေျဖႏိုင္ဘူး..
မေျဖႏို္င္ဘူး.. အခ်စ္ရယ္...

အတူေန မျဖစ္ ေသးလုိ႕.. ေ၀းေနရ တဲ့ အရပ္မွာ
အလြမ္း ကမၻာ တည္ေဆာက္လို႕
ဖုံ ေခ်ာက္ တဲ့ လမ္းေပၚ .. အလြမ္း နဲ႕ ေပ်ာ္လို႕..
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကင္းမဲ့ စြာ..
တမ္းတ ကာ ေနရင္း....
တို႕ တေယာက္ထဲ အထီး က်န္စြာ...
ေန .. ေန.. ရတာ စဥ္းစား ရင္း....

ေ၀းကြာျခင္း အတြက္... ဆို႕ နစ္ လို႕ ေနတယ္....

ရက္စက္တာ ကံၾကမၼာလား
မိုက္ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာလား
အခ်စ္အတြက္ ရင္နာရတာ..
တဘ၀ မွာ တခါ သာ ၾကံဳပါရေစေတာ့
ဘ၀ အဆက္ဆက္.. အခ်စ္ အတြက္ မငိုပါရေစနဲ႕..

ေ၀းကြာျခင္း မို္င္တိုင္မ်ားေၾကာင့္
ထက္သထက္ ပိုထက္လာတဲ့ ဓါးသြား က
ႏွလုံး သား ကို ခပ္ဖြဖြ လာမႊန္းတာ
တည္ျငိမ္ စြာ ခံယူ ႏိုင္မဲ့ အသဲ.. ရခဲ့ ခ်င္လိုက္တာ...

အခ်စ္ရယ္...
ေႏြးေထြး မေနေတာ့တဲ့..
ပါး ျပင္ေပၚက အနမ္းေတြ (အိပ္မက္ထဲမွာပဲ)
ေအးစက္စက္ နဲ႕ အသက္ မဲ့ ေနၾက ျပီ....

ေတာက္ပ မေနေတာ့ တဲ့....
မ်က္၀န္း နက္ထဲက အရိပ္ေတြ..
မွဳန္မႊားမႊား နဲ႕ ေ၀၀ါး ေနၾကျပီ...


ေ၀း သထက္ ေ၀းသြားတဲ့ အခါ..
သူ... သတိရ ေနမလား...
အခ်ိန္ၾကာလာတဲ့ အခါ..
သူ.. ေမ့သြား မလား..
ေနာင္ျဖစ္လာမွာေတြ ၾကိဳမေတြးထားခ်င္ဘူး
ေနာက္ေတာ့လဲ
သူ သတိရခ်င္ရ မရခ်င္ေန..
သူ လြမ္းခ်င္ လြမ္း မလြမ္းခ်င္ေန

တို႕ေရွ႕မွာ ခု လာရပ္ေနတဲ့ ေ၀းကြာ ျခင္ းအတြက္..
တို႕ ႏွစ္ေယာက္ ရဲ႕
ဆုံဆည္းျခင္းတံခါး ကို .. ခု လာေခါက္ေနတဲ့.. ေ၀းကြာျခင္း အတြက္

တို႕တေယာက္ထဲ လြမ္းေနရ ေအာင္
ရက္စက္လွတဲ့ ဒီ ေ၀းကြာျခင္း အတြက္

မင္း .. ဖုန္းဆက္ အနမ္းေတြ ေပးတဲ့ အခါ..

ဘယ္လို.. ေျဖရ မလဲ အခ်စ္ရယ္..
မင္း မရွိတဲ့ အရပ္ မွာ ဘယ္လို ေနရမလဲ အခ်စ္ရယ္

မင္း မရွိတဲ့ အရပ္ မွာ ဘယ္လို ေနရမလဲ အခ်စ္ရယ္
မင္း မရွိတဲ့ အရပ္ မွာ ဘယ္လို ေနရမလဲ အခ်စ္ရယ္.....။


မမသီရိ

Sunday, November 01, 2009

ႏွစ္ဦးသား ဆုံတဲ့ေန႕



အခန္းတခုလုံး..
ေဖြးဆြတ္ေနတဲ့ ႏွင္းဆီပန္းေတြနဲ႕ ေမႊးရီဖုံးလႊမ္း
ခန္းဆီး အျဖဴ ေရာင္....
ဆက္တီ အျဖဴေရာင္....
နံရံ အျဖဴ ေရာင္.....

စာပြဲခင္း အျဖဴေရာင္ ခင္းထားတဲ့ စားပြဲ ပုေလးေပၚ
ရနံ႕ သင္းသင္း ေကာ္ဖီ ႏွစ္ခြက္ က ေမွ်ာ္ လို႕....


အခန္းေဒါင့္ တေနရာ..
ကိုယ့္ ရင္ခုံ သံ ကိုယ္ ၾကားေနတဲ့ အခိုက္..
တိတ္ဆိတ္တဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႕ .. အသာ အယာ ေရာက္လာခဲ့တဲ့ .. သူ...

ျပံဳးခဲတဲ့ ႏွဳတ္ခမ္းေပၚ
ရွားပါးတဲ့ အျပံဳ းတပြင့္ လန္းတင့္ လို႕ေနတာ
ျမင္ခြင့္ ရခဲ့တဲ့.. အခိုက္အတန္႕ကေလး မေတာ့

ကမၻာ ေပၚက အရာရာ .. ျပာ သြား ခဲ့ ပါေပါ့

တို႕ ႏွစ္ေယာက္သာ ရွိတ့ဲံ ဒီကမၻာ..

က်မတို႕ စကား ေတြ မေျပာ ၾကဘူး
က်မတို႕ စကားေတြ ေျပာစရာ မလိုဘူး...
က်မ တို႕ မွာ ေျပာစရာ စကား မရွိဘူး...

က်မ ႏွလုံးသားက စကားသံ
သူ႕ ႏွလုံးသား နဲ႕ ၾကားခဲ့ ျပီးျပီ..
သူ႕ ႏွလုံးသား က စကား သံ ... က်မ ႏွလုံးသား နဲ႕ ၾကားခဲ့ျပီး ျပီ...

သူ႕ ထံ က ခ်စ္ျခင္းေတြ က်မ ဆီ စီး ဆင္းခဲ့ ျပီး ျပီ.....


သူ႕ ရင္ ခြင္ ထဲက .. သူ႕ မ်က္ႏွာ ေမာ့ အၾကည့္..
မ်က္ရည္ ေတြ ျပည့္လွ်ံေနတဲ့ သူ႕ မ်က္၀န္း...
အဲဒီ ေနာက္မွာေတာ့
က်မ ကို ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ေတြ..သမုဒၵရာမက က်ယ္၀န္းတာ က်မ ျမင္ခဲ့...

သူ႕ေက်ာေလး အသာ သိုင္းဖက္
ခ်စ္လိုက္တာ..
ခ်စ္လိုက္တာ.. လို႕ ထပ္ခါထပ္ခါ ... က်မေျပာေတာ့...
သူ..... ၾကည္ၾကည္ ႏူးႏူး နဲ႕ ငုံ ၾကည့္....

ခုေတာ့ လဲ..
အက်ည္းတန္ေသာ အရာေတြ အားလုံး....အတိတ္မွာ က်န္ခဲ့..
ေလာကၾကီး က အသာယာ ဆုံး...
က်မ တို႕ ဆက္ေလွ်ာက္မဲ့ လမ္းမွာ.. ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႕ ပန္းပြင့္ေတြ ဖုံးလႊမ္း....

က်မတို႕ ဥယ်ာဥ္ထဲ မွာေတာ့..
က်မတို႕ ငွက္ကေလးေတြ ကဗ်ာဖြဲ႕ သီခိုက္..
က်မတို႕ ပန္းကေလးေတြ က ဘယ္ညာ ယိမ္း စည္းခ်က္လိုက္...


အျဖဴေရာင္ ခရုေတြနဲ႕ စီထားတဲ့ ခန္းဆီးေလး..
ဒန္း စီး ရင္း... အခ်စ္ သီခ်င္း တပုဒ္ ကို ဆို....

ဟိုး အေရွ႕ ပင္လယ္က လွိဳင္းပုတ္သံ သဲ့သဲ့
တခ်က္ တခ်က္... ယဲ့ယဲ့ ေလး.. ၾကား မိ....

မိုးေကာင္းကင္ တခု လုံး က ၾကည္လင္လို႕...

အခန္းေထာင့္က တေယာျပားေလး...
သူ႕ အလိုလို .. ေတး သြား တခု ဖန္တီး....

ပင္လယ္ ျပင္ အစြန္း.. ေမးတင္ေနတဲ့ ေနလုံး ၾကီး...
ျပံဳး ျဖီးျဖီး ေလး ႏွဳတ္ဆက္...
ငါ... ပုန္းေနေပးပါ့ မယ္ ကြယ္.... တဲ့...
သူ႕ပါးျပင္ မွာ ပုဇြန္ဆီေရာင္ေတြ သမ္းေနတာ
က်မတို႕ ခ်စ္ရည္ေတြနဲ႕ ရႊန္းလက္ ခဲ့လို႕.. ဆိုပဲ....


က်မ ကေတာ့..
သူ႕ ရင္ခြင္ ထဲ...ရွက္ ရွက္ နဲ႕... ေခါင္း ၀ွက္ ထား မိရုံ....

ေသာက္သူမဲ့.. ေကာ္ဖီ ႏွစ္ခြက္..
စားပြဲ ပုေလး ေပၚ... ျပဳံးျပံဳး ေလး.. ေအး စက္.... လို႕.....။



မမသီရိ

ပုံက ... သူ.. က်မနဲ႕ အတူတူ သြားခ်င္တယ္လို႕ ေျပာခဲ့တဲ့ ေနရာေလး ပါ .. း)... က်မ မွာ သူ.. ဆိုတာ ရွိေနတယ္ လို႕ ယုံတဲ့ သူေတြ အတြက ္ ညာတာပါ .. း)...။

Tuesday, October 27, 2009

ဥယ်ာဥ္မွဴးနဲ႕သူ၏ပန္း



အျမတ္တႏိုး သူပ်ိဳး
အဲဒီပန္းအိုးေလး
အဖူး အပြင့္ေတြေ၀ဆာေတာ့

ေမႊးလဲ မေမႊး သူေငးၾကည့္ ရုံ
..

အပင္ေလးအတြက္ေျမၾသဇာ

သူ ကဗ်ာေတြ ေရး


အပင္ေလး အျမဲလန္းဖို႕

ေတးခ်င္းသီ သူ ေစာင္းၾကိဳးညွိ


အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ..
ၾကည့္ရုံေလး ျမတ္ႏိုးတာ....
သူ ေျပာလာေပမဲ့..


အဲဒီအပင္ကေလး
အဖူးေတြ ပြင့္အာ ခိုက္

၀တ္မွဳန္ေတြၾကား တြန္းတိုက္ထြက္

ညင္သာညံ့သက္ တီးတိုးသံ သဲ့သဲ့
....
ဥယ်ာဥ္မွူးကို ခ်စ္သတဲ့.


မမသီရိ
23.9.2009

Sunday, October 25, 2009

စပါးေပၚခ်ိန္




(ေမာင္)
ရြာေနာက္က တို႕လယ္ကြင္း

၀င္းပါေပါ့ ေရႊေရာင္ေျပ

မယ္ေဒြး ေရ. ၾကည့္ပါလွည့္ . မွည့္ေနတာေတြ..


အသီးက ေ၀ေ၀.. အညွာက အဲ့အဲ့

သိမ္းလိုက္ရင္ ရာေက်ာ္ တက္္မဲ့

ဘိုး ဘြား ပိုင္ တို႕ေျမကြက္.. စိန္ႏွံေတြ ထြက္..



(မယ္)
ဟုတ္ပါရဲ႕ ေမာင္ၾကီးေရ

လွလိုက္တဲ့ ဒီျမင္ကြင္း .. ရြက္ဖ်ား ႏွင္းေၾကြ

နီးၾကဖို႕ အိပ္မက္ေတြ .. မွန္ေပေပါ့ ဒီေဆာင္းဦး
..

တို႕လယ္ေတြ ေကာက္ဆိုင္ဖြဲ႕ လို႕

တလင္းနယ္ ကြင္းက်ယ္ သိမ္းရင္..

မယ္ နဲ႕ ေမာင္ .. ဖူးစာ ဖက္မယ္.. ရင္ခုန္ ၾကည္ႏူး....။


မမသီရိ


ခက္ဆစ္ - - ေကာက္ဆိုင္ = ရိတ္သိမ္းျပီးေသာစပါး ေကာက္လွိဳင္းမ်ားအားစံနစ္တက်စုပုံထားသည့္အပုံ
- တလင္းနယ္ = ရိတ္သိမ္းျပီးေကာက္လွိဳင္းမ်ားအား အေစ့ေခၽြရန္ ကၽြဲ၊ ႏြားမ်ားျဖင့္ လွည့္ပတ္နင္းေစျခင္း





Thursday, October 22, 2009

အလြမ္းတို႕ေစရာ



ဆန္းစလရဲ႕ မွဳန္ျပျပ အလင္း
ျပဴတင္းက တစ္ဆင့္..
မရဲ တရဲ တိုးခြဲ လို႕ ၀င္လာေန..


အခန္းက်ဥ္းေလး..

သီးျခား ကမၻာ တစ္ခု

အထီးက်န္ေနသူ႕ ထံပါး..

လြမ္းတမန္ ေစေရာ့သလား..
ေရႊ အားေတာ္ ငယ္......။


ဟိုး အေ၀းမွာ ရွိေနတဲ့
အိပ္မက္ေတြ ထဲ ထိ
စိုးမိုး မိသူ..

သူ..ဘာေတြ ေတြးေနမလဲ

သူ..ဘာေတြ လုပ္ေနမလဲ
..
သတိေလး နဲနဲ ရဘို႕မ်ား
သတိရမလား....
သတိေလး နဲနဲ ရဘို႕မ်ား အဆင္ေျပမလား....


လြမ္းလိုက္တာကြယ္.......။


နတ္သွ်င္ေနာင္ ရဲ႕ လြမ္း ရတု တစ္ခ်ိဳ႕

န၀ေဒးရဲ႕ ကာရန္ တစ္စ

ဦးစ ရဲ႕ ေတးသြား တစ္ခု

အလြမ္းေတြ စုေနျပီ...


တဂိုး ရဲ႕ အလြမ္းကဗ်ာ ျမစ္ဖ်ား အစ
ခုမွ ပဲ ေျခရာခံမိ...။

ဟင္နရီ ကြန္စေတဘယ္လ္ ရဲ႕
ႏွင္းဆီ ဆူးေတြ..
ရင္ ထဲ မွာ စူးနစ္ေနျပီ..
....

ဆန္း စလရဲ႕
မွဳန္ရီရီ အလင္း
ေရာင္စဥ္ စၾကာ နင္းျပီး
သူ႕ဆီ အေရာက္ ေလွ်ာက္ ႏိုင္မယ္ ဆို

သိပ္ ကို ေကာင္းမယ္...။


.........
ဆုံ ရမဲ့ ရက္
လက္ ခ်ိဳးတြက္ ရည္

ကမၻာ ..ကမၻာ ဆီ အေ၀း..
နာရီ လက္တံ ျမန္ျမန္ လွည့္ ေျပး ..
ေျပးေတြ႕ခ်င္ တယ္..


...................................

လြမ္း လိုက္ တာကြယ္....။


မမသီရိ


အလုပ္ေတြ အလြန္႕အလြန္ ရွဳပ္ေနလို႕ မိတ္ေဆြေတြ လဲ ႏွဳတ္မဆက္အား၊ ဘေလာ့ မ်ားလဲ ေလွ်ာက္မလည္ႏိုင္ေသာ္ျငားလည္း လြမ္းျခင္းေတြကေတာ့ ပိတ္ပင္တားဆီးမရစြာ လာ လာ လက္တို႕ ေနေတာ့.. လ ေကြးေကြးေလး ေငး.ေငးၾကည့္ရင္း စီဆင္းလာတဲ့ အလြမ္းေတြအတြက္ လြမ္းခ်င္းေလးတပုဒ္ ကသုတ္ကရက္ တင္ထားခဲ့ပါတယ္..

ခ်စ္ခင္ရတဲ့ မိတ္ေဆြေတြအားလုံး ႏွလုံးစိတ္၀မ္းျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ..

Thursday, October 15, 2009

တိမ္ကိုနမ္းေသာ ေျခလွမ္းမ်ား


(၁)
ကႏၱာရေတြေက်ာ္.. ေတာင္တန္းေတြေပၚျဖတ္
လွ်ိဳအထပ္ထပ္ဆင္း.. ျမက္ခင္း အတန္တန္လႊား
ထိမ္းခ်ဳပ္ျခင္း တာရိုးမ်ား.. က်ိဳးသြားျပီးတဲ့ ေနာက္
ရွည္လ်ားေသာ မုတ္သုန္အလြန္ မွာ.....
တခြန္းေသာ သူ႕စကား...က်မနား..နား ကပ္
တိုးဖြဖြ ညင္သာသာ
..ညီမေလး ကို... ခ်စ္လိုက္တာ.. တဲ့..
ေရႊအျပားကုေဋ တသန္းမက
အဖိုးတန္လွ ဒီဆုလာဘ္.. ေနာက္ဆုံးေတာ့.. က်မ ရခဲ့ ျပီ...

(၂)
အလြမ္းေတြရယ္
အနမ္းေတြရယ္
ကမ္းအလြန္မွာ ေရာေဖ်ာ္ခ်လိုက္ေတာ့
အျပာေရာင္ စမ္းေခ်ာင္းေလး
ျဖတ္ကူးေျပးပါေပါ့.. က်မ ရဲ႕ ႏွလုံးသား ကဗ်ာ..

(၃)
ႏွင္းေတြရယ္
အလင္းေတြ ရယ္
အာရုဏ္မွာ ေပါင္းဆုံျဖစ္ၾကေတာ့
အ၀ါေရာင္လမ္းကေလး
ေပါင္းကူးေပးပါေပါ့.. က်မရဲ႕ ရင္ခြင္ မွာ..

(၄)
တံခါးေတြရယ္
စကားေတြရယ္
လြင္ျပင္အလယ္ ဖြင့္အန္ခ်လိုက္ေတာ့.
အၾကင္နာအခန္းကေလးတခု
တယုတယ ျဖစ္လာပါေပါ့ က်မ နားခိုရာ..

(၅)
အသာယာဆုံး ေလာက
သတၱ ဒီကမၻာ .. က်မေလာက္ေပ်ာ္တာ
ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့...
ေလအဟုန္စီးေမ်ာ..
ေသာေသာသုန္သုန္..ရင္ခုန္စည္းခ်က္
ဘ၀ဂ္ထိယံ.. မိုး ဆီပ်ံလႊမ္း
ႏွစ္သန္း ေျခာက္ေထာင္ ..ျဂိဳလ္ကမၻာေတာင္တုန္ဟီး
ရွက္ရိပ္ စီးက်.. ပူေႏြးေသာပါးျပင္ အလွ
သူျမင္ခြင့္ ရခဲ့.....

လွိဳက္ေမာ ညိုးညံ
သူ႕ ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႕ ဗုံသံေတြ..
စည္းခ်က္မပါ.. က်မ ေကာင္းကင္ေပၚ ျဖာသြားတဲ့ခဏ...
တိမ္ကိုနမ္းေသာ ေျခလွမ္းမ်ားနဲ႕..
အဲဒါ... က်မ ခ်စ္သူရဲ႕ ခ်စ္သူ.. က်မ.. ေလ....။

မမသီရိ
၁၅.၁၀.၂၀၀၉

Wednesday, October 14, 2009

မိဆိုး

ခုန္ခ်င္သလိုခုန္ေနတဲ့ ရင္ခုန္သံေတြ
ျပန္ခ်င္သလို ဘာသာျပန္ျပီးတဲ့ ေနာက္မေတာ့
အရိပ္ သုံး ပါး လဲ နားမလည္ခ်င္
ကာလ သုံး ပါးလဲ မွတ္မထားခ်င္
အခ်ိန္ရွိ သေရြ႕
ခ်စ္ပဲ ခ်စ္ေနခ်င္မိ.......


သူ ခ်စ္ ခ်စ္ .. မခ်စ္ ခ်စ္
ကိုယ္ က သူ႕ကို ခ်စ္
သူ သိသိ မ သိသိ
ကိုယ့္ ရင္ထဲ သူ ရွိ
သူ လာ လာ .. မလာ လာ
ဆုံေနက်ေနရာ အျမဲ ရွိ

သူ အား အား မအားအား
ကိုယ့္အနား ပဲ ရွိေနေစ့ခ်င္


ကိုယ္..ေခၚ တာသူ မၾကားလို႕ ကေတာ့
ရင္ပူေအာင္ သူလုပ္လို႕ ကေတာ့..
ႏွဳတ္ခမ္း ေထာ္ ... စိတ္ေကာက္
ေျခ ေဆာင့္ .. လို႕ ..မ်က္ေစာင္း ထိုး.
ဆိုး မ်ိဳး ေတြ စုံေအာင္... ဆိုး...


မိဆိုး လို႕ ေခၚခ်င္ေခၚ
ေတာ္ ကို မေတာ္ ႏိုင္ ဘူးေနာ္
ခ်စ္လို႕ ကို.. ဆိုး ေနေတာ့..
ဆိုးတယ္.. ဆုိး..ဆဲ.. ဆိုး ျမဲ.. ဆိုး.. အုံး မွာ............။


မမသီရိ

Sunday, October 11, 2009

ငါက က်န္စစ္သား မဟုတ္ဖူး

ေရွးေရွးက ပုဂံ ရာဇ၀င္
အရွင္ က်န္စစ္သား.. မင္းတရား မျဖစ္ခင္က
သူ႕သခင္ ေစာလူး.. က်ဴးေက်ာ္သူေတြ ဖမ္းဆီးေတာ့
သက္စြန္႕ ဆံဖ်ား
က်န္စစ္သား ၀င္ကယ္..
ညဥ့္သန္းေခါင္ယံ အလယ္
ေက်ာပိုးလို႕ သယ္ထုတ္...
ေစာလူး မင္းယုတ္ မလိုက္လို...
ရန္သူ ကို အားကိုး သူေအာ္လို႕ ႏွိဳး ေတာ့..
အရွင္ က်န္စစ္.. ခ်န္ရစ္ရပါ့ေပါ့ ေစာလူး ကို..
..ဟယ္.. မင္း ဆိုး မင္း ယုတ္...
ရန္သူ႕ လက္ေပၚ ျဖစ္လိုရာျဖစ္ေလေရာ့.. လို႕
လက္ေလွ်ာ့ ျပန္ဆုတ္...
ရာဇ၀င္မွာ .. အဟုတ္ကို ရွိခဲ့တာ......

ပစ္တိုင္းေထာင္ အရုပ္ကိုတဲ့
ၾကိဳး ရွဳပ္ေအာင္ ဖန္တီး
တိမ္ေတြကို စီး လို စီး.. ေရၾကီးေတာ့ ငို လို ငို..
အိမ္မက္ ကို လိုက္ လိုက္ ဖမ္း..
ေတးမဆို တဲ့ အရုပ္ ငွက္... သီခ်င္းဖြဲ႔ ဖို႕ သင္လို သင္....
ပန္းမပြင့္ တဲ့ အပင္ ေအာက္.. ပန္း အေၾကြေကာက္ဖို႕ ေစာင့္..
နားမၾကားတဲ့ ပန္းပုရုပ္.. တေယာ ထုတ္လို႕ ေတးသီ ျပ...
အသီးမသီးတဲ့ အပင္
အသီး တင္ေလႏိုး ေမွ်ာ္ကိုး ငံ့လင့္
ေအာ္.. ငါ့ အရွင့္ ရက္ေတြ.........

အားကုန္ ေမာပမ္း..ေျခအစုံ မွာ ပုံလုခမန္း...
ႏြမ္းလ်ေ၀သီ ရာသီေတြ ခ်ီလာေတာ့
ျမင္ရသူ ပင္ပမ္း.. ႏွလုံးေတြ ကၽြမ္းလာလို႕..
တံခါးေတြ တြန္းဖြင့္လို႕.. လမ္းအသင့္ဆီ ထြက္ခဲ့ေစလိုေပမဲ့..
လာခဲ့လို႕ လက္ကမ္း..သူ ဖမ္းလို႕ လွမ္းယူေစခ်င္ေပမဲ့..
ႏွလုံး ႏုသူ လူကေလး..... ေတြေတြ ေလး ေငးေန.....
ခ်စ္သူေလးေရ...
မင္းက တျခမ္းေသာ ငါ့ ႏွလုံးသား...
အဲဒီ ႏွလုံးသား တျခမ္းကိုျဖင့္..
လြင့္ခ်င္သလို လြင့္ေစေတာ့ လို႕
လက္လြယ္စပယ္.. ခ်န္ဖယ္လို႕ မထားႏိုင္..
ငါ က်န္စစ္သား လဲ.. မဟုတ္ေလေတာ့...
မင္းး ၀ဋ္ေၾကြးေတြ ေက် လို႕
ၾကိဳးေတြ ေျဖေလွ်ာ့ ျပီးတဲ့ေနာက္..
လြတ္ေျမာက္ျပီ... ေၾကြးေၾကာ္တဲ့ ေန႕...
မင္း.. ျခံ အေရွ႕ က ထိုင္ေစာင့္မယ္....။


(ဘာရယ္မဟုတ္.. ရုတ္တရက္ အားမလိုအားမရျဖစ္ခ်င္စရာ တစုံတေယာက္ အတြက္ တစုံတရာ ခံစားေနေသာ တစုံတေယာက္ကိုယ္စား.. အျမင္ကပ္စြာ ေရးမိျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံအပ္ပါသည္.. ယေန႕ ပို႕စ္ တင္ရန္ အၾကံ မရွိေသာ္လည္း အျမင္ကပ္ကပ္ ႏွင့္ တင္ျခင္း ျဖစ္ပါေၾကာင္း...)

မမသီရိ

Saturday, October 10, 2009

အိုဘယ့္ဘယ္.. အိုဘယ့့္.....


ေရြးစရာ လူမရွိလို႕ရယ္ေတာ့ ဟုတ္ပုံမရ
ေပးစရာ ေငြေပါလို႕လဲ ျဖစ္ပုံမက်
နတ္ေဒ၀ါ ေတြ အလိုက် လဲ ဟုတ္မယ္ မထင္
အရွင္လတ္လတ္ ဖ်တ္ဖ်တ္လူး
ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုထူး သူ ခူးခဲ့ျပီ...

သူ ဘာေတြ လုပ္ျပီးပလဲ
သူ ဘာေတြ လုပ္ခဲ့ လို႕လဲ
အဲဒီေမးခြန္းေတြ အေက်ာ္မွာ
သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေသာ အာေမဍိတ္သံ အၾကား
မွင္တက္မိစြာ သူ ရ လာေသာ ဆု..

ဂရုျပဳေသာ မ်က္လုံးေပါင္း မ်ားစြာ
စြင့္ထား ေသာ နားေပါင္း မ်ားစြာ..
ေစာင့္ၾကည့္ေသာ အၾကည့္ေပါင္းမ်ား စြာ ေအာက္
ေလာက္ေအာင္ တန္ရဲ႕လား
သူ ကိုယ္တိုင္ ေမးခဲ့ရျပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့

ႏိုဗယ္ဆု ၾကီး ေရွ႕ ခ်
သနား စဖြယ္ သူ႕ဘ၀
ေရွ႕ဆက္ ဘယ္လို... က မလဲ
ေဘးၾကပ္ နံ ၾကပ္ သူ႕ ဘ၀
အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ဇာတ္ ဘယ္လို ဆက္ၾကမလဲ
ႏ်ဴကလီးယား ျပသနာ ထပ္တက္လာေတာ့
ေခါင္းငုံ႕ အရွဳံးေပး သူ ေရွာင္ေျပးလို႕ ႏိုဗယ္ဆုတန္ဖိုး သူ ျမတ္ႏိုးမလား
ကမၻာေက်ာ္ အက်ဥ္းသားမ်ား အေရး
အေျပာေလးပဲ ေျပာ .. သူ လက္ေလွ်ာ့ ေတာ့မလား
ျငိမ္းခ်မ္းေရး.. ျငိမ္းခ်မ္း ေရး..ေၾကြးေၾကာ္ရင္း
ကမၻာ့ရန္သူ ေတြ စာရင္း ေလွ်ာ့ခ် မယ္ ၾကံသူၾကီး..
ေရွ႕တိုးေတာ့ ထမ္းပိုး.. ေနာက္ဆုတ္ေတာ့ ၾကိမ္ရိုး
ရွင္..
အၾကံ ေတြ ၾကီး ခြင့္ ရပါေတာ့ မလား....
ရွင့္အစား.. ရင္ေတြေမာပါဘိေတာ့...
အိုဘယ့္ ဘယ္.. အို ဘယ့္.. အိုဘားမား.........။


မမသီရိ


xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ျငိမ္ခ်မ္းေရးႏိုဗယ္ဆုရွင္ မ်ား စာရင္း အင္တာနက္မွာေတြ႕လို႕ ျပန္ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္..။


The Nobel Peace Prize has been awarded 89 times to 119 Nobel Laureates between 1901 and 2008 – 96 times to individuals and 23 times to organizations. Since International Committee of the Red Cross was awarded the Nobel Peace Prize in 1917, 1944 and 1963, and the Office of the United Nations High Commissioner for Refugees was awarded the Nobel Peace Prize in 1954 and 1981, that means 96 individuals and 20 organizations have been awarded the Nobel Peace Prize. Click on each name to see the Nobel Peace Prize Laureate's page.

Jump down to: | 1980 | 1960 | 1940 | 1920 | 1901 |

Thursday, October 08, 2009

လက္ထပ္ျခင္း အႏုပညာ












အလုပ္ေတြ အလြန္တရာ မ်ားျပားေနတဲ့ ကာလမို႕လို႕ ေရးျပီးသား ကဗ်ာေတြ ရွိတာေတာင္ ရိုက္မတင္အားျဖစ္ေန ျပီးေတာ့ Tag ေၾကြးရွင္ေတြကိုေတာ့ သြားကေလးျဖီးျပ မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးထား ရပါတယ္...။

ခု တင္ေပးထားတဲ့ ပုံေတြက ေဖာ္၀ါ့ဒ္ေမးလ္ တခုထဲက ရတဲ့ ပုံေလးေတြပါ၊ ဖတ္ျပီး ျပဳံးမိရလို႕ ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္..။

အထူး သျဖင့္ကေတာ့ က်မ ကဗ်ာေတြ ဖတ္ ဖတ္ျပီး ရီးစား လိုခ်င္တယ္ ေျပာေျပာေနတဲ့ မကိကီ နဲ႕ ေမာင္ငယ္ စည္သူစိုး၊ ခုတေလာေတာ့ ရီလဲမရီႏိုင္ ငိုလဲ မငို ခ်င္ဘူးလို႕ ေျပာလာတဲ့ ခ်စ္ခင္ရသူ တေယာက္ အတြက္ ရည္ ရြယ္ပါတယ္။ အကုန္လုံး ျပဳံးေပ်ာ္ႏိုင္ၾကပါေစ..။



အားလုံးကိုခ်စ္ခင္ေလးစား တဲ့

မမသီရိ

Tuesday, October 06, 2009

ပ်ားကေလး တမန္


တိတ္တိတ္ေလး က်မလြမ္းေတာ့
ကဗ်ာေတြ မ်က္ရည္စို႕
ႏွင္းဆီျဖဴေတြလဲ ခိုးခိုး ငို
တိမ္ညိဳညိဳ ေတြက တိုးတိုး ရွဳိက္...

ၾကာရင္ေတာ့ ခက္လွခ်ည္ရဲ႕တဲ့
လ ေရႊရည္ ဖ်န္းထားလို႕
လက္လက္ထ အုန္းလက္ေတြက တီးတိုးေျပာ
ကမ္းေျခ တေၾကာမွာေတာ့
ပုန္းညက္ပန္းေတြ သဲသဲ လွဳပ္ေအာင္ေၾကြ
မင္း.. လြမ္းေနတာ ငါတို႕ သိလို႕ပါ ဆိုပဲ....

ေတာင္ေတာင္ အီအီ ေတာ့ ေလွ်ာက္မေတြးပါနဲ႕ ပ်ား ကေလး ရယ္...
မင္း.. ၀တ္မွဳန္ေတြ ရွာ အထြက္
ခရီးဆက္လို႕ ျဖစ္ႏိုင္ရင္.. သယ္သြားေပးပါလား..
အလြမ္းတခက္.. အနမ္းက တသက္စာ...
(သူ႕ကိုေလ.. ခ်စ္ရုံေလး ခ်စ္တာပါကြဲ႕..)
သမုဒၵရာ အတန္တန္ျခားေပမဲ့
မပုပ္ မအဲ့ အလွ်ိဳးရာေတာင္မထင္
သစ္လြင္ လတ္ဆတ္ဆဲ.. ရင္ထဲ က အခ်စ္ေတြ
သူ႕ ဥယာဥ္ေလေျပ ကို သန္႕စင္ဖို႕
က်မ ပို႕ လိုက္တာ လို႕ ေျပာေပး ေနာ္....

ထီးကေလး တေခ်ာင္း
ႏွစ္ေယာက္ အတူ ေဆာင္းမလို႕
ႏွစ္ခ်ိဳ႕ ၀ိုင္ေတြနဲ႕ အတူ သိမ္း၀ွက္
ျပန္ဆုံတဲ့ တရက္မွာေပါ့...
ပိုး မေဖာက္ ေဆးမျပယ္ ခ်ဳပ္ရိုးေတြ မက်ယ္ ဖို႕
ယုယျမတ္ႏိုး ထုပ္ပိုး အရိပ္ၾကည့္
ေန႕မရွိ ည မဆို
အပို ေျပာတာလို႕ မထင္လိုက္ပါနဲ႕ လို႕လဲ ေျပာခဲ့ေနာ္...

ေနအုံး ပ်ား ကေလး ရဲ႕ .. က်န္ခဲ့ လို႕ မျဖစ္ေသး
ျဖစ္ေအာင္ ေျပာခဲ့ ေပး..
သူ ေရာက္ ရင္ ထြန္ယက္မဲ့ ေတာင္ယာေလး
က်မ ကိုယ္တိုင္ ရွင္း ထားေပးေၾကာင္း
ေအာက္ေမ့ဖြယ္ရာ.. ၾကယ္ျပာေတြ ေၾကြတဲ့ ညမ်ားစြာ
အဲဒိ ေတာင္ယာေဘးမွာသာ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ေၾကာင္း
ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ် ၾသဘာေပး
က်မ လြမ္းေတးေတြ ဆိုတဲ့အခိုက္ ေတာင္ယာေတာကျမက္ရိုင္းေတြ ေပါ့
ေခါင္းေမာ့ေမာ့ လည္ခါခါ .. သူ .. ေရာက္အလာ က်မနဲ႕ အတူ ေစာင့္ေနၾကတာေလ..

က်မအတြက္ သူ သီကုံး ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာ
က်မ္းစာ လို အခါခါ ရြတ္
လႊတ္ မ်က္ေစာင္းထိုး ပါေပါ့.. အဲ စာ ရြက္ ကေလး
ေမး ခြန္းလဲ ေမးေသး .. မလြန္ လြန္း ဘူးလား ကြယ္ တဲ့..
အဲ ဒီ အေၾကာင္းေရာ ထည့္ ေျပာေပးပါ ပ်ား ကေလး ရဲ႕....

ခိုး ခိုး ငို ေနတဲ့ ႏွင္းဆီျဖဴ
တိုးတိုး ရွိဳက္ေနတဲ့ တိမ္ညိဳေလး
မ်က္ရည္ စို႕ ေနတဲ့ က်မ ကဗ်ာေတြ
ပ်ား ကေလး ေရ...
နားလည္ေပးပါ ကြဲ႕
မင္း ကို တမန္ေစ ရတဲ့ အေၾကာင္း..။

မမသီရိ
၂၅.၉.၂၀၀၉

Thursday, October 01, 2009

သစၥာ


တဦး ရင္ထဲ တဦးခြဲ လို႕
ထိုးေဖာက္သိျမင္...
အၾကင္နာမ်ား အသဲၾကားမွာ
ရင္းႏွီး မွဳ မ်ား ႏွလုံးသား မွာ
ညီတူ ခံစား
အမုန္းမ်ားလဲ .. မရွိပါ ပဲ
စြဲ ျမဲေနလွ်င္....

မလိုသူမ်ား ..
ၾကားထဲကေပြ..
တို႔ေတြ အသဲ ခြဲလာရဲေစ
မမွဳေပဘူး..

ရည္စူး ေမတၱာ ခိုင္ခိုက္မာ လွ်က္

မိုင္းေပါင္း ကုေဋ ျခားလို႕ေနလဲ
အသဲမေအး.. ေႏြးေထြး ျမဲေလ
တို႕ေတြ မေ၀း.. အနီးေလးမွာ...

ဆယ္ကမၻာျခား.. ေ၀းလို႕ သြားေစ
တို႕ တေတြ ရဲ႕
သံေယာဇဥ္ပန္း... လန္းဆန္းျမဲေလ..
မႏြမ္းေပဘူး...

အသဲဦး ေရ....
ဘယ္ေလာက္ ေ၀းေ၀း .. ေ၀းစမ္းပါေစ..
ဘယ္သူေျပာေျပာ.. ေျပာစမ္း ပါေစ...
ႏွလုံးေသြး ေတြ လည္ေနသေရြ႕..

မေမ့စတမ္း.. သစၥာ ပန္း ကို စိုက္ မယ္ေလ......။


မမသီရိ
၂၁.၉.၂၀၀၉